4.2 Geschiktheid van de gegevensinputs

De in artikel 325 sexquinquagies van Verordening (EU) nr. 575/2013 bedoelde gegevensinputs dienen, in voorkomend geval, de volgende gegevens te bevatten:

• (a) algemene marktrisico’s, zoals nader gespecificeerd in deel 4.2.1;
• (b) specifieke marktrisico’s, zoals nader gespecificeerd in deel 4.2.2.

Instellingen dienen analyses uitvoeren die worden onderbouwd door overtuigend empirisch bewijs en objectieve gegevens, om aan te tonen dat de voor een bepaalde risicofactor gebruikte gegevensinputs alle wezenlijke algemene en specifieke marktrisico’s omvatten die in deze risicofactor besloten liggen, voor zover van toepassing. Als onderdeel van de documentatie die de instellingen bijhouden om aan te tonen dat zij aan de vereisten van deze richtsnoeren voldoen, dienen instellingen dergelijke analyses te documenteren. GEBRUIK VAN GEGEVENSINPUTS IN HET RISICOMETINGSMODEL

4.2.1 Gegevensinputs die algemene marktrisico’s weergeven

Wanneer historische gegevens uit marktindices of andere historische gegevens met kenmerken die worden gedeeld door verschillende instrumenten, worden gebruikt voor ijking van de in artikel 325 sexquinquagies van Verordening (EU) nr. 575/2013 bedoelde gegevensinputs met het oog op het weergeven van algemene marktrisico’s, moet de keuze van dergelijke historische gegevens conceptueel solide zijn en consistent worden gebruikt voor alle instrumenten.

Wanneer instellingen gebruikmaken van bèta-benaderingen of andere benaderingen die random gegevens genereren om de scenario’s van toekomstige schokken te bepalen, moeten zij met empirisch bewijs aantonen dat de algemene marktrisico’s naar behoren in aanmerking zijn genomen in de gegevensinputs die zijn gebruikt voor de bepaling van de waarden van de bèta-coëfficiënten of de parameters van de benaderingen die random gegevens genereren. Dit empirisch bewijs moet onder meer bestaan uit statistische maatstaven die blijk geven van de geschiktheid van de bèta-benaderingen of de andere benaderingen die random gegevens genereren. Als onderdeel van de documentatie die door de instellingen wordt bijgehouden om aan te tonen dat zij aan de vereisten van deze richtsnoeren voldoen, dienen instellingen documentatie bij te houden over de analyses die zijn uitgevoerd om aan het onderhavige punt te voldoen.

4.2.2 Gegevensinputs die specifieke marktrisico’s weergeven

De in artikel 325 sexquinquagies van Verordening (EU) nr. 575/2013 bedoelde gegevensinputs moeten het mogelijk maken belangrijke specifieke risico’s in kaart te brengen, met inbegrip van name-related basisrisico’s en belangrijke individuele verschillen tussen soortgelijke maar niet identieke posities.

Wanneer instellingen gebruikmaken van bèta-benaderingen of andere benaderingen die random gegevens genereren om de scenario’s van toekomstige schokken te bepalen, moeten zij met empirisch bewijs aantonen dat er naar behoren rekening is gehouden met specifieke marktrisico’s in de gegevensinputs die worden gebruikt voor de bepaling van de waarden van de bèta-coëfficiënten of de parameters van de benaderingen die random gegevens genereren. Wanneer het uitgangspunt wordt gehanteerd dat restwaarden van bèta-benaderingen of andere benaderingen die random gegevens genereren niet onderling afhankelijk zijn, moet het in de vorige zin bedoelde empirisch bewijs een rechtvaardiging van dit gehanteerde uitgangspunt bevatten. Als onderdeel van de documentatie die door de instellingen wordt bijgehouden om aan te tonen dat zij aan de vereisten van deze richtsnoeren voldoen, dienen instellingen documentatie bij te houden over de analyses die zijn uitgevoerd om aan het onderhavige punt te voldoen. GEBRUIK VAN GEGEVENSINPUTS IN HET RISICOMETINGSMODEL