5. Kryteria dotyczące standaryzacji

Dla celów art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2402 w celu uznania, że ryzyko stopy procentowej i ryzyko walutowe wynikające z sekurytyzacji jest „odpowiednio ograniczane”, wystarczy, aby istniało zabezpieczenie lub ograniczenie, pod warunkiem, że nie jest ono nadzwyczajnie ograniczane, co skutkuje ochroną większości odpowiedniego ryzyka stopy procentowej i ryzyka walutowego w odpowiednich scenariuszach, patrząc z perspektywy ekonomicznej. Tego rodzaju ograniczenie może mieć również postać instrumentów pochodnych lub innych środków ograniczania, w tym funduszy rezerwowych, nadzabezpieczenia, marży nadwyżkowej lub innych środków.

Jeżeli odpowiednie ograniczanie ryzyka stopy procentowej i ryzyka walutowego odbywa się poprzez instrumenty pochodne, zastosowanie powinny mieć wszystkie poniższe warunki:

• (a) instrumenty pochodne powinny być wykorzystywane wyłącznie na potrzeby rzeczywistego zabezpieczenia niedostosowania aktywów i pasywów w odniesieniu do stóp procentowych i walut, a nie powinny być wykorzystywane w celach spekulacyjnych;
• (b) instrumenty pochodne powinny opierać się na powszechnie akceptowanej dokumentacji, w tym standardach Międzynarodowego Stowarzyszenia Dealerów Swapowych (ang. International Swaps or Derivatives Association – ISDA) lub podobnych ustanowionych krajowych standardach dokumentacji;
• (c) dokumentacja dotycząca instrumentów pochodnych powinna w razie spadku dostatecznej wiarygodności kredytowej kontrahenta poniżej określonego poziomu mierzonego czy to na podstawie ratingu kredytowego, czy w inny sposób, świadczyć, że kontrahent objęty jest wymogiem zabezpieczenia lub dokłada rozsądnych starań prowadzących do zastąpienia go innym kontrahentem lub zapewnienia gwarancji innego kontrahenta.

Jeżeli ograniczanie ryzyka stopy procentowej i ryzyka walutowego, o którym mowa w art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2402, odbywa się nie poprzez instrumenty pochodne, ale poprzez inne środki ograniczania ryzyka, środki takie powinny być zaplanowane w sposób dostatecznie solidny. Jeżeli tego rodzaju środki ograniczające ryzyko są stosowane w celu jednoczesnego ograniczenia kilku rodzajów ryzyka, ujawnienie wymagane w art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2402 powinno obejmować wyjaśnienie, w jaki sposób dane środki stanowią zabezpieczenie z jednej strony od ryzyka stopy procentowej i ryzyka walutowego, a z drugiej strony od innego rodzaju ryzyka.

Środki, o których mowa w ust.52 i 53, a także uzasadnienie odpowiedniego charakteru ograniczania ryzyka stóp procentowych i ryzyka walutowego w całym okresie trwania transakcji, powinny zostać ujawnione.

Instrumenty pochodne

Dla celów art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2402 ekspozycje w puli ekspozycji bazowych, które zawierają jedynie składową w postaci instrumentów pochodnych na potrzeby bezpośredniego zabezpieczenia ryzyka stopy procentowej lub ryzyka walutowego odpowiedniej ekspozycji bazowej, które same w sobie nie są instrumentami pochodnymi, nie powinny być uznawane za niedozwolone.

Wspólne standardy w dziedzinie finansów międzynarodowych

Dla celów art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2402 wspólne standardy w dziedzinie finansów międzynarodowych powinny obejmować standardy ISDA lub inne podobne ustalone krajowe standardy dotyczące dokumentacji.

5.2 Płatności odsetek według stóp referencyjnych (art. 21 ust. 3)

Odsetki według stóp referencyjnych

Dla celów art. 21 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/2402 stopy procentowe, które należy uznać za odpowiedni punkt odniesienia dla odsetek według stóp referencyjnych, powinny obejmować wszystkie wymienione poniżej:

• (a) stopy międzybankowe, w tym Libor, Euribor i inne uznawane wartości referencyjne;
• (b) stopy określone przez organy polityki pieniężnej, w tym stopy FED i stopy dyskontowe banków centralnych;
• (c) stopy sektorowe odzwierciedlające koszty finansowania kredytodawcy, w tym standardowe stopy zmienne i stopy wewnętrzne, które odzwierciedlają bezpośrednio koszty rynkowe finansowania banku lub podzbioru instytucji, w zakresie, w jakim dostateczne dane są przekazane inwestorom, tak aby umożliwić im ocenę relacji stóp sektorowych względem innych stóp rynkowych.

Złożone formuły lub instrumenty pochodne

Dla celów art. 21 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/2402 formułę należy uznać za złożoną, jeżeli wchodzi w zakres definicji instrumentu egzotycznego według stowarzyszenia Global Association of Risk Professionals (GARP), a więc jest składnikiem aktywów finansowych lub instrumentem o cechach, które czynią go bardziej złożonym niż instrumenty proste (ang. plain vanilla). Złożona formuła lub złożony instrument pochodny nie występuje, gdy stosowane są jedynie limity lub progi stóp procentowych.

5.3 Wymogi w przypadku egzekucji lub dostarczenia zawiadomienia o przyspieszeniu spłaty (art. 21 ust. 4)

Wyjątkowe okoliczności

Dla celów art. 21 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/2402 wykaz „wyjątkowych okoliczności” powinien w miarę możliwości być uwzględniony w dokumentacji transakcji.

Z uwagi na charakter „wyjątkowych okoliczności” oraz w celu dopuszczenia pewnej elastyczności co do potencjalnych nietypowych okoliczności wymagających zatrzymania środków pieniężnych w SSPE w najlepiej pojętym interesie inwestorów, jeżeli zgodnie z ust. 59 wykaz „wyjątkowych okoliczności” jest zawarty w dokumentacji transakcji, należy go traktować jako wykaz niewyczerpujący.

Kwota zatrzymana w SSPE w najlepiej pojętym interesie inwestorów

Dla celów art. 21 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/2402 kwota środków pieniężnych uznawana za zatrzymaną w SSPE powinna być kwotą ustaloną przez powiernika lub innego przedstawiciela inwestorów, który ma prawny obowiązek działania w najlepiej pojętym interesie inwestorów, lub za pośrednictwem inwestorów zgodnie z warunkami dotyczącymi głosowania przewidzianymi w dokumentacji transakcji.

Dla celów art. 21 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/2402 dozwolone powinno być zatrzymywanie środków pieniężnych w SSPE w formie funduszu rezerwowego do przyszłego wykorzystania, o ile wykorzystanie takiego funduszu rezerwowego jest ograniczone wyłącznie do celów określonych w art. 21 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/2402 lub systematycznej spłaty inwestorów.

Spłata

Wymogi z art. 21 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/2402 należy rozumieć jako obejmujące wyłącznie spłatę kwoty głównej, bez spłaty odsetek.

Dla celów art. 21 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/2402 niesekwencyjna spłata kwoty głównej w sytuacji, gdy dostarczono zawiadomienie o wszczęciu egzekucji lub zawiadomienie przyspieszeniu spłaty, powinna być zabroniona. Jeżeli nie dochodzi do egzekucji lub przyspieszenia spłaty, dozwolone może być wykorzystanie środków z tytułu kwoty głównej dla celów uzupełnienia na podstawie art. 20 ust. 12 rozporządzenia.

Likwidacja ekspozycji bazowych według wartości rynkowej

Dla celów art. 21 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) 2017/2402 decyzja inwestorów o likwidacji ekspozycji bazowych według wartości rynkowej nie powinna być uznawana za automatyczną likwidację ekspozycji bazowych według wartości rynkowej.

5.4 Niesekwencyjna kolejność płatności (art. 21 ust. 5)

Czynniki uruchamiające związane z dochodami

Dla celów art. 21 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/2402 czynniki uruchamiające związane z pogorszeniem jakości kredytowej ekspozycji bazowych mogą obejmować:

• (a) w odniesieniu do ekspozycji bazowych, dla których regulacyjna oczekiwana strata może być ustalona zgodnie z rozporządzeniem (UE) 575/2013 lub innym odpowiednim rozporządzeniem UE, łączne straty wyższe od określonego odsetka regulacyjnej rocznej oczekiwanej straty z tytułu ekspozycji bazowych oraz średniego ważonego okresu trwania transakcji;
• (b) łączne niewymagalne niedotrzymanie zobowiązań wyższe od określonego odsetka pozostałej do zapłaty kwoty nominalnej transzy posiadanej przez inwestorów oraz transz, które są im podporządkowane;
• (c) średnią ważoną jakość kredytową w portfelu spadającą poniżej konkretnego, określonego wcześniej poziomu lub koncentrację ekspozycji o wysokim ryzyku kredytowym (prawdopodobieństwie niewykonania zobowiązania) wzrastającą powyżej pewnego określonego wcześniej poziomu.

5.5 Postanowienia dotyczące przedterminowej spłaty należności lub czynników wywołujących zakończenie okresu odnawialności (art. 21 ust. 6)

Zdarzenie związane z niewypłacalnością w odniesieniu do jednostki inicjującej lub jednostki obsługującej

Dla celów art. 21 ust. 6 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/2402 zdarzenie związane z niewypłacalnością w odniesieniu do jednostki obsługującej powinno wywołać obydwa poniższe skutki:

• (a) powinno umożliwić zastąpienie jednostki obsługującej w celu zapewnienia ciągłości obsługi;
• (b) powinno wywołać zakończenie okresu odnawialności.

5.6 Fachowa wiedza jednostki obsługującej (art. 21 ust. 8)

Kryteria określające fachową wiedzę jednostki obsługującej

W celu ustalenia, czy jednostka obsługująca ma wiedzę fachową w zakresie obsługi ekspozycji

• o charakterze podobnym do ekspozycji sekurytyzowanych zgodnie z art. 21 ust . 8 rozporządzenia (UE) 2017/2402, konieczne jest zastosowanie obydwu poniższych wymogów:
• (a) członkowie organu zarządzającego jednostki obsługującej i personel wyższego szczebla inny niż członkowie organu zarządzającego odpowiedzialny za zarządzanie obsługą e kspozycji o charakterze podobnym do ekspozycji sekurytyzowanych powinni dysponować odpowiednią wiedzą i umiejętnościami z zakresu obsługi ekspozycji o charakterze podobnym do ekspozycji sekurytyzowanych;
• (b) przy ustalaniu fachowej wiedzy należy wziąć pod uwagę dowolną z następujących zasad dotyczących jakości takiej wiedzy:
• (i) role i obowiązki członków organu zarządzającego i personelu wyższego szczebla oraz wymagane umiejętności powinny być odpowiednie;
• (ii) doświadczenie członków organu zarządzającego i personelu wyższego szczebla zdobyte na wcześniejszych stanowiskach, w toku edukacji oraz kształcenia powinno być wystarczające;
• (iii) zaangażowanie członków organu zarządzającego i personelu wyższego szczebla w ramach struktury zarządzania funkcją obsługi ekspozycji powinno być odpowiednie;
• (iv) w przypadku podmiotu objętego regulacją ostrożnościową zezwolenia lub upoważnienia regulacyjne posiadane przez podmiot powinny być uznane za właściwe dla obsługi ekspozycji podobnych do ekspozycji sekurytyzowanych.

Jednostka obsługująca powinna zostać uznana za posiadającą wymaganą wiedzę fachową, gdy zachodzi jedna z następujących okoliczności:

• (a) działalność podmiotu lub skonsolidowanej grupy, do której podmiot należy dla celów księgowych lub ostrożnościowych, obejmuje od co najmniej pięciu lat obsługę ekspozycji o charakterze podobnym do tych sekurytyzowanych;
• (b) jeżeli wymóg, o którym mowa w lit. a), nie został spełniony, jednostka obsługująca powinna zostać uznana za posiadającą wymaganą wiedzę fachową, jeżeli spełnia obydwa poniższe warunki:
• (i) co najmniej dwóch członków organu zarządzającego posiada osobiście co najmniej pięcioletnie doświadczenie zawodowe w obsłudze ekspozycji podobnych do tych sekurytyzowanych;
• (ii) personel wyższego szczebla inny niż członkowie organu zarządzającego, odpowiedzialny za zarządzanie obsługą przez podmiot ekspozycji podobnych do tych sekurytyzowanych, ma osobiście odpowiednie, co najmniej pięcioletnie doświadczenie zawodowe w obsłudze ekspozycji podobnych do tych sekurytyzowanych;
• (iii) funkcja obsługowa podmiotu jest wspierana obsługą rezerwową zgodną z lit. a).

W celu wykazania liczby lat doświadczenia zawodowego odpowiednia wiedza fachowa powinna zostać ujawniona w sposób dostatecznie szczegółowy oraz zgodnie z obowiązującymi wymogami w zakresie zachowania poufności w celu umożliwienia inwestorom realizacji ich obowiązków wynikających z art. 5 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/2402.

Ekspozycje o charakterze podobnym

Dla celów art. 21 ust. 8 rozporządzenia (UE) 2017/2402 sformułowanie „ekspozycje o charakterze podobnym” należy rozumieć w sposób przedstawiony w ust. 22 powyżej.

Dobrze udokumentowane i odpowiednie zasady, procedury i środki kontroli zarządzania ryzykiem

Dla celów art. 21 ust. 8 rozporządzenia (UE) 2017/2402 jednostka obsługująca powinna być uznana za posiadającą dobrze udokumentowane i odpowiednie zasady, procedury i środki kontroli zarządzania ryzykiem dotyczące obsługi ekspozycji, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków:

• (a) jednostka obsługująca jest podmiotem objętym regulacjami ostrożnościowymi i kapitałowymi, a nadzór w Unii oraz tego rodzaju zezwolenia lub pozwolenia regulacyjne są uznawane za istotne dla obsługi;
• (b) jednostka obsługująca jest podmiotem, który nie podlega regulacji ostrożnościowej i kapitałowej ani nadzorowi w Unii, za to przedstawiony zostaje dowód istnienia dobrze udokumentowanych i odpowiednich zasad i środków kontroli zarządzania ryzykiem, który obejmuje też dowód przestrzegania dobrych praktyk rynkowych oraz możliwości w zakresie raportowania. Dowód ten powinien zostać poparty odpowiednią recenzją osoby trzeciej, takiej jak agencja ratingowa lub audytor zewnętrzny.

5.7 Środki naprawcze i działania dotyczące zaległości kredytowych i przypadków niewykonania zobowiązań przez dłużników (art. 21 ust. 9)

Jasne i spójne terminy

Dla celów art. 21 ust. 9 rozporządzenia (UE) 2017/2402 sformułowania „jasno i spójnie określa się” oraz „jasno określa się” należy rozumieć jako wymóg, by w całej dokumentacji transakcji stosowano te same precyzyjne pojęcia, tak aby ułatwić pracę inwestorom.

5.8 Rozwiązywanie konfliktów pomiędzy różnymi kategoriami inwestorów (art. 21 ust. 10) Jasne warunki ułatwiające terminowe rozwiązanie konfliktów pomiędzy różnymi kategoriami inwestorów

Dla celów art. 21 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2017/2402 zapisy dokumentacji transakcji „ułatwiające terminowe rozwiązywanie konfliktów pomiędzy różnymi kategoriami inwestorów” powinny obejmować warunki dotyczące:

• (a) sposobu zwoływania posiedzeń lub organizowania telekonferencji;
• (b) maksymalnych ram czasowych organizowania posiedzenia lub telekonferencji;
• (c) wymaganego kworum;
• (d) minimalnego progu głosów wymaganych do zatwierdzenia takiej decyzji z jasnym rozróżnieniem minimalnych progów dla poszczególnych rodzajów decyzji;
• (e) w stosownych przypadkach – miejsca posiedzeń, które powinno znajdować się na terytorium Unii.

Dla celów art. 21 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2017/2402, jeżeli w danej jurysdykcji istnieją obowiązkowe przepisy ustawowe regulujące rozwiązywanie konfliktów między inwestorami, dokumentacja transakcji może zawierać odniesienie do takich przepisów.