Doelstellingen

Hoewel deze gezamenlijke richtsnoeren geen betrekking hebben op systeembrede stresstests voor de financiële sector, moeten de bevoegde autoriteiten waar mogelijk zorgen voor coördinatie tussen de financiële sectoren om een consistente aanpak van ESG-risicobeoordelingen te waarborgen en, waar passend, het delen van gegevens te vergemakkelijken. De regelgevende instanties voor banken, verzekeringen en effecten moeten samenwerken met het oog op het helpen identificeren en modelleren van transmissiekanalen (bijvoorbeeld de rol van verzekeringen bij zekerheden voor leningen aan banken), het op elkaar afstemmen van scenario-aannames en het voorkomen van blinde vlekken in de regelgeving.

De bevoegde autoriteiten moeten er, voor zover mogelijke, voor zorgen dat in ESG-stresstests rekening wordt gehouden met onderlinge verbanden en spillovereffecten tussen financiële sectoren. Ze moeten nagaan hoe ESG- gerelateerde risico’s zich door het fina nciële systeem kunnen verspreiden en zo de kwetsbaarheid van banken, verzekeraars, vermogensbeheerders en andere financiële sectoren kunnen vergroten.

Bij het bepalen van de beginselen en methodologische overwegingen moeten de bevoegde autoriteiten beslissen over de meest geschikte opzet en kenmerken van de stresstest op basis van de beoogde doelstellingen ervan.

Toepassingsgebied

De bevoegde autoriteiten moeten de dekking duidelijk omschrijven in termen van portefeuilles, sectoren, geografische gebieden en activiteiten om een evenwichtige en pragmatische aanpak te waarborgen die aansluit bij de maturiteit van de beschikbare methodologieën en gegevens.

Voor grensoverschrijdende financiële groepen moeten de bevoegde autoriteiten ervoor zorgen dat alle relevante entiteiten in de beoordeling worden opgenomen.

Op basis van het doel en de betrokken tijdshorizon moeten de bevoegde autoriteiten ervoor zorgen dat de balans tussen kwantitatieve en kwalitatieve informatie toereikend is voor het doel van de exercitie (⁶ ).

Tijdshorizon

De keuze van de tijdshorizon dient te worden afgestemd op het beoogde doel van de exercitie:

• ▪ Bij het beoordelen van de financiële weerbaarheid tegen ongunstige maar plausibele schokken moet een tijdshorizon voor de korte termijn (bv. tot 5 jaar) worden gebruikt, in overeenstemming met de traditionele stresstestpraktijken;
• ▪ Bij het beoordelen van de veerkracht van het bedrijfsmodel en de strategie van financiële entiteiten moet een tijdshorizon voor de langere termijn (ten minste 10 jaar, afhankelijk van de bedrijfsactiviteit en in overeenstemming met de langetermijnverbintenissen van financiële entiteiten) worden vastgesteld.

Scenrario-ontwerp

De bevoegde autoriteiten moeten stresstestscenario’s vaststellen en selecteren op basis van de doelstellingen van de exercitie. Zij moeten overwegen om scenario’s te gebruiken die zijn gebaseerd op de meest recente wetenschappelijke kennis en zijn uitgewerkt door algemeen

(⁶ ) Gezien de aannames die nodig zijn voor het kalibreren van scenario’s en het opstellen van modellen, geldt als algemeen principe dat hoe langer de tijdshorizon, hoe groter de afhankelijkheid van kwalitatieve in plaats van kwantitatieve informatie (bijvoorbeeld: op de lange termijn wordt geen nauwkeurige herberekening van kapitaal- en solvabiliteitsmaatstaven verwacht). erkende internationale of regionale organisaties (⁷ ). Zij worden ook aangemoedigd om sectorale en regionale trajecten te benutten om financiële entiteiten een adequate uitsplitsing van macro-economische variabelen te bieden, met behoud van de algehele interne consistentie van de scenario’s.

Waar mogelijk moeten de bevoegde autoriteiten de integratie van samengestelde risico’s in overweging nemen, d.w.z. de aanvullende impact die voortvloeit uit het gelijktijdig of achtereenvolgens optreden van meerdere schokken (of het nu gaat om ESG-gerelateerde of bredere macro-economische schokken). Daarnaast moeten zij er, waar relevant, naar streven om tweederonde-effecten, d.w.z. de indirecte en versterkte gevolgen die voortvloeien uit de initiële ESG-schokken, te beoordelen, hetzij door deze rechtstreek s in de scenario’s op te nemen, hetzij als aanvullende analyse.

Met het oog op de integratie van materiële ESG- risico’s in stresstests op korte termijn moeten de bevoegde autoriteiten, indien haalbaar en passend, voort bouwen op het in traditionele stresstests gebruikte scenarioontwerp, waarbij het wordt aangepast aan ESG-specifieke transmissiekanalen en nieuwe variabelen worden opgenomen die relevant zijn voor ESG- risico’s.

Bij het uitvoeren van ESG-stresstests voor de langere termijn moeten de bevoegde autoriteiten verschillende scenario’s in overweging nemen die het brede spectrum van mogelijke toekomstscenario’s en ernstniveaus bestrijken (bijvoorbeeld inclusief omslagpunt en). Het referentiescenario kan gebaseerd zijn op het centrale scenario van de financiële instelling zelf, dat als benchmark kan dienen om de effecten van alternatieve, wezenlijk verschillende trajecten op de veerkracht van de strategie en het bedrijfsmodel te toetsen (bijvoorbeeld via risicogecorrigeerde winstgevendheidsramingen).