6.3.2.4 Treatment of cases with no loss or positive outcome

Szacowanie, o którym mowa w ust. 158 ppkt. (b) powinno być zgodne z następującymi zasadami:

• (a) w celu oszacowania przyszłych kosztów i kwot odzyskanych instytucje powinny dokonać analizy kosztów i kwot odzyskanych zrealizowanych z tytułu tych ekspozycji do momentu oszacowania w porównaniu ze średnimi kosztami i kwotami odzyskanymi zrealizowanymi w podobnym okresie czasu z tytułu podobnych ekspozycji; w tym celu instytucje powinny dokonać analizy prawidłowości w zakresie odzyskiwania należności obserwowanych w odniesieniu do zakończonych jak i niezakończonych procesów odzyskiwania należności, biorąc pod uwagę wyłącznie koszty i kwoty odzyskane zrealizowane do momentu dokonania oszacowania.
• (b) założenia stanowiące podstawę oczekiwanych przyszłych kosztów i kwot odzyskanych jak również dokonana korekta obserwowanej średniej LGD powinny być:
• i. dokładne, co zostanie potwierdzone za pomocą weryfikacji historycznej;
• ii. oparte na racjonalnych powodach ekonomicznych;
• iii. proporcjonalne, biorąc pod uwagę to, że oszacowania wartości LGD powinny być oparte na długoterminowej średniej LGD, która uwzględnia średnie LGD ważone ilością przypadków niewykonania zobowiązania, korzystając z wszystkich przypadków niewykonania zobowiązania odnotowanych w okresie obserwacji historycznej.
• (c) przy szacowaniu przyszłych kwot odzyskanych instytucje powinny wziąć pod uwagę potencjalny błąd wynikający z niezakończonych procesów odzyskiwania należności charakteryzujących się długimi średnimi procesami odzyskiwania należności lub niskimi średnimi kwotami odzyskanymi w porównaniu z zakończonymi procesami odzyskiwania należności;
• (d) przy szacowaniu przyszłych kwot odzyskanych pochodzących z realizacji istniejących zabezpieczeń instytucje powinny wziąć pod uwagę pewność prawa dotyczącą roszczeń z tytułu zabezpieczenia oraz realistyczne założenia dotyczące możliwości jego realizacji;
• (e) wartość korekty obserwowanej średniej LGD może zostać oszacowana na poziomie indywidualnych ekspozycji, na poziomie klas lub pul bądź na poziomie portfela objętego modelem LGD;
• (f) niepewność związana z szacowaniem przyszłych kwot odzyskanych z tytułu niezakończonych procesów odzyskiwania należności powinna zostać uwzględniona w odpowiednim MO stosowanym zgodnie z sekcją 4.4.

W przypadku gdy instytucje obserwują, że zrealizowały zysk z tytułu swoich obserwacji niewykonania zobowiązania, zrealizowana LGD z tytułu tych obserwacji powinna być równa zeru dla celu wyliczenia obserwowanej średniej LGD oraz oszacowania długoterminowej średniej LGD. Instytucje mogą korzystać z informacji dotyczących zrealizowanych LGD przed zastosowaniem tej dolnej granicy w procesie opracowania modelu dla celu różnicowania ryzyka. 6.3.3 Kalibracja względem długoterminowej średniej LGD

Instytucje powinny dokonywać kalibracji swoich oszacowań LGD względem długoterminowej średniej LGD obliczonej zgodnie z sekcją 6.3.2. W tym celu instytucje powinny wybrać metodę kalibracji, która jest odpowiednia dla ich metod szacowania wartości LGD spośród następujących metod:

• (a) kalibracja oszacowań wartości LGD względem długoterminowej średniej LGD obliczonej dla każdej klasy lub puli, w którym to przypadku powinny przedstawić dodatkowe badania kalibracji na poziomie określonego segmentu kalibracji;
• (b) kalibracja oszacowań wartości LGD względem długoterminowej średniej LGD obliczonej na poziomie segmentu kalibracji, w szczególności w przypadku gdy stosują one bezpośrednie oszacowania wartości LGD zgodnie z art. 169 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym jeśli stosują metody szacowania LGD oparte na pośrednich parametrach. W tym przypadku instytucje powinny co najmniej porównać tę długoterminową średnią LGD z oszacowaniem średniej LGD stosowanym do tego samego zbioru obserwacji jak do obliczania długoterminowej średniej LGD oraz, w stosownych przypadkach, odpowiednio skorygować poszczególne oszacowania wartości LGD dla portfela stosowania, na przykład używając współczynnika korygującego. W przypadku gdy zrealizowane wartości są wyższe niż wartości szacowane na poziomie segmentu kalibracji, instytucje powinny skorygować oszacowania w górę lub ponownie dostosować swoje szacunki, aby uwzględnić poniesione straty.

W przypadku gdy instytucje obserwują wyjątkowo wysokie wartości zrealizowanych LGD znacznie powyżej 100%, zwłaszcza dla ekspozycji z małymi pozostałymi kwotami należnymi w momencie niewykonania zobowiązania, powinny one określić stosowne czynniki ryzyka, aby zróżnicować te obserwacje i odpowiednio uwzględnić tę szczególną charakterystykę w klasyfikacji do klas lub pul. W przypadku gdy instytucje korzystają z ciągłej skali ratingowej przy szacowaniu wartości LGD, mogą one utworzyć oddzielny segment kalibracji dla takich ekspozycji.

W celu dostosowania się do wymogów uwzględniania wszystkich obserwowanych przypadków niewykonania zobowiązania w kwantyfikacji LGD zgodnie z art. 181 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje nie powinny pomijać żadnych przypadków niewykonania zobowiązania odnotowanych w okresie obserwacji historycznej, które mieszczą się w zakresie stosowania modelu LGD.