6.1. Stresstesten

Instellingen moeten milieufactoren opnemen in hun stresstestkader, dat is uitgewerkt in overeenstemming met de EBA-richtsnoeren voor stresstesten van instellingen.

Overeenkomstig artikel 177, leden 2 en 2 bis, van Verordening (EU) nr. 575/2013 zijn instellingen die de IRB- benadering gebruiken, verplicht om regelmatig kredietrisicostresstesten uit te voeren, waarbij rekening wordt gehouden met de gevolgen van ernstige , maar plausibele recessiescenario’s en waarbij ook “ ESG - risicodeterminanten, met name fysieke en transitierisicodeterminanten als gevolg van klimaatverandering ” worden meegenomen. De methodiek voor het uitvoeren van stresstesten overeenkomstig dit artikel moet, voor zover passend, in overeenstemming zijn met de methoden die zijn uiteengezet in punt 4.7.1 van de EBA-richtsnoeren voor stresstesten van instellingen en in deze afdeling.

Ten behoeve van hun stresstest dienen instellingen een basisscenario te gebruiken, evenals een reeks ongunstige scenario’s die worden gedefinieerd als ernstige (d.w.z. staartrisico) maar plausibele (d.w.z. redelijkerwijs waarschijnlijke) scenario’s.

Bij het definiëren van hun basisscenario moeten instellingen uitgaan van een voortzetting van de huidige omstandigheden en trends, met inbegrip van verwachte trends op het gebied van milieurisico’s, zonder rekening te houden met extreme schokken of beleids wijzigingen. In het basisscenario moet, wanneer dit waarschijnlijk materiële effecten zal hebben, rekening worden gehouden met de in de beoordelingsperiode vastgestelde of binnenkort vast te stellen beleidsmaatregelen.

Voor de reeks ongunstige scenario’s dienen instellingen milieuschokken als een van de soorten schokken te beschouwen. Wanneer schokken van verschillende oorsprong gecombineerd optreden, moeten instellingen dieper ingaan op de gevolgen van deze samengesteld e risico’s, die de effecten kunnen versterken tot boven een eenvoudige optelsom van de effecten van de afzonderlijk geanalyseerde klimaat -, milieu- en macro-economische scenario’s.

Wanneer instellingen milieuvariabelen in hun bestaande stresstestkader opnemen, moeten zij een grondige kloofanalyse van hun stresstestmodellen uitvoeren om vast te stellen op welke gebieden de huidige modelleringscapaciteiten moeten worden verbeterd om voldoende rekening te houden met milieurisico’s. Aangezien milieurisico’s niet primair in economische variabelen worden uitgedrukt, dienen instellingen een grondige herziening van hun benaderingen te overwegen, in plaats van meerdere ad-hocaanpassingen.

Om een soepele integratie van de milieuvariabelen te vergemakkelijken, moeten instellingen de nieuwe benaderingen of milieurisicomodules mogelijk afzonderlijk testen alvorens ze volledig te integreren. In de testfase moeten instellingen voorzichtigheid bet rachten bij het gebruik van de resultaten van stresstesten voor besluitvorming.

Instellingen moeten ervoor zorgen dat in hun stresstestmodellen naar behoren rekening wordt gehouden met de dimensies sector en land of geografische locatie. Bij het ontwikkelen van nieuwe modellen of het uitbreiden van de granulariteit van bestaande model len moeten instellingen variabelen introduceren die gevoelig zijn voor milieurisico’s in verband met de identificatie van transmissiekanalen zoals bedoeld in afdeling 5.1.

Waar mogelijk en rekening houdend met hun materialiteitsbeoordeling, moeten instellingen milieuschokken die verband houden met ongunstige scenario’s rechtstreeks op het niveau van de blootstelling toepassen. Voor risico’s waarvan de materialiteit voornamelijk het gevolg is van een concentratie - effect, moeten instellingen de schokken toepassen op groepen tegenpartijen met een vergelijkbaar profiel van blootstelling aan milieurisico’s.

Instellingen mogen uitgaan van een constante balans, maar worden aangemoedigd om, voor zover mogelijk, significante veranderingen in de samenstelling van hun portefeuilles op te nemen die voortvloeien uit de goedgekeurde strategie van de instelling, indien deze tijdens de stresstestperiode moeten plaatsvinden. Aanvullend kunnen instellingen een volledig dynamische balansbenadering hanteren, afhankelijk van hun praktijken en behoeften.

Instellingen moeten milieufactoren geleidelijk integreren in hun stresstestmodellen, te beginnen met kredietrisicomodellen, en ernaar streven geleidelijk de effecten van milieuveranderingen op andere traditionele risicocategorieën, waaronder markt -, operationele en liquiditeitsrisico’s in alle relevante portefeuilles, sectoren en geografische gebieden, in kaart te brengen.

In afwijking van paragraaf 15 van de EBA-richtsnoeren voor stresstesten van instellingen zijn instellingen niet verplicht om milieurisico’s in hun omgekeerde stresstesten mee te nemen. Zij kunnen dit op vrijwillige basis doen indien zij dat nuttig achten.