4. Positions subject to calculation of the IRC

Bij het berekenen van het IRC moeten alle lange en korte posities in aanmerking worden genomen die zijn onderworpen aan een gemodelleerd kapitaalvereiste voor specifiek renterisico, met uitzondering van de in punt 5 hieronder genoemde posten.

Met name de volgende posities moeten in aanmerking worden genomen indien ze deel uitmaken van de handelsportefeuille:

• i. door centrale overheden uitgegeven obligaties (“sovereigns”), zelfs indien de toepassing van de gestandaardiseerde benadering zou leiden tot een kapitaalvereiste van 0 % voor specifiek renterisico;
• ii. gestructureerde obligaties, credit-linked notes of soortgelijke schuldinstrumenten als er geen risico op securitisaties of n-th-to-default kredietderivaten in is opgenomen;
• iii. leningen op de geldmarkt.

Posities die resulteren uit de toepassing van de "doorkijkbenadering" op de aandelen van instellingen voor collectieve belegging (ICB's) wanneer zulke posities, indien ze rechtstreeks tot de handelsportefeuille behoorden, in aanmerking zouden worden genomen bij het berekenen van het IRC volgens punt 4.1 hierboven, moeten ook in aanmerking worden genomen. Als het toepassen van de "doorkijkbenadering" op de aandelen van ICB's niet mogelijk is, moet de gestandaardiseerde benadering worden gebruikt.

De volgende posities worden niet als securitisaties aangemerkt en moeten derhalve in aanmerking worden genomen bij het berekenen van het IRC, als ze deel uitmaken van de handelsportefeuille:

• a. obligaties met zekerheidsstelling (bijv. ‘Pfandbriefe’) aangezien dergelijke obligaties eenvoudig door zekerheden worden afgedekt en niet door activa worden gedekt;
• b. door activa gedekte effecten die niet voldoen aan de definitie van ‘securitisatiepositie’ in artikel 3, lid 1, letter f), van Richtlijn 2006/49/EG, die verwijst naar artikel 4, lid 36, van Richtlijn 2006/48/EG. Bijvoorbeeld, indien kasstromen vanuit de onderliggende pool naar rato worden toegewezen aan houders van effecten en derhalve geen onderverdeling in tranches kennen (bijv. door hypotheek gedekte 'pass-through'-effecten).

In de handelsportefeuille gehouden materiële posities in achterstallige schuld moeten in aanmerking worden genomen bij het berekenen van het IRC. In dit geval mogen ze buiten beschouwing worden gelaten voor het migratie-element van het IRC indien, gezien het specifieke modelkader van de instelling, posities waarbij er sprake is van wanbetaling geen migratierisico herbergen (bijvoorbeeld als wanbetaling gemodelleerd wordt als absorberende toestand). Indien deze posities vanwege het feit dat ze niet materieel zouden zijn buiten beschouwing worden gelaten, moet een instelling kunnen aantonen dat ze niet materieel zijn. In alle gevallen moet eventueel wezenlijk risico van veranderingen in de waardering van schuld waarbij er sprake is van wanbetaling, vanwege onzekere herstelwaarderingen, gekapitaliseerd worden.

De definitie van wanbetaling in het geval van punt 5 hierboven moet overeenstemmen met de definitie van wanbetaling in ratings die gebruikt worden voor modelleringsdoeleinden.