9.3.2 Przewidywane przyszłe przepływy pieniężne

Instytucje kredytowe powinny szacować zdyskontowane przepływy pieniężne w sposób ostrożnościowy i zgodnie z obowiązującymi standardami rachunkowości.

Przy obliczaniu zdyskontowanych przepływów pieniężnych należy brać pod uwagę sytuacje, gdzie:

• a) operacyjne przepływy pieniężne kredytobiorcy trwają i można ich użyć do spłaty zobowiązań finansowych, a zabezpieczenie można zrealizować w stopniu, w którym nie wpływa na operacyjne przepływy pieniężne; oraz
• b) operacyjne przepływy pieniężne kredytobiorcy ustają i zrealizowane zostaje zabezpieczenie.

Gdy szacunek opiera się na założeniu, że nie ustaną operacyjne przepływy pieniężne kredytobiorcy, w tym przepływy pieniężne otrzymane z zabezpieczenia, wymaga się zaktualizowanych i wiarygodnych informacji o przepływach pieniężnych.

Gdy szacunek opiera się na założeniu, że operacyjne przepływy pieniężne kredytobiorcy ustaną, przyszłe wpływy ze sprzedaży uzyskane przy egzekwowaniu zabezpieczenia powinny być tak dostosowane, aby brać pod uwagę właściwe koszty likwidacji i dyskonto ceny rynkowej.

Oprócz powyższych kosztów likwidacji do zaktualizowanej wyceny należy stosować dyskonto ceny rynkowej, jeśli jest to właściwe, zgodnie z podanymi niżej zasadami.

W cenie nieruchomości w czasie likwidacji powinny być uwzględnione bieżące i przewidywane warunki rynkowe.

Należy też uwzględniać elementy istotne w okresie od niewykonania zobowiązania do sprzedaży w związku ze zbyciem nieruchomości obciążonych kredytami hipotecznymi, kierując się praktykami egzekwowania wierzytelności i doświadczeniami z postępowań sądowych w danym kraju i na podstawie dowodów empirycznych, poddając je odpowiedniej weryfikacji historycznej. Należy w tym ująć wszelkie koszty operacyjne lub wydatki kapitałowe, które trzeba ponieść przed sprzedażą.

Wykonanie zabezpieczenia może obejmować strategie likwidacji aktywów za zgodą wierzyciela albo bez niej (przymusowe).

Stopa dyskontowa kosztu likwidacji powinna odzwierciedlać sposób wykonania zabezpieczenia, tzn. to, czy odbywa się ono za zgodą wierzyciela, czy jest przymusowe.

Dyskonto ceny rynkowej powinno odzwierciedlać płynność rynku i strategię likwidacji. Nie powinno odzwierciedlać warunków sprzedaży ze stratą, chyba że przewidywana strategia likwidacji faktycznie obejmuje taką sprzedaż.

W celu spełnienia wymogów MSSF 9 instytucje kredytowe powinny stosować adekwatne stopy dyskontowe ceny rynkowej na potrzeby obliczenia kapitału wymaganego przepisami i w celu kontroli ryzyka. Stopa dyskontowa ceny rynkowej może być bliska zera tylko w przypadku rodzajów zabezpieczenia cechujących się dużą płynnością i w sytuacji normalnej, na które nie mają wpływu znaczące ryzyka korelacji.

Wszystkie instytucje kredytowe powinny opracować na podstawie dostępnych dowodów empirycznych własne założenia co do dyskonta kosztu likwidacji i dyskonta ceny rynkowej. Gdy dostępne są tylko niewystarczające dowody empiryczne, założenia co do dyskonta powinny mieć za podstawę przynajmniej płynność, upływ czasu oraz jakość/stopień przeterminowania oceny. Gdy instytucja kredytowa napotyka zamrożony rynek nieruchomości i sprzedano tylko niewiele nieruchomości lub dane historyczne dotyczące sprzedaży trzeba uważać za niedostateczne, należy stosować ostrożniejszą stopę dyskontową ceny rynkowej.