6.3.2.4 Treatment of cases with no loss or positive outcome

Σε περίπτωση που τα ιδρύματα παρατηρούν πραγματοποιηθέντα κέρδη στο πλαίσιο των παρατηρήσεών τους όσον αφορά τις αθετήσεις, η πραγματική τιμή της LGD επί των εν λόγω παρατηρήσεων θα πρέπει να ισούται με το μηδέν για τους σκοπούς του υπολογισμού της παρατηρηθείσας μέσης LGD και της εκτίμησης της μακροπρόθεσμης μέσης LGD. Τα ιδρύματα μπορούν να χρησιμοποιούν τις πληροφορίες σχετικά με τις πραγματικές τιμές της LGD πριν από την εφαρμογή της εν λόγω κατώτερης τιμής στη διαδικασία ανάπτυξης υποδείγματος για τους σκοπούς της διαφοροποίησης του κινδύνου.

6.3.3 Βαθμονόμηση ως προς τη μακροπρόθεσμη μέση LGD

Τα ιδρύματα θα πρέπει να βαθμονομούν τις εκτιμήσεις της LGD που πραγματοποιούν ως προς τη μακροπρόθεσμη μέση LGD που υπολογίζεται σύμφωνα με την ενότητα 6.3.2. Για τον σκοπό αυτό, τα ιδρύματα θα πρέπει να επιλέγουν την κατάλληλη μέθοδο βαθμονόμησης για την μεθοδολογία εκτίμησης της LGD που εφαρμόζουν μεταξύ των ακόλουθων προσεγγίσεων:

α ) βαθμονόμηση των εκτιμήσεων της LGD ως προς τη μακροπρόθεσμη μέση LGD που υπολογίζεται για κάθε βαθμίδα ή ομάδα με ομοειδή χαρακτηριστικά, οπότε στην περίπτωση αυτή τα ιδρύματα θα πρέπει να προβλέπουν τη διεξαγωγή συμπληρωματικών δοκιμαστικών ελέγχων βαθμονόμησης στο επίπεδο του κατάλληλου τμήματος βαθμονόμησης·

β ) βαθμονόμηση των εκτιμήσεων της LGD ως προς τη μακροπρόθεσμη μέση LGD που υπολογίζεται στο επίπεδο του τμήματος βαθμονόμησης, ιδίως σε περίπτωση που τα ιδρύματα χρησιμοποιούν άμεσες εκτιμήσεις της LGD, σύμφωνα με το άρθρο 169 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, μεταξύ άλλων και σε περίπτωση που χρησιμοποιούν μεθοδολογία εκτίμησης της LGD βάσει ενδιάμεσων παραμέτρων. Εν προκειμένω, τα ιδρύματα θα πρέπει να συγκρίνουν, τουλάχιστον, αυτή τη μακροπρόθεσμη μέση LGD με τη μέση LGD που εφαρμόζεται στο ίδιο σύνολο παρατηρήσεων με εκείνες που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της μακροπρόθεσμης μέσης LGD και, όπου κρίνεται αναγκαίο, να διορθώνουν αναλόγως τις επιμέρους εκτιμήσεις της LGD για το χαρτοφυλάκιο εφαρμογής, για παράδειγμα με τη χρήση συντελεστή προσαύξησης. Εάν οι πραγματικές τιμές είναι υψηλότερες από τις εκτιμώμενες τιμές στο επίπεδο του τμήματος βαθμονόμησης, τα ιδρύματα θα πρέπει να διορθώνουν προς τα πάνω τις εκτιμήσεις ή να αναπροσαρμόζουν τη δική τους εκτίμηση ούτως ώστε να λαμβάνονται υπόψη τα πραγματικά τους ποσοστά ζημίας.

Σε περίπτωση που τα ιδρύματα παρατηρούν άκρως υψηλές τιμές όσον αφορά τις πραγματικές τιμές της LGD, οι οποίες υπερβαίνουν κατά πολύ το 100 %, ιδίως για ανοίγματα με μικρά ανεξόφλητα ποσά κατά τον χρόνο της αθέτησης, θα πρέπει να προσδιορίζουν τους σημαντικούς παράγοντες κινδύνου ώστε να διαφοροποιούν τις εν λόγω παρατηρήσεις και να λαμβάνουν δεόντως υπόψη αυτά τα ειδικά χαρακτηριστικά κατά την ταξινόμηση σε βαθμίδες ή ομάδες. Εάν τα ιδρύματα χρησιμοποιούν συνεχή κλίμακα διαβάθμισης στην εκτίμηση της LGD, μπορούν να δημιουργούν χωριστό τμήμα βαθμονόμησης για τα σχετικά ανοίγματα.

Για λόγους συμμόρφωσης προς την απαίτηση του άρθρου 181 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, προκειμένου να είναι σε θέση να χρησιμοποιούν όλες τις παρατηρηθείσες αθετήσεις στην ποσοτικοποίηση της LGD, τα ιδρύματα δεν θα πρέπει να εξαιρούν τυχόν αθετήσεις οι οποίες παρατηρήθηκαν κατά την περίοδο ιστορικής παρατήρησης και οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του υποδείγματος LGD.

Κατά την ανάλυση της αντιπροσωπευτικότητας των δεδομένων σύμφωνα με την ενότητα 4.2.4, τα ιδρύματα θα πρέπει όχι μόνο να λαμβάνουν υπόψη τα τρέχοντα χαρακτηριστικά του χαρτοφυλακίου, αλλά και να συνεκτιμούν επίσης, κατά περίπτωση, τις μεταβολές της δομής του χαρτοφυλακίου που αναμένεται να επέλθουν στο προβλέψιμο μέλλον λόγω συγκεκριμένων μέτρων ή αποφάσεων που έχουν ήδη ληφθεί. Οι προσαρμογές που πραγματοποιούνται βάσει των αναμενόμενων μεταβολών στο προβλέψιμο μέλλον δεν θα πρέπει να συνεπάγονται μείωση των εκτιμήσεων της παραμέτρου LGD.