6.1 Algemene overwegingen

Bevoegde autoriteiten dienen de risico’s voor het kapitaal die zijn geïdentificeerd als wezenlijk te beoordelen voor de beleggingsonderneming en kennen hier scores aan toe. Om de reikwijdte van de beoordeling te bepalen, stellen bevoegde autoriteiten eerst vast aan welke bronnen van risico’s voor het kapitaal de beleggingsonderneming is of kan worden blootgesteld. Daartoe dienen bevoegde autoriteiten gebruik te maken van de kennis die zij hebben verworven bij de beoordeling van andere SREP-onderdelen, bij de vergelijking van de positie van de beleggingsonderneming met die van vergelijkbare instellingen en bij eventuele andere toezichtactiviteiten. De beoordeling van de risico’s voor het kapitaal dient op evenredige wijze plaats te vinden, d.w.z. dat de mate van gedetailleerdheid van de analyse dient te worden aangepast aan de aard, de omvang en de complexiteit van de beleggingsonderneming.

Het doel van deze titel is gemeenschappelijke methoden aan te reiken voor de beoordeling van afzonderlijke risico’s en van risicobeheer en risicobeheersing. Hierbij wordt niet naar volledigheid gestreefd. Bevoegde autoriteiten houden dus de ruimte om aanvullende criteria te hanteren die zij op basis van hun ervaring en de specifieke kenmerken van de beleggingsonderneming relevant achten.

Deze titel verschaft bevoegde autoriteiten een leidraad voor de beoordeling van de risico’s en kosten in verband met een eventuele ordelijke liquidatie van de beleggingsonderneming, alsook richtsnoeren voor de beoordeling en waardering van de volgende categorieën kapitaalrisico’s bij de lopende activiteiten van beleggingsondernemingen:

• a. risico voor de cliënt;
• b. Risico voor de markt;
• c. Risico voor de onderneming;
• d. andere risico’s.

De in paragraaf 147, punten a) t/m c), genoemde risico’s dienen in aanmerking te worden genomen bij de beoordeling van beleggingsondernemingen die in de categorieën 1, 2 of 3 zijn ingedeeld, gelet op de reikwijdte van de toegestane activiteiten van deze beleggingsondernemingen. Indien relevant kunnen bevoegde autoriteiten bij de beoordeling van kleine en niet-complexe beleggingsondernemingen die voldoen aan de criteria van artikel 12 van Verordening (EU) 2019/2033 rekening houden met paragraaf 147, punten a) en c), gelet op de relevantie van bepaalde subcategorieën die onder de bovengenoemde kapitaalrisico’s voor deze beleggingsondernemingen worden 54 genoemd. Bevoegde autoriteiten dienen de ordelijke afbouw van een beleggingsonderneming en andere risico’s te beoordelen, zowel in het geval van alle beleggingsondernemingen die onder het SREP vallen.

Ook wordt binnen elk van de hiervoor genoemde risicocategorieën een reeks subcategorieën geïdentificeerd waarmee rekening dient te worden gehouden bij de beoordeling van risico’s voor het kapitaal. Deze subcategorieën kunnen afhankelijk van hun belang voor een specifieke beleggingsonderneming afzonderlijk worden beoordeeld en van een score worden voorzien.

De beslissing over de materialiteit is gebaseerd op de meest recente beschikbare gegevens en kan worden aangevuld met het oordeel door de toezichthouder.

Bevoegde autoriteiten dienen ook andere risico’s te beoordelen die voor een specifieke beleggingsonderneming van wezenlijk belang worden geacht, maar die hierboven niet zijn opgesomd. Die andere risico’s, die redelijkerwijs niet tot een van de drie categorieën worden toegekend zoals opgesomd in paragraaf 147, punten a) t/m c), vormen een afzonderlijke risicocategorie De volgende informatie kan nuttig zijn bij het identificatieproces:

• a. bepalende factoren achter de eigenvermogensvereisten;
• b. risico’s die in ICARAP of de stresstests van de beleggingsonderneming zijn vastgesteld, indien beschikbaar;
• c. risico’s die voortvloeien uit het bedrijfsmodel van de beleggingsonderneming (met inbegrip van risico’s die zijn geïdentificeerd door andere beleggingsonderneming en met een vergelijkbaar bedrijfsmodel);
• d. informatie die is verkregen uit het monitoren van sleutelindicatoren;
• e. bevindingen en constateringen in interne of externe auditrapporten;
• f. aanbevelingen en richtsnoeren die EBA heeft uitgevaardigd, alsmede waarschuwingen en aanbevelingen die macroprudentiële autoriteiten of het ESRB hebben doen uitgaan die relevant zijn voor de onderneming; en
• g. rapporten over schendingen en incidenten aan bevoegde autoriteiten.

Bevoegde autoriteiten dienen de bovengenoemde elementen ook in aanmerking te nemen bij het plannen van de intensiteit van hun toezichtactiviteiten met betrekking tot de beoordeling van een specifiek risico.

Bevoegde autoriteiten dienen na te gaan of de beleggingsonderneming voldoet aan de in Verordening (EU) 2019/2033 gespecificeerde minimumvereisten voor het risico voor de cliënt, het risico voor de markt en het risico voor de onderneming, alsook voor de vereiste vaste overheadkosten. Deze richtsnoeren bieden bevoegde autoriteiten echter de mogelijkheid om de reikwijdte van de beoordeling uit te breiden tot buiten deze vereisten om een alomvattend beeld te krijgen van de risico’s voor het kapitaal. Bevoegde autoriteiten dienen met name situaties in kaart te brengen waarin bepaalde risico’s of

55 aspecten van risico’s onvoldoende worden gedekt door de minimumeigenvermogensvereisten, ondanks de naleving van de vereisten van Verordening (EU) 2019/2033. Zo kan de vertraging als gevolg van het gebruik van voortschrijdende gemiddelden voor sommige K-factoren activiteitspieken afvlakken en leidt het gebruik van verbonden agenten in plaats van intern personeel tot een onderschatting van de uitgaven. Deze beoordeling dienen te worden gebruikt als input voor de bepaling van het aanvullend-eigenvermogensvereiste zoals bepaald in hoofdstuk 7.2.1.

Bij de tenuitvoerlegging van de in deze titel gespecificeerde methoden dienen bevoegde autoriteiten gebruik te maken van informatie afkomstig van het toezicht op sleutelindicatoren, zoals gespecificeerd in titel 3. Bevoegde autoriteiten dienen andere kwantitatieve en kwalitatieve indicatoren te gebruiken wanneer die voor deze beoordeling relevant zijn.

Bij de uitvoering van de beoordelingen maken bevoegde autoriteiten gebruik van alle beschikbare informatiebronnen, waaronder wettelijk verplichte verslaglegging, specifieke verslaglegging, interne gegevens en rapporten van de beleggingsonderneming (met inbegrip van een rapport van interne audit, risicobeheerrapporten, informatie uit het ICARAP), rapporten van inspecties ter plaatse en externe rapporten (met inbegrip van berichten van de beleggingsonderneming aan beleggers, ratingbureaus). Hoewel de beoordeling ondernemingsspecifiek dient te zijn, nemen bevoegde autoriteiten ook vergelijkingen met soortgelijke groepen in aanmerking om potentiële blootstelling aan risico’s voor het kapitaal te identificeren. Daartoe worden per risico vergelijkbare groepen gedefinieerd; dit kunnen andere vergelijkbare groepen zijn dan die welke zijn vastgesteld voor de BMA of voor andere analyses.

Ten aanzien van elke risicocategorie dienen bevoegde autoriteiten een beoordeling uit te voeren en drukken zij in de risicoscore het volgende uit:

• a. inherent risico (risicoblootstellingen); en
• b. de kwaliteit en doeltreffendheid van risicobeheer en risicobeheersing.

Bevoegde autoriteiten dienen de uitkomsten van de beoordeling van elke risicocategorie weer te geven in een samenvatting van bevindingen waarin een uitleg wordt gegeven over de belangrijkste risicofactoren, plus een risicoscore, zoals vermeld in de volgende hoofdstukken.