Działania i powiadomienia po naruszeniu wskaźnika

Aby naruszenia wskaźników skutecznie spełniały swój potencjał ostrzegawczy, zgodnie z procedurami wewnętrznymi określonymi w planach naprawy na podstawie art. 5 ust. 3 lit. a) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1075, instytucje powinny niezwłocznie i w każdym przypadku:

• a. w ciągu jednego dnia roboczego od naruszenia wskaźnika planu naprawy powiadomić organ zarządzający instytucji, uruchamiając odpowiednią procedurę eskalacji w celu zapewnienia, by wszelkie naruszenia zostały uwzględnione i, w stosownych przypadkach, podjęto w tym względzie odpowiednie działania; oraz
• b. najpóźniej w ciągu jednego dodatkowego dnia roboczego następującego po wewnętrznej eskalacji, o której mowa w lit. a) powyżej, powiadomić odpowiedni właściwy organ o naruszeniu wskaźnika planu naprawy.

Jeżeli wskaźnik planu naprawy został naruszony, organ zarządzający instytucji powinien, również na podstawie art. 9 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, ocenić sytuację, zdecydować, czy należy podjąć działania naprawcze, i niezwłocznie powiadomić o swojej decyzji właściwy organ.

Decyzja podjęta przez instytucję, o której mowa w poprzednim punkcie, powinna być oparta na uzasadnionej analizie okoliczności towarzyszących naruszeniu. Jeżeli decyzja ta dotyczy podjęcia przez instytucję działań zgodnie z planem naprawy, właściwy organ powinien otrzymać plan działania oparty na wykazie potencjalnych wiarygodnych i wykonalnych wariantów naprawy możliwych do zastosowania w danej sytuacji skrajnej oraz harmonogram naprawy naruszenia. Jeżeli nie zde cydowano się na podjęcie żadnych działań, w wyjaśnieniu przekazanym właściwemu organowi należy jasno przedstawić powody oraz, w stosownych przypadkach, wykazać, w jaki sposób możliwe jest przywrócenie określonych rodzajów wskaźników i ich naruszeń bez konieczności stosowania środków naprawczych.

Wszelkie działania lub warianty wdrożone lub rozważane przez instytucję w następstwie naruszenia wskaźnika, nawet jeśli wcześniej nie zostały uwzględnione w planie naprawy, należy uznać za istotne dla celów komunikacji z właściwym organem. Orientacyjnie, w tym celu warianty naprawy powinny obejmować środki, które mają charakter nadzwyczajny, jak również środki, które mogłyby zostać podjęte również w toku normalnej działalności, o których mowa w art. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1075 (np. środki awaryjne, a nawet bardziej skrajne i radykalne warianty naprawy).

Ostateczna decyzja o ewentualnym uruchomieniu planu naprawy pozostaje w gestii instytucji i nie jest on automatycznie uruchamiany w przypadku naruszenia. Po otrzymaniu powiadomienia

• o naruszeniu właściwy organ powinien aktywnie współpracować z daną instytucją.

Do celów poprzedniego punktu właściwy organ powinien monitorować (i) prawidłowość i terminowość uruchamiania przez instytucję procedur eskalacji oraz (ii) to, czy dyskusja na temat uruchomienia planu odbywa się na właściwym szczeblu kierowniczym instytucji. Właściwy organ powinien ocenić, czy przedstawione przez instytucję uzasadnienie jej decyzji o wdrożeniu lub niewdrożeniu wariantów naprawy jest przejrzyste i odpowiednio uzasadnione.