12. Στόχοι της πολιτικής διαφοροποίησης

Σύμφωνα με το άρθρο 91 παράγραφος 10 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, όλα τα ιδρύματα οφείλουν να διαθέτουν και να εφαρμόζουν πολιτική που να προωθεί την διαφοροποίηση στο διοικητικό όργανο, με σκοπό την προώθηση μιας διαφοροποιημένης ομάδας μελών. Η πολιτική αυτή θα πρέπει να επιδιώκει τη συγκέντρωση ευρέος φάσματος προσόντων και δεξιοτήτων κατά την πρόσληψη των μελών του διοικητικού οργάνου, ώστε να εξασφαλίζεται ποικιλία απόψεων και εμπειριών και να διευκολύνεται η διατύπωση ανεξάρτητων απόψεων και η ορθή λήψη αποφάσεων εντός του διοικητικού οργάνου. Τα ιδρύματα θα πρέπει να αποσκοπούν στην επαρκή εκπροσώπηση όλων των φύλων εντός του διοικητικού οργάνου και να διασφαλίζουν την τήρηση της αρχής της ισότητας ευκαιριών όταν επιλέγονται τα μέλη του διοικητικού οργάνου. Η ανάδειξη εκπροσώπων των υπαλλήλων που ανήκουν στο ανεπαρκώς εκπροσωπούμενο φύλο, εφόσον αυτό προβλέπεται βάσει του εθνικού δικαίου, δεν θεωρείται από μόνο του επαρκές για τη διασφάλιση της ύπαρξης κατάλληλης ισορροπίας των φύλων στο διοικητικό όργανο .

Η πολιτική διαφοροποίησης θα πρέπει να αφορά τουλάχιστον τις ακόλουθες πτυχές διαφοροποίησης: το εκπαιδευτικό και επαγγελματικό υπόβαθρο, το φύλο, την ηλικία και, ιδίως για τα ιδρύματα που δραστηριοποιούνται σε διεθνές επίπεδο, τη γεωγραφική προέλευση, εκτός εάν η ενσωμάτωση της πτυχής της γεωγραφικής προέλευσης παραβαίνει τη νομοθεσία του κράτους μέλους. Η πολιτική διαφοροποίησης για τα σημαντικά ιδρύματα ΟΚΑ θα πρέπει να περιλαμβάνει ποσοτικό στόχο για την εκπροσώπηση του ανεπαρκώς εκπροσωπούμενου φύλου στο διοικητικό όργανο. Τα σημαντικά ιδρύματα ΟΚΑ θα πρέπει να προσδιορίζουν ποσοτικώς την επιδιωκόμενη συμμετοχή του ανεπαρκώς εκπροσωπούμενου φύλου και να ορίζουν το ενδεδειγμένο χρονοδιάγραμμα εντός του οποίου θα πρέπει να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, καθώς και τον τρόπο επίτευξής του. Ο στόχος θα πρέπει να καθορίζεται για το διοικητικό όργανο συλλογικά αλλά μπορεί επίσης να προσδιορίζεται χωριστά για την εκτελεστική και την εποπτική αρμοδιότητα του διοικητικού οργάνου, σε περίπτωση που το διοικητικό όργανο απαρτίζεται από αρκετά μεγάλο αριθμό μελών. Σε όλα τα άλλα ιδρύματα, ιδίως στα ιδρύματα με διοικητικό όργανο που απαρτίζεται από λιγότερα από πέντε μέλη, ο στόχος μπορεί να εκφράζεται ποιοτικώς.

Κατά τον καθορισμό των στόχων διαφοροποίησης, τα ιδρύματα θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα αποτελέσματα της συγκριτικής αξιολόγησης της διαφοροποίησης που δημοσιεύονται από τις αρμόδιες αρχές, την ΕΑΤ ή άλλους σχετικούς διεθνείς φορείς ή οργανισμούς¹⁸ .

¹⁸ Βλέπε επίσης την έκθεση της ΕΑΤ σχετικά με τη συγκριτική αξιολόγηση των πρακτικών διαφοροποίησης: https://www.eba.europa.eu/documents/10180/1360107/EBA -Op-2016-10+%28Report+on+the+benchmarking+of+diversity+practices%29.pdf και https://eba.europa.eu/e ba-calls-measures-ensure-more-balanced-composition-management-bodies-institutions

Η πολιτική διαφοροποίησης μπορεί να περιλαμβάνει την εκπροσώπηση των εργαζομένων στο διοικητικό όργανο προκειμένου να εμπλουτίζονται σε καθημερινή βάση οι γνώσεις και η πείρα σχετικά με την εσωτερική λειτουργία του ιδρύματος.

Τα σημαντικά ιδρύματα ΟΚΑ θα πρέπει επίσης να τεκμηριώνουν, στο πλαίσιο της ετήσιας αξιολόγησης της σύνθεσης του διοικητικού οργάνου, τη συμμόρφωσή τους προς τους σκοπούς και τους στόχους που έχουν τεθεί. Σε περίπτωση μη επίτευξης οποιωνδήποτε σκοπών ή στόχων διαφοροποίησης, τα σημαντικά ιδρύματα ΟΚΑ θα πρέπει να τεκμηριώνουν τους σχετικούς λόγους, τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν και το χρονοδιάγραμμα για τη λήψη μέτρων, προκειμένου να διασφαλίζεται η επίτευξη των σκοπών και των στόχων διαφοροποίησης.

Για να διευκολύνουν τη δημιουργία μιας κατάλληλα διαφοροποιημένης ομάδας υποψηφίων για τις θέσεις του διοικητικού οργάνου, τα ιδρύματα θα πρέπει να εφαρμόζουν πολιτική διαφοροποίησης για το προσωπικό, συμπεριλαμβανομένων πτυχών και μέτρων σχεδιασμού σταδιοδρομίας, με στόχο τη διασφάλιση ισότιμης μεταχείρισης και ίσων ευκαιριών για τα μέλη του προσωπικού με διαφορετικό φύλο. Στα μέτρα αυτά θα πρέπει να περιλαμβάνεται ότι ο παράγοντας της κατάλληλης εκπροσώπησης των φύλων λαμβάνεται επίσης υπόψη κατά την επιλογή προσωπικού για τις διοικητικές θέσεις ή κατά την παροχή εκπαίδευσης στη διοίκηση.

Για να υποστηρίξουν μια διαφοροποιημένη σύνθεση του διοικητικού οργάνου, τα ιδρύματα θα πρέπει να διαθέτουν πολιτικές που διασφαλίζουν την απουσία δυσμενών διακρίσεων λόγω φύλου, φυλής, χρώματος, έθνους ή κοινωνικής προέλευσης, γενετικών χαρακτηριστικών, θρησκείας ή πεποιθήσεων, ιδιότητας μέλους εθνικής μειονότητας, περιουσίας, γέννησης, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού¹⁹ .

¹⁹ Βλέπε επίσης την ενότητα για την διαφοροποίηση που περιλαμβάνεται στις «Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την εσωτερική διακυβέρνηση» της ΕΑΤ.