Cele

Pomimo że niniejsze wspólne wytyczne nie obejmują testów warunków skrajnych w całym systemie finansowym, właściwe organy powinny w miarę możliwości koordynować działania w różnych sektorach finansowych, aby zapewnić spójne podejście do oceny ryzyk a ESG i ułatwić wymianę danych w stosownych przypadkach. Organy regulacyjne sektora bankowego, ubezpieczeniowego i papierów wartościowych powinny współpracować, aby ułatwić identyfikację i modelowanie k anałów transmisji (np. rola ubezpieczenia zabezpieczeń kredytów bankowych), ujednolicenie założeń scenariuszy i zapobieganie lukom regulacyjnym.

Właściwe organy powinny w miarę możliwości zagwarantować, że testy warunków skrajnych dotyczące ESG uwzględniają wzajemne powiązania i efekty rozlewania się między sektorami finansowymi. Powinny one rozważyć, w jaki sposób ryzyko związane z ESG może rozprzestrzeniać się w systemie finansowym, zwiększając podatność na zagrożenia w sektorach bankowości, ubezpieczeń, zarządzania aktywami i innych sektorach finansowych.

Podczas ustalania zasad i względów metodologicznych właściwe organy powinny podjąć decyzję

• o najbardziej odpowiedniej strukturze i cechach testu warunków skrajnych na podstawie zamierzonych celów.

Zakres

Właściwe organy powinny jasno określić zakres w odniesieniu do portfeli, sektorów, obszarów geograficznych i rodzajów działalności, aby zapewnić zrównoważone i pragmatyczne podejście odzwierciedlające stopień dojrzałości dostępnych metod ologii i danych.

W przypadku transgranicznych grup finansowych właściwe organy powinny zagwarantować, że ocena obejmuje wszystkie odpowiednie podmioty.

W zależności od celu i horyzontu czasowego właściwe organy powinny zapewnić odpowiednią równowagę między informacjami ilościowymi i jakościowymi na potrzeby danego testu⁶ .

Horyzont czasowy

Wybór horyzontu czasowego powinien być dostosowany do zamierzonego celu testu:

• ▪ przy ocenie odporności finansowej na niekorzystne, ale prawdopodobne wstrząsy należy przyjąć krótkoterminowy horyzont czasowy (np. do 5 lat), zgodnie z tradycyjnymi praktykami w zakresie testów warunków skrajnych;
• ▪ przy ocenie odporności modelu biznesowego i strategii podmiotów finansowych należy przyjąć dłuższy horyzont czasowy (co najmniej 10 lat, w zależności od działalności gospodarczej i zgodnie z długoterminowymi zobowiązaniami podmiotów finansowych).

Opracowanie scenariusza

Właściwe organy powinny określić i wybrać scenariusze testów warunków skrajnych, kierując się celami danego testu. Powinny one rozważyć zastosowanie scenariuszy opartych na najnowszej wiedzy naukowej i opracowanych przez powszechnie uznawane organizacje mi ędzynarodowe lub regionalne⁷ . Zachęca się je również do wykorzystania trajektorii sektorowych i regionalnych, aby zapewnić podmiotom finansowym odpowiedni podział zmiennych makroekonomicznych, przy jednoczesnym zachowaniu ogólnej wewnętrznej spójności scenariuszy.

W miarę możliwości właściwe organy powinny rozważyć uwzględnienie złożonych czynników ryzyka , tj. dodatkowych skutków wynikających z jednoczesnego lub następującego po sobie wystąpienia wielu wstrząsów (związanych z ESG lub szerszymi wstrząs ami makroekonomicznymi). Ponadto w stosownych przypadkach powinny one dążyć do oceny efektów drugiej rundy, czyli pośrednich i wzmocnionych konsekwencji wynikających z początkowych wstrząsów ESG, poprzez włączenie ich bezpośrednio do scenariuszy lub w formie analizy uzup ełniającej.

W celu włączenia istotnych czynników ryzyka ESG do krótkoterminowych testów warunków skrajnych właściwe organy powinny, w miarę możliwości i w stosownych przypadkach, opierać się na koncepcji scenariuszy stosowanej w tradycyjnych testach warunków skrajnych, dostosowując je w celu odzwierciedlenia kanałów transmisjizwiązanych z ESG i włączania nowych zmiennych istotnych dla ryzyka ESG.

Podczas przeprowadzania długoterminowych testów warunków skrajnych dotyczących ESG właściwe organy powinny rozważyć kilka różnych scenariuszy obejmujących szerokie spektrum możliwych przyszłych wydarzeń i poziomów dotkliwości (np. z uwzględnieniem punktów krytycznych). Scenariusz referencyjny może opierać się na scenariuszu bazowym danego podmiotu finansowego, mogącym służyć jako punkt odniesienia do badania wpływu

(⁶ ) Biorąc pod uwagę założenia niezbędne do kalibracji scenariuszy i modelowania, ogólną zasadą jest, że im dłuższy horyzont czasowy, tym większa zależność od informacji jakościowych, a nie ilościowych (np. w długim horyzoncie czasowym nie oczekuje się dokładnego przeliczenia kapitału i wskaźników wypłacalności).

(⁷ ) Na przykład w przypadku ryzyka klimatycznego: Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC), sieć na rzecz ekologizacji systemu finansowego (NGFS), Międzynarodowa Agencja Energetyczna (MAE), Program Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP), Wsp ólne Centrum Badawcze Komisji Europejskiej (EU JRC) lub krajowe organy rządowe lub pozarządowe. alternatywnych, istotnie odmiennych trajektorii na odporność strategii i modelu biznesowego (np. poprzez szacunki rentowności skorygowane o ryzyko).