11.1. Stosowanie nadzorczych testów warunków skrajnych przez właściwe organy

Właściwe organy powinny również, na podstawie art. 100 dyrektywy 2013/36/UE, korzystać z nadzorczych testów warunków skrajnych, w celu ułatwienia SREP, a w szczególności oceny nadzorczej jego kluczowych elementów opisanych w tytułach 4–8. Uwzględnianie czynników ESG w nadzorczych testach warunków skrajnych powinno odbywać się zgodnie ze wspólnymi wytycznymi dotyczącymi uwzględniania ryzyk ESG w nadzorczych testach warunków skrajnych, przy czym należy priorytetowo traktować ryzyka środowiskowe. W szczególności nadzorcze testy warunków skrajnych powinny w stosownych przypadkach umożliwić właściwym organom:

• a. ocenę poszczególnych ryzyk obciążających kapitał instytucji, o których mowa w tytule 6, lub ryzyk płynności i finansowania, o których mowa w tytule 8.
• b. ocenę wiarygodności programów testów warunków skrajnych instytucji, a także adekwatności, dotkliwości i wiarygodności scenariuszy dla własnych testów warunków skrajnych instytucji wykorzystywanych na potrzeby ICAAP i ILAAP. Taka ocena może obejmować weryfikację głównych założeń i czynników ryzyka instytucji.
• c. ocenę zdolności instytucji do spełniania TSCR i OCR w kontekście oceny adekwatności kapitałowej, jak określono w sekcji 7.7. W zależności od zakresu i rodzaju nadzorczego testu warunków skrajnych ocena ta może ograniczać się jedynie do niektórych elementów TSCR objętych założeniami nadzorczych testów warunków skrajnych (np. P2R dla poszczególnych kategorii ryzyka, jeżeli test warunków skrajnych obejmuje tylko takie kategorie ryzyka);
• d. określenie P2G dla instytucji;
• e. identyfikację możliwych zagrożeń lub słabych punktów w zarządzaniu ryzykiem instytucji i w mechanizmach kontroli odnoszących się do poszczególnych obszarów ryzyka.
• f. identyfikację ewentualnych niedociągnięć w ogólnych rozwiązaniach dotyczących ładu korporacyjnego lub mechanizmach kontroli stosowanych w całej instytucji, o których mowa w tytule 5. W szczególności jeżeli właściwy organ zidentyfikuje – w drodze nadzorczych testów warunków skrajnych – niedociągnięcia w programach testów warunków skrajnych instytucji lub w infrastrukturze wspierającej pozyskiwanie danych na temat ryzyka, to fakt ten należy uwzględnić w ocenie ogólnych ram zarządzania i ram zarządzania ryzykiem danej instytucji.
• g. określenie konkretnych wymogów ilościowych dotyczących płynności w kontekście oceny adekwatności płynności, zwłaszcza w przypadku gdy właściwy organ nie opracował szczegółowych nadzorczych wskaźników referencyjnych odnoszących się do wymogów dotyczących płynności. Niektóre elementy nadzorczych testów warunków skrajnych w zakresie płynności powinny, w stosownych przypadkach, być wykorzystywane jako dane wejściowe przy ustalaniu szczególnych wymogów dotyczących płynności dla instytucji, jak określono w sekcji 8.6.

Ponadto nadzorcze testy warunków skrajnych powinny pomóc właściwym organom w ocenie nadzorczych procedur organizacyjnych i w planowaniu zasobów nadzorczych, z uwzględnieniem również innych istotnych informacji, w szczególności w celu częstszej i bardziej dogłębnej oceny niektórych elementów SREP w przypadku instytucji kategorii 1 oraz w celu określenia zakresu programu oceny nadzorczej wymaganego na mocy art. 99 dyrektywy 2013/36/UE.

Właściwe organy powinny również, w stosownych przypadkach, korzystać z wyników nadzorczych testów warunków skrajnych, aby:

• a. wesprzeć analizę niezbędną do celów udzielania różnych zgód i zezwoleń wymaganych na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub dyrektywy 2013/36/UE, na przykład w odniesieniu do znacznych pakietów akcji, połączeń i przejęć oraz wykupów akcji;
• b. wesprzeć analizę tematyczną potencjalnych podatności na zagrożenia grupy instytucji
• o podobnych profilach ryzyka;
• c. wesprzeć analizę potencjalnego wpływu czynników ESG na model biznesowy instytucji na podstawie analizy scenariuszy średnio- i długoterminowych przeprowadzanej zgodnie ze wspólnymi wytycznymi w sprawie uwzględniania ryzyk ESG w nadzorczych testach warunków skrajnych;
• d. motywować instytucje do doskonalenia wewnętrznych testów warunków skrajnych i zarządzania ryzykiem: w szczególności nadzorczy test warunków skrajnych z komponentem oddolnym mógłby zmotywować instytucje do dalszego rozwijania i ulepszania procesów agregacji danych, modelowania ryzyka i narzędzi informatycznych służących do przeprowadzania testów warunków skrajnych i zarządzania ryzykiem.