4.1 Wspólna metodyka oceny

Do celów udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności instytucji kredytowej, zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ust. 1 CRR, właściwe organy powinny zapewni ć, że będą stosowały wspólną metodykę oceny określoną w niniejszych wytycznych.

Wspólna metodyka oceny ustanawia kryteria i metody, zgodnie z którymi właściwe organy powinny oceniać wspólne wymogi dotyczące udzielania zezwolenia na prowadzenie działalności jako instytucja kredytowa określone w art. 10–14 dyrektywy 2013/36/UE.

Dla celów niniejszych wytycznych odniesienia do ryzyka obejmują również ryzyko związane z praniem pieniędzy i finansowaniem t erroryzmu. Właściwe organy powinny zatem dokonać kompleksowej oceny aspektów związanych z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu na potrzeby udzielenia zezwolenia. W tym celu właściwe organy powinny współpracować z odpowiednim organem nadzoru AML/CFT oraz innymi odpowiednimi organami publicznymi, stosownie do przypadku , zgodnie z art. 117 ust. 5 dyrektywy 2013/36/UE⁵ .

⁵ W szczególności wytyczne EUNB w sprawie współpracy i wymiany informacji pomiędzy organami nadzoru ostrożnościowego, organami sprawującymi nadzór w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz jednostkami analityki finansowej na podstawie dyrektywy 2013/36/UE. Dokument konsultacyjny EBA/CP/2021/21 z dnia 27 maja 2021 r. jest dostępny pod adresem https://www.eba.europa.eu/eba -consults-new-guidelines-cooperation-and-information-exchange-area-anti-money-laundering-and.

W celu zapewnienia, aby ocena do celów udzielenia zezwolenia była oparta na wiarygodnych informacjach, właściwe organy powinny dokonywać przeglądu informacji i dokumentów przedłożonych wraz z wnioskiem zgodnie z regulacyjnymi standardami technicznymi dotyczącymi informacji w zakresie zezwoleń, pod kątem wymogów prawdziwości, jasności, dokładności, aktualnoś ci i kompletności oraz w celu zapewnienia prawidłowego i ostrożnego zarządzania instytucją. Zgodnie z art. 10 ust. 2 regulacyjnych standardów technicznych dotyczących informacji w zakresie zezwoleń właściwe organy mogą również zażądać od wnioskodawcy dosta rczenia informacji uzupełniających lub dodatkowych wyjaśnień.

Wspólna metodyka oceny jest neutralna pod względem technologii i przyjazna dla innowacji, dlatego obejmuje wnioskujące instytucje kredytowe ze wszystkimi modelami biznesowymi, zarówno tradycyjny mi, jak i innowacyjnymi modelami biznesowymi lub mechanizmami realizacji, a jednocześnie nie narzuca wymogów stosowania określonych technologii lub przyjmowania określonych struktur. Nie utrudnia zatem powstawania i rozwijania zakresu nowych technologii i innowacyjnych modeli biznesowych. W związku z tym w kontekście oceny wniosku właściwe organy nie powinny preferować przyjęcia określonej technologii lub uniemożliwiać jej przyjęcia, ani też mieć przychylnego lub negatywnego nastawienia wobec określonego modelu biznesowego lub określonej usługi. Pozostaje to bez uszczerbku dla potrzeby zapewnienia, aby model biznesowy lub mechanizm realizacji nie stanowiły przeszkody dla sprawowania skutecznego nadzoru przez właściwe organy.

Aby zapewnić równe szanse w całej UE, ocena właściwych organów powinna mieć wyłącznie charakter techniczny, odzwierciedlać regulacje ostrożnościowe i być zgodna z art. 11 dyrektywy 2013/36/UE.

4.1.1 Zasada proporcjonalności

Właściwe organy powinny przeprowadzać ocenę w celu udzielenia zezwolenia zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w niniejszych wytycznych, mając na uwadze zapewnienie zgodności oceny z indywidualnym profilem ryzyka i modelem biznesowym wnioskującej instytucji kredytowej, tak aby cele wymogów regulacyjnych zostały osiągnięte.

W tym celu właściwe organy powinny uwzględnić następujące kryteria:

• a) oczekiwaną wielkość bilansu wnioskującej instytucji kredytowej oraz jej jednostek zależnych objętych konsolidacją ostrożnościową, stosownie do przypadku;
• b) oczekiwaną obecność geograficzną wnioskującej instytucji kredytowej oraz wielkość jej działalności w każdej jurysdykcji;
• c) formę prawną wnioskującej instytucji kredytowej, w tym informację, czy instytucja kredytowa jest częścią grupy;
• d) czy instytucja jest notowana na giełdzie;
• e) rodzaj pl anowanej działalności i usług świadczonych przez wnioskującą instytucję kredytową (np. zob. też załącznik I do dyrektywy 2013/36/UE i załącznik I do dyrektywy 2014/65/UE);
• f) model biznesowy (w tym jego innowacyjny charakter, wyjątkowość lub złożoność) i stra tegię, a także oczekiwany poziom ryzyka wynikającego z wdrożenia i realizacji; charakter i złożoność docelowej działalności;
• g) strukturę organizacyjną instytucji kredytowej;
• h) przewidywaną strategię w zakresie ryzyka, gotowość do podejmowania ryzyka oraz profi l ryzyka wnioskującej instytucji kredytowej;
• i) strukturę własnościową i strukturę finansowania wnioskującej instytucji kredytowej;
• j) rodzaj klientów (np. detaliczni, korporacyjni, instytucjonalni, małe firmy, podmioty publiczne) oraz złożoność planowanych produktów lub umów;
• k) planowane czynności objęte outsourcingiem i kanały dystrybucji;
• l) stosowane lub planowane systemy informatyczne (IT), w tym systemy służące utrzymaniu ciągłości działania i czynności objęte outsourcingiem w tym obszarze;
• m) czy wnioskująca instytucja kredytowa należy do grupy podlegającej skonsolidowanemu nadzorowi właściwych organów;
• n) czy wnioskująca instytucja kredytowa składa wniosek wyłącznie w odniesieniu do określonych rodzajów działalności, czy też istniejąca instytucja kredytowa składa wniosek
• o rozszerzenie zakresu zezwolenia w przypadku, gdy zezwolenie zostało udzielone wyłączn ie na prowadzenie określonych rodzajów działalności;
• o) spójność z rodzajem i zakresem informacji wymaganych zgodnie z regulacyjnymi standardami technicznymi dotyczącymi informacji w zakresie zezwoleń.

W przypadku pkt 18 lit. m), i zgodnie z art. 10 ust. 1 regulacyjnych standardów technicznych dotyczących informacji w zakresie zezwoleń, intensywność oceny powinna uwzględniać bezpośrednią wiedzę właściwego organu – opartą na dostępnych mu informacjach – na temat modelu biznesowego, profilu ryzyka oraz aktualnych warunków ostrożnościowych, finan sowych, biznesowych i operacyjnych wnioskującej instytucji kredytowej lub grupy.

W przypadku pkt 18 lit. n), pod warunkiem że dane rozszerzenie nie zmienia w sposób istotny charakteru instytucji kredytowej oraz jej profilu ryzyka, ocena właściwych organów powinna mieć ograniczony zakres i koncentrować się na wpływie nowych dodatko wych rodzajów działalności na ogólny model biznesowy oraz na zdolności do spełnienia wymogów ostrożnościowych, w szczególności na prawidłowym i ostrożnym zarządzaniu instytucją kredytową (w tym w szczególności na rentowności nowych linii biznesowych i ogól nej trwałości biznesplanu, odpowiedniości członków organu zarządzającego pełniących funkcje kierownicze lub nadzorcze, ramach kontroli wewnętrznej i systemach informatycznych). Ocena powinna również uwzględniać bezpośrednią wiedzę właściwego organu na temat modelu biznesowego, profilu ryzyka oraz aktualnych warunków ostrożnościowych, finansowych, biznesowych i operacyjnych wnioskującej instytucji kredytowej.

Zastosowanie zasady proporcjonalności przez właściwe organy nie może nigdy oznaczać zwolnienia wnioskującej instytucji kredytowej ze spełnienia jakichkolwiek obowiązkowych wymogów dotyczących udzielenia zezwolenia.