24. Decyzja właściwego organu

Właściwe organy powinny podjąć decyzję na podstawie oceny odpowiedniości indywidualnej i zbiorowej członków organu zarządzającego oraz oceny szefów jednostek ds. kontroli wewnętrznej i CFO, jeśli nie są oni członkami organu zarządzającego, w maksymalnym terminie, o którym mowa w pkt 179 lub, w przypadku zawieszenia terminu, w maksymalnym terminie sześciu miesięcy od rozpoczęcia tego okresu.

W przypadkach, o których mowa w pkt 181, zgodnie z art. 15 akapit drugi dyrektywy 2013/36/UE, decyzja o udzieleniu lub odmowie udzielenia zezwolenia będzie w każdym przypadku podjęta w terminie 12 miesięcy od otrzymania wniosku.

W przypadku gdy instytucja nie przekaże właściwym organom wystarczających informacji dotyczących odpowiedniości ocenianej osoby, właściwy organ powinien poinformować instytucję, że członek nie może zostać członkiem organu zarządzającego lub osobą pełniącą najważniejsze funkcje, ponieważ nie zostało dostatecznie dowiedzione, że osoba ta jest odpowiednią osobą, lub podejmie decyzję odmowną.

W przypadku gdy zgodnie z oceną odpowiedniości dokonaną przez właściw y organ nie wykazano dostatecznie, że oceniana osoba jest osobą odpowiednią, właściwy organ powinien sprzeciwi ć się wyznaczeniu lub nie zatwierdzić wyznaczenia takiej osoby, chyba że zidentyfikowane braki są do naprawienia i mogą zostać zlikwidowane za pomocą innych środków podjętych przez instytucję.

Właściwe organy powinny niezwłocznie poinformować in stytucje przynajmniej o odmownej decyzji. Decyzja pozytywna może zostać uznana za podjętą za pomocą milczącej zgody, jeśli upłynął maksymalny termin na dokonanie oceny, o którym mowa w pkt 179, a właściwy organ nie podjął decyzji odmownej, w przypadku gdy zostało to przewidziane prawem krajowym lub określone przez właściwy organ w ramach procedury dotyczącej nadzoru.

Uwzględniając środki podjęte już przez instytucję, właściwy organ powinien podjąć odpowiednie środki w celu usunięcia stwierdzonych braków oraz określić termin wprowadzenia tych środków. Środki te powinny obejmować odpowiednio jeden lub więcej z następujących środków:

• a. zażąda od instytucji zorganizowania określonego szkolenia dla pojedynczych lub wszystkich członków organu zarządzającego;
• b. zażąda od instytucji zmiany podziału zadań pomiędzy członków organu zarządzającego;
• c. zażąda od instytucji odmowy przyjęcia proponowanego członka lub wymiany pewnych członków;
• d. zażąda od instytucji zmiany składu organu zarządzającego, aby zapewnić odpowiedniość indywidualną i zbiorową organu zarządzającego;
• e. usunie członka z organu zarządzającego;
• f. w stosownych przypadkach nałoży sankcje administracyjne lub zastosuje inne środki administracyjne (np. ustali określone obowiązki, zalecenia lub warunki), w tym ostatecznie cofnie zezwolenie udzielone instytucji.

Środki, o których mowa w lit. a i c powinny być stosowane w kontekście oceny odpowiedniości szefów jednostek ds. kontroli wewnętrznej i CFO, jeśli nie są oni częścią organu zarządzającego, znaczących instytucji objętych CRD.

W przypadku gdy członkowie organu zarządzającego nie spełniają wymogów określonych w art. 91 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE, właściwe organy mają prawo do usunięcia takich członków z organu zarządzającego. Właściwe organy powinny w szczególności sprawdzać, czy wymogi określone w art. 91 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE i doprecyzowane w niniejszych wytycznych są nadal spełniane, jeżeli mają uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że w związku z tą instytucją popełnia się lub usiłuje popełnić przestępstwo prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, lub też istnieje większe ryzyko jego wystąpienia.