4. Positions subject to calculation of the IRC

Kalkulacja narzutu z tytułu dodatkowego ryzyka niewykonania zobowiązań i migracji powinna obejmować wszystkie długie i krótkie pozycje podlegające modelowanemu narzutowi z tytułu szczególnego ryzyka stopy procentowej, z wyłączeniem pozycji, o których mowa w pkt. 5 poniżej.

Kalkulacja powinna obejmować w szczególności następujące pozycje, o ile są one ujęte w księdze handlowej:

• i. obligacje emitowane przez instytucje rządowe na szczeblu centralnym (obligacje skarbowe), nawet w przypadkach, gdy zastosowanie metody standardowej wygenerowałoby narzut z tytułu ryzyka szczególnego stopy procentowej w wysokości 0%;
• ii. obligacje strukturyzowane, obligacje powiązane z ryzykiem kredytowym (ang. credit linked notes ) lub podobne instrumenty dłużne, o ile nie zawierają ekspozycji na sekurytyzacje lub kredytowe instrumenty pochodne uruchamiane n-tym niewykonaniem zobowiązania;
• iii. kredyty na rynku pieniężnym.

Pozycje będące wynikiem zastosowania kryterium przełamania osobowości prawnej w stosunku do akcji przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, w sytuacji gdy pozycje takie – gdyby były ujęte bezpośrednio w księdze handlowej – podlegałyby kalkulacji narzutu z tytułu dodatkowego ryzyka niewykonania zobowiązań i migracji zgodnie z pkt. 4.1 powyżej, również powinny zostać uwzględnione w kalkulacji. W przypadku, gdy nie ma możliwości zastosowania kryterium przełamania osobowości prawnej w stosunku do akcji przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, należy zastosować metodę standardową.

Następujące pozycje nie są uznawane za sekurytyzacje, i z tego względu nie powinny być uwzględniane w kalkulacji narzutu z tytułu dodatkowego ryzyka niewykonania zobowiązań i migracji, jeżeli zostały ujęte w księdze handlowej:

• a. obligacje zabezpieczone (np. „Pfandbriefe”), ponieważ tego rodzaju obligacje nie są oparte na aktywach bazowych, lecz posiadają zwykłe prawne zabezpieczenie.
• b. papiery wartościowe zabezpieczone aktywami, które nie odpowiadają definicji „pozycji sekurytyzacyjnej” w art. 3 ust. 1 lit. f) dyrektywy 2006/49/WE zawierającym odniesienie do art. 4 ust. 36 dyrektywy 2006/48/WE. Na przykład w sytuacji, gdy przepływy środków pieniężnych z puli bazowej są przypisywane posiadaczom papierów wartościowych w stopniu proporcjonalnym, a tym samym bez transzowania (np. papiery wartościowe zabezpieczone spłatami kredytów hipotecznych typu pass-through ).

Utrzymywane w księdze handlowej niespłacone pozycje dłużne – jeśli ich ryzyko zostanie uznane przez instytucję za istotne – powinny być uwzględniane w kalkulacji narzutu z tytułu dodatkowego ryzyka niewykonania zobowiązań i migracji. W tym przypadku mogą one zostać wyłączone z elementu migracyjnego narzutu z tytułu dodatkowego ryzyka niewykonania zobowiązań i migracji w przypadku, gdy ze względu na szczególne ramy modelowe instytucji niespłacone pozycje nie są obarczone ryzykiem migracji (np. jeśli niewykonanie zobowiązania jest modelowane jako stan absorbujący¹ ). W przypadku, gdy pozycje takie są wykluczane ze względu na nieistotność, instytucja musi być w stanie wykazać, że są one nieistotne. We wszystkich przypadkach wszelkie istotne ryzyko zmian ceny niespłaconego długu (ang. defaulted debt ), spowodowane niepewnymi stopami odzysku, powinno być kapitalizowane.

Definicja niewykonania zobowiązania w przypadku pkt. 5 powyżej powinna być zgodna z definicją niewykonania zobowiązania w ramach ocen ratingowych wykorzystywanych do celów modelowania.

5. Pozycje niepodlegające kalkulacji narzutu z tytułu dodatkowego ryzyka