8.5. Podsumowanie ustaleń, punktacja i środki nadzorcze

Dzięki powyższej ocenie właściwe organy powinny uzyskać pogląd na temat ryzyk płynności i finansowania danej instytucji oraz zdolności jej zasobów płynności do pokrycia lub ograniczenia tych ryzyk. Pogląd ten powinien znaleźć odzwierciedlenie w podsumowaniu ustaleń i punktacji adekwatności płynności i finansowania przyznanej na podstawie kryteriów wymienionych w tabeli 17. Ocena punktowa płynności i adekwatności finansowania powinna odzwierciedlać opinię właściwych organów na temat tego, czy istniejące zasoby płynności zapewniają odpowiednie pokrycie ryzyka płynności i finansowania. Właściwe organy mogą rozważyć stosowanie pośrednich ocen punktowych w odniesieniu do ryzyk płynności i finansowania, jeżeli uznają to za stosowne.

Przy ustalaniu oceny punktowej adekwatności płynności i finansowania właściwe organy powinny, w stosownych przypadkach, uwzględnić ocenę ogólnej możliwości naprawy w planowaniu naprawy w odniesieniu do płynności (słaba, adekwatna do potencjalnego obszaru do poprawy, zadowalająca), zgodnie z pkt 41–43 wytycznych EUNB dotyczących

możliwości naprawy w kontekście adekwatności płynności ma szczególne znaczenie w przypadku oceny „słabej” ogólnej możliwości naprawy w odniesieniu do płynności.

Tabela 17. Kryteria nadzorcze istotne w przyznawaniu punktacji płynności i adekwatności finansowania

Punkta Pogląd Kryteria związane z ryzykiem Kryteria związane z jakością cja nadzorczy nieodłącznym zarządzania i mechanizmów kontroli ryzyka

Punkta Pogląd Kryteria związane z ryzykiem Kryteria związane z jakością cja nadzorczy nieodłącznym zarządzania i mechanizmów kontroli ryzyka

Punkta Pogląd Kryteria związane z ryzykiem Kryteria związane z jakością cja nadzorczy nieodłącznym zarządzania i mechanizmów kontroli ryzyka

Punkta Pogląd Kryteria związane z ryzykiem Kryteria związane z jakością cja nadzorczy nieodłącznym zarządzania i mechanizmów kontroli ryzyka

Punkta Pogląd Kryteria związane z ryzykiem Kryteria związane z jakością cja nadzorczy nieodłącznym zarządzania i mechanizmów kontroli ryzyka

⁴⁸ EBA/GL/2023/06

Po uzyskaniu punktacji adekwatności płynności i finansowania, o której mowa w sekcji 8.5, właściwe organy powinny ustalić, czy konieczne jest ustanowienie szczególnych wymogów w zakresie płynności i finansowania w celu pokrycia ryzyk płynności i finansowania, na jakie jest lub może być narażona instytucja.

W następnej tabeli przedstawiono niewyczerpującą listę jakościowych i ilościowych środków nadzorczych, które właściwe organy mogą zastosować w przypadku stwierdzenia określonego niedociągnięcia. Właściwe organy mogą zastosować dodatkowe środki nadzorcze (w tym środki ilościowe zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE) lub ich kombinację, jeżeli uznają je za bardziej odpowiednie do usunięcia stwierdzonych niedociągnięć.

W przypadku stwierdzenia konieczności zastosowania środków ilościowych właściwe organy powinny odnieść się do dodatkowych wytycznych w następnej sekcji dotyczącej analizy porównawczej i ustalania ilościowych środków w zakresie płynności i finansowania.

Warto zauważyć, że część środków wymienionych w tabeli 18 ma charakter jakościowy. W przypadku wystąpienia istotnych słabych punktów, zwłaszcza w obszarze zarządzania płynnością i finansowaniem, w miarę możliwości należy nadać priorytet środkom jakościowym.

Tabela 18. Potencjalne i niewyczerpujące środki nadzorcze dotyczące ryzyka płynności i finansowania

Potencjalne środki nadzorcze, jakie mogą zastosować właściwe organy zgodnie z art. 102, art. 104 ust. 1 lit. b), e), f), j), k), i) oraz n), art. 105 dyrektywy 2013/36/UE, art. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/61 oraz art. 428b ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 A. nałożenie na instytucje wymogu utrzymywania wskaźnika pokrycia wypływów netto na poziomie wyższym niż regulacyjne minimum, o wielkości pozwalającej na wystarczające złagodzenie stwierdzonych niedociągnięć; B. nałożenie na instytucje obowiązku stosowania minimalnego okresu przetrwania, o długości pozwalającej na wystarczające złagodzenie stwierdzonych niedociągnięć; C. nałożenie na instytucje obowiązku utrzymywania minimalnej łącznej kwoty aktywów płynnych lub zdolności do kompensacji niedoborów, o wielkości pozwalającej na wystarczające złagodzenie stwierdzonych niedociągnięć; Potencjalne środki nadzorcze, jakie mogą zastosować właściwe organy zgodnie z art. 102, art. 104 ust. 1 lit. b), e), f), j), k), i) oraz n), art. 105 dyrektywy 2013/36/UE, art. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/61 oraz art. 428b ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 D. nałożenie na instytucje wymogu utrzymywania wskaźnika NSFR na poziomie wyższym niż regulacyjne minimum, o wielkości pozwalającej na wystarczające złagodzenie stwierdzonych niedociągnięć; E. nałożenie na instytucje obowiązku utrzymywania minimalnej łącznej kwoty dostępnego stabilnego finansowania, o wielkości pozwalającej na wystarczające złagodzenie stwierdzonych niedociągnięć; F. nałożenie szczególnych wymogów dotyczących płynności, w tym ograniczeń niedopasowania terminów zapadalności aktywów i zobowiązań; G. nałożenie sankcji administracyjnych lub innych środków administracyjnych, w tym dodatkowych wymogów ostrożnościowych; H. nałożenie wymogów dotyczących koncentracji posiadanych aktywów płynnych, w tym:

• - wymogów dotyczących struktury profilu aktywów płynnych instytucji pod względem kontrahentów, walut; lub
• - pułapów, limitów lub restrykcji dotyczących koncentracji środków finansowych. I. nałożenie ograniczeń dotyczących krótkoterminowego umownego lub behawioralnego niedopasowania terminów zapadalności między aktywami a zobowiązaniami, w tym:
• - limitów niedopasowania terminów zapadalności (w ramach poszczególnych przedziałów czasowych) między aktywami a zobowiązaniami;
• - limitów minimalnych okresów przetrwania; lub
• - limitów uzależnienia od niektórych źródeł finansowania krótkoterminowego, np. finansowania pozyskiwanego na rynkach pieniężnych. J. nałożenie dodatkowych obowiązków w zakresie powiadomienia dotyczącego poziomu płynności lub zwiększenie częstotliwościowi takich powiadomień, w tym:
• - częstotliwości sprawozdawczości regulacyjnej w zakresie LCR; lub
• - częstotliwości i szczegółowości innych powiadomień w zakresie płynności, np. „dodatkowych wskaźników monitorowania”. K. nałożenie wymogu podjęcia działań mających na celu usunięcie stwierdzonych niedociągnięć w zdolności instytucji do identyfikowania, pomiaru, monitorowania i kontroli ryzyka płynności, w tym poprzez:
• - wzmocnienie skuteczności jej testów warunków skrajnych w celu poprawy jej zdolności do identyfikowania i kwantyfikowania istotnych źródeł ryzyka płynności dla instytucji;
• - wzmocnienie jej zdolności do spieniężenia jej aktywów płynnych;
• - ulepszenie jej planu awaryjnego dotyczącego płynności i wskaźników wczesnego ostrzegania dotyczących płynności; oraz
• - rozszerzenia zakresu sprawozdawczości dotyczącej zarządzania płynnością wobec organu zarządzającego i kadry kierowniczej wyższego szczebla instytucji; L. nałożenie wymogu podjęcia działań mających na celu zmianę profilu finansowania instytucji, w tym:
• - ograniczenia jej uzależnienia od niektórych (potencjalnie niestabilnych) rynków finansowania, np. finansowania hurtowego;
• - ograniczenia koncentracji w ramach jej profilu finansowania pod względem kontrahentów, nawarstwienia terminów zapadalności instrumentów długoterminowych, (niedopasowania) walut itp.; lub
• - zmniejszenia kwoty jej aktywów obciążonych, z dokonaniem rozróżnienia na całkowitą kwotę obciążenia i zabezpieczenie nadwyżkowe (np. w przypadku obligacji zabezpieczonych, wezwań do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego). M. nałożenie na instytucję dodatkowych obowiązków w zakresie powiadomienia o pozycji finansowania instytucji lub zwiększenie częstotliwościowi takich powiadomień, w tym:
• - zwiększenie częstotliwości sprawozdawczości regulacyjnej istotnej z perspektywy monitorowania profilu finansowania (np. sprawozdawczości w zakresie wskaźnika stabilnego finansowania netto i „dodatkowych wskaźników monitorowania”; lub
• - zwiększenie częstotliwości powiadamiania organów nadzorczych o planie finansowania instytucji.

N. nałożenie wymogu podjęcia działań w celu usunięcia niedociągnięć stwierdzonych w odniesieniu do kontroli ryzyka finansowania przez instytucję, w tym: Potencjalne środki nadzorcze, jakie mogą zastosować właściwe organy zgodnie z art. 102, art. 104 ust. 1 lit. b), e), f), j), k), i) oraz n), art. 105 dyrektywy 2013/36/UE, art. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/61 oraz art. 428b ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

• - usprawnienie raportowania ryzyka finansowania do organu zarządzającego i kadry kierowniczej wyższego szczebla instytucji;
• - ponowne sporządzenie lub wzmocnienie planu finansowania; oraz
• - wprowadzenie limitów apetytu na ryzyko;
• - wzmocnienia zdolności instytucji w zakresie testów warunków skrajnych, między innymi przez nałożenie na nią wymogu objęcia testami dłuższych okresów.

Określając długoterminowe nadzorcze wymogi strukturalne, właściwe organy powinny rozważyć potrzebę tymczasowego wprowadzenia dodatkowych wymogów krótko-/średnioterminowych w zakresie płynności lub funduszy własnych w celu ograniczenia ryzyk, które będą się utrzymywały, w czasie gdy wymogi strukturalne zaczną przynosić pożądane efekty.

W przypadku stwierdzenia wysokiego ryzyka wzrostu kosztów finansowania właściwe organy powinny rozważyć zwrócenie się o wprowadzenie zmian w strukturze finansowania, by ograniczyć ryzyko związane z kosztami finansowania, a nawet o zastosowanie środków w zakresie funduszy własnych (określonych w tytule 7) w celu zrekompensowania oddziaływania na rachunek zysków i strat, na wypadek gdyby instytucja nie była w stanie przenieść zwiększonych kosztów finansowania na swoich klientów.