4.2. Określenie obszarów szczególnego zainteresowania analizy modelu biznesowego

Zgodnie z zasadami zaangażowania określonym w tytule 2 właściwe organy powinny skoncentrować swoją analizę na obszarach oceny mających największe znaczenie dla modelu biznesowego danej instytucji. Zakres i szczegółowość analizy modelu biznesowego mogą się różnić w zależności od liczby i charakteru kontroli nadzorczych już przeprowadzonych w odniesieniu do danej instytucji. Ocena ta powinna w każdym razie umożliwić właściwym organom sformułowanie opinii na temat ogólnej rentowności i stabilności modelu biznesowego danej instytucji.

Właściwe organy powinny ocenić, na ile istotne są zmiany w modelu biznesowym instytucji w porównaniu z poprzednią oceną nadzorczą, aby ustalić zakres i szczegółowość swojej oceny oraz stopień, w jakim poprzednia ocena nadzorcza może posłużyć jako punkt odniesienia dla nowej oceny. Formułując taką opinię, właściwe organy powinny w szczególności rozważyć, czy nastąpiły istotne zmiany w następujących obszarach w odniesieniu do danej instytucji:

• a. wcześniej przedstawiony i poddany ocenie plan strategiczny;
• b. struktura i elementy bilansu, w tym zmiany źródeł zysków i ich koncentracja, wzrost aktywów, zmiany w strukturze pasywów lub zmiany odpowiednich wskaźników finansowych i wskaźników ryzyka, a także przeanalizować wyniki monitorowania wskaźników zgodnie z tytułem 3;
• c. zarządzanie i operacje, w tym przejęcia, połączenia lub zbycie innych podmiotów, otwieranie lub zamykanie linii biznesowych lub rynków geograficznych, a także zmiany w infrastrukturze informatycznej.

Określenie najważniejszych linii biznesowych

Właściwe organy powinny przeprowadzić ocenę istotności poszczególnych linii biznesowych instytucji, aby określić kluczowe obszary, na których powinna skupić się analiza modelu biznesowego. Przeprowadzając tę ocenę, właściwe organy powinny uwzględnić:

• a. które linie biznesowe są istotne pod względem generowania zysków/strat, w tym które obszary geograficzne, jednostki zależne/oddziały i linie produktowe są najistotniejsze ze względu na ich udział w całkowitych przychodach/kosztach wykazanych w rachunku zysków i strat, poziomie ryzyka (np. na podstawie łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko lub innych miar ryzyka) lub z punktu widzenia priorytetów organizacyjnych bądź ustawowych (np. szczególnych obowiązków banków sektora publicznego w zakresie oferowania określonych produktów);
• b. wcześniejsze ustalenia nadzorcze, w tym wynikające z kontroli na miejscu, o ile ustalenia te mogą wskazywać na linie biznesowe wymagające dalszego zbadania, a także ustalenia i wyniki sprawozdań z audytów wewnętrznych lub zewnętrznych – czy komórka ds. audytu wewnętrznego stwierdziła określone problemy związane ze stabilnością lub rentownością danych linii biznesowych;
• c. wyniki tematycznych przeglądów nadzorczych – czy analiza całego sektora ujawniła powszechne problemy, które uzasadniają dodatkową analizę uwzględniającą specyfikę instytucji;
• d. znaczenie planów strategicznych – czy są linie biznesowe, w zakresie których instytucja ma zamiar znacznie rozwinąć lub ograniczyć działalność;
• e. zestawienie z grupą porównawczą – czy w danej linii biznesowej odnotowano nietypowe wyniki (linia stanowiła „obserwację nietypową”) w stosunku do instytucji z grupy porównawczej, o ile właściwe organy dysponują takimi informacjami. Aby zidentyfikować odpowiednie porównywalne instytucje na potrzeby analizy modelu biznesowego, właściwe organy powinny wziąć pod uwagę konkurencyjny produkt/linie biznesowe ukierunkowane na to samo źródło zysków/klientów, systemy regulacyjne i ryzyko geopolityczne lokalizacji działalności, a także inne czynniki odpowiednie dla sektora, w którym działa instytucja.