6.2 Αποτελέσματα της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας

Τα ιδρύματα μπορούν να αναγνωρίζουν τα αποτελέσματα της μείωσης του πιστωτικού κινδύνου της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας χρησιμοποιώντας μία από τις ακόλουθες μεθόδους:

• (α) προσαρμογή των εκτιμήσεων PD ή LGD σύμφωνα με το άρθρο 160 παράγραφος 5, το άρθρο 161 παράγραφος 3 και το άρθρο 164 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, βάσει των κριτηρίων που καθορίζονται από τα ιδρύματα σύμφωνα με το άρθρο 183 παράγραφος 2 και 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 χρησιμοποιώντας, ειδικότερα, μία από τις ακόλουθες προσεγγίσεις:
• (i) ανεξάρτητα από την προσέγγιση που εφαρμόζεται σε συγκρίσιμα ανεξάρτητα ανοίγματα έναντι του εγγυητή, προσαρμογή βαθμίδων, ομάδων ή εκτιμήσεων LGD, συμπεριλαμβανομένων των LGD σε αθέτηση και της EL BE , λαμβάνοντας υπόψη τη μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία κατά την εκτίμηση των παραμέτρων κινδύνου, όπως ορίζεται περαιτέρω στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές (δηλ. τη μέθοδο του υποδείγματος)·
• (ii) όταν τα συγκρίσιμα άμεσα ανοίγματα έναντι του εγγυητή αντιμετωπίζονται, ή πρόκειται να αντιμετωπιστούν, βάσει της ΠΕΔ με ή χωρίς εσωτερικές εκτιμήσεις LGD και συντελεστές μετατροπής, την αντικατάσταση των παραμέτρων κινδύνου PD και LGD του υποκείμενου ανοίγματος με τις αντίστοιχες PD και LGD ενός συγκρίσιμου άμεσου ανοίγματος έναντι του εγγυητή, όπως ορίζεται περαιτέρω στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές (δηλ. την μέθεδο αντικατάστασης των παραμέτρων κινδύνου)·
• (iii) ανεξάρτητα από την προσέγγιση που εφαρμόζεται σε συγκρίσιμα άμεσα ανοίγματα έναντι του εγγυητή, την προσαρμογή των βαθμίδων, ομάδων ή εκτιμήσεων LGD, συμπεριλαμβανομένων των LGD σε αθέτηση και της EL BE , κατά την εφαρμογή παραμέτρων κινδύνου παρακάμπτοντας τη διαδικασία ταξινόμησης σε βαθμίδες σύμφωνα με το άρθρο 172 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και το τμήμα 8.2 των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΑΤ για την εκτίμηση PD και LGD (δηλ. την παράκαμψη)·
• (β) εάν το ίδρυμα εφαρμόζει την τυποποιημένη μέθοδο για συγκρίσιμα άμεσα ανοίγματα έναντι του εγγυητή, και δεν αναγνωρίζει τα αποτελέσματα μείωσης του πιστωτικού κινδύνου της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας στις εκτιμήσεις PD και LGD σύμφωνα με το στοιχείο α), τη χρήση του συντελεστή στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζεται σύμφωνα με την τυποποιημένη μέθοδο σύμφωνα με το άρθρο 183 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 (δηλαδή την μέθοδο αντικατάστασης τηςστάθμισης κινδύνου)·
• (γ) τον υπολογισμό του σταθμισμένου ως προς τον κίνδυνο ποσού σύμφωνα με το άρθρο 153 παράγραφος 3, το άρθρο 154 παράγραφος 2, το άρθρο 161 παράγραφος 4 και το άρθρο 164 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013).

Τα ιδρύματα θα πρέπει να διαθέτουν σαφείς πολιτικές για την αξιολόγηση των επιπτώσεων της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας στις παραμέτρους κινδύνου. Οι πολιτικές θα πρέπει να είναι συνεπείς με τις εσωτερικές πρακτικές διαχείρισης κινδύνου και θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν τις απαιτήσεις του άρθρου 183 παράγραφος 2 και του άρθρου 183 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, και τις απαιτήσεις που καθορίζονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές. Τα ιδρύματα θα πρέπει να περιλαμβάνουν στις εν λόγω πολιτικές μια σαφή διευκρίνιση όσον αφορά το ποια από τις συγκεκριμένες μεθόδους που περιγράφονται στην παράγραφο 31 χρησιμοποιείται για κάθε σύστημα διαβάθμισης και θα πρέπει να εφαρμόζουν τις εν λόγω πολιτικές με διαχρονική συνέπεια.

Μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία που δεν πληροί τις προϋποθέσεις για εγγυητές και εγγυήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 183 παράγραφοι 1 και 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και στο τμήμα 5.2 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών δεν θα πρέπει να αναγνωρίζονται χρησιμοποιώντας οποιαδήποτε από τις μεθόδους που καθορίζονται στην παράγραφο 31 . Για σκοπούς εκτίμησης της LGD, οι ταμειακές ροές που λαμβάνονται από την άσκηση της μη επιλέξιμης μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν να είχαν ληφθεί χωρίς τη χρήση μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας. Ανεξάρτητα από την εν λόγω αντιμετώπιση, τα ιδρύματα θα πρέπει να συλλέγουν τις πληροφορίες σχετικά με την πηγή των ταμειακών ροών που σχετίζεται με μη επιλέξιμες μη χρηματοδοτούμενες πιστωτικές προστασίες και να τις κατανέμουν κατάλληλα. Τα ιδρύματα θα πρέπει να παρακολουθούν σε τακτική βάση τα επίπεδα των εν λόγω ταμειακών ροών, καθώς και τον βαθμό στον οποίο χρησιμοποιούνται τα σχετικά είδη μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας. Όπου κρίνεται αναγκαίο, τα ιδρύματα θα πρέπει να προβαίνουν σε κατάλληλες προσαρμογές για την αποφυγή τυχόν συστηματικού σφάλματος (μεροληψίας) στις εκτιμήσεις της PD και της LGD.

Όταν τα ιδρύματα υιοθετούν τη μέθοδο του υποδείγματος που ορίζεται στην παράγραφο 31(α)(i), θα πρέπει να εξετάζουν και, κατά περίπτωση, να λαμβάνουν υπόψη στις εκτιμήσεις της LGD με συντηρητικό τρόπο τα ακόλουθα στοιχεία:

• (α) οποιαδήποτε αναντιστοιχία νομισμάτων μεταξύ της υποκείμενης υποχρέωσης και της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας·
• (β) τον βαθμό στον οποίο η ικανότητα του εγγυητή να εκπληρώσει τη συμβατική υποχρέωση βάσει της μη χρηματοδοτούμενης συμφωνίας πιστωτικής προστασίας σχετίζεται με την ικανότητα εξόφλησης του οφειλέτη·
• (γ) το καθεστώς αθέτησης του εγγυητή και την προκύπτουσα μειωμένη ικανότητα εκπλήρωσης της συμβατικής υποχρέωσης στο πλαίσιο της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας.

Όταν τα ιδρύματα υιοθετούν τη μέθοδο του υποδείγματος που ορίζεται στην παράγραφο 31(α)(i), η μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία μπορεί να θεωρηθεί ως παράγοντας κινδύνου στο σύστημα πιστοληπτικής διαβάθμισης. Συγκεκριμένα, μπορεί να αποτελείται από:

• (α) προσαρμογή μόνο των εκτιμήσεων LGD σύμφωνα με την ιστορική εμπειρία που σχετίζεται με τα παρατηρούμενα αποτελέσματα μείωσης του πιστωτικού κινδύνου της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας στις πραγματοποιηθείσες LGD, συμπεριλαμβανομένων των πραγματοποιηθεισών εισπράξεων και του σημαντικού κόστους που σχετίζεται με την άσκηση της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας·
• (β) η προσαρμογή τόσο των εκτιμήσεων PD και LGD, όπου τα ιδρύματα μπορούν να παρέχουν εμπειρικά στοιχεία ότι η ύπαρξη της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας έχει αντίκτυπο στην PD του οφειλέτη και αποδεικνύει ότι η ταυτόχρονη προσαρμογή των εκτιμήσεων PD και LGD δεν οδηγεί σε διπλό υπολογισμό των αποτελεσμάτων της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας ή στην υποτίμηση της αναμενόμενης ζημίας.

Η μόνη προσαρμογή των εκτιμήσεων PD θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να θεωρείται ακατάλληλη.

Τα ιδρύματα μπορούν να υιοθετήσουν την προσέγγιση αντικατάστασης των παραμέτρων κινδύνου που ορίζεται στην παράγραφο 31(α)(ii) μόνο όταν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

• (α) η μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία είναι επιλέξιμη σύμφωνα με τα σχετικά κριτήρια για τη μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία που ορίζονται στο κεφάλαιο 4, τίτλος ΙΙ, τρίτο μέρος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
• (β) το ίδρυμα μπορεί εύλογα να αναμένει ότι οι άμεσες δαπάνες άσκησης της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας είναι αμελητέες σε σχέση με το ποσό που καλύπτεται από τη μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία·
• (γ) ο εγγυητής δεν είναι σε κατάσταση αθέτησης.

Όταν τα ιδρύματα υιοθετούν την προσέγγιση αντικατάστασης των παραμέτρων κινδύνου ή την προσέγγιση αντικατάστασης της στάθμισης κινδύνου που καθορίζεται στην παράγραφο 31(α)(ii) και 31(β) αντίστοιχα, θα πρέπει:

• (α) να συλλέγουν και να αποθηκεύουν πληροφορίες σχετικά με τα χαρακτηριστικά και την επίδοση του οφειλέτη και το άνοιγμα και να χρησιμοποιούν τις εν λόγω πληροφορίες για την εκτίμηση της PD του οφειλέτη σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΑΤ σχετικά με τις εκτιμήσεις της PD και της LGD·
• (β) για σκοπούς εσωτερικής διαχείρισης κινδύνων, να εξετάζουν χωριστά τα άμεσα ανοίγματα σε εγγυητές και ανοίγματα που εξασφαλίζονται από μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία που παρέχεται από τις εν λόγω οντότητες·
• (γ) να καθορίζουν ένα χωριστό πεδίο εφαρμογής των μοντέλων LGD και να υπολογίζουν χωριστά τον συντελεστή στάθμισης κινδύνου για τον τύπο των εγγυημένων ανοιγμάτων ή τμημάτων των ανοιγμάτων των οποίων οι παράμετροι κινδύνου PD και LGD αντικαθίστανται ή στα οποία αποδίδεται ο συντελεστής στάθμισης κινδύνου του εγγυητή. Για τα εγγυημένα ανοίγματα ή μέρη των ανοιγμάτων που περιλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής της προσέγγισης αντικατάστασης των παραμέτρων κινδύνου ή της προσέγγισης αντικατάστασης της στάθμισης κινδύνου, τα ιδρύματα δεν υποχρεούνται να εκτιμούν μόνο τις LGD των συγκρίσιμων άμεσων ανοιγμάτων έναντι των εγγυητών εάν εγκρίνουν την προσέγγιση αντικατάστασης των παραμέτρων κινδύνου.

Για τους σκοπούς της παραγράφου 37 , εάν μια δεδομένη μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία δεν καλύπτει πλήρως το αρχικό άνοιγμα, τα ιδρύματα θα πρέπει να είναι σε θέση να αναθέσουν στο μέρος του ανοίγματος που δεν καλύπτεται από τη δεδομένη μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία τις εκτιμήσεις PD και LGD που ισχύουν για το αρχικό άνοιγμα χωρίς να αναγνωρίζεται το αποτέλεσμα της δεδομένης μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας. Επιπλέον, για τους σκοπούς του υπολογισμού της πραγματοποιηθείσας LGD που ισχύει για το μέρος του ανοίγματος που δεν καλύπτεται από τη μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία, τα ιδρύματα θα πρέπει να κατανέμουν τις ταμειακές ροές και το κόστος με τον ακόλουθο τρόπο:

• (α) Οι ταμειακές ροές που λαμβάνονται από τον εγγυητή θα πρέπει να κατανέμονται στο εγγυημένο μέρος του ανοίγματος, ενώ οι ταμειακές ροές που προέρχονται από οποιαδήποτε άλλη πηγή πρέπει να κατανέμονται στο μέρος του ανοίγματος που δεν καλύπτεται από τη μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία. Στην περίπτωση ανοιγμάτων που τυγχάνουν επίσης χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας, οι ταμειακές ροές που σχετίζονται με τη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία θα πρέπει να κατανέμονται στο μέρος του ανοίγματος που καλύπτεται από την εν λόγω χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία, σύμφωνα με τις οδηγίες που παρέχονται στην παράγραφο 46 .
• (β) Το έμμεσο κόστος θα πρέπει να κατανέμεται στα διάφορα μέρη του ανοίγματος σύμφωνα με τις οδηγίες που παρέχονται στην παράγραφο 113 των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΑΤ σχετικά με τις εκτιμήσεις της PD και της LGD.
• (γ) Το έμμεσο κόστος που συνδέεται άμεσα με την άσκηση της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας θα πρέπει να κατανέμεται στο εγγυημένο μέρος των ανοιγμάτων, ενώ οποιοδήποτε άλλο άμεσο κόστος θα πρέπει να κατανέμεται στο μέρος του ανοίγματος που δεν καλύπτεται από την μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία. Στην περίπτωση ανοιγμάτων που τυγχάνουν επίσης χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας, το άμεσο κόστος που σχετίζεται με την πραγματοποίηση της χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας θα πρέπει να κατανέμεται στο εγγυημένο μέρος του ανοίγματος, σύμφωνα με τις οδηγίες που παρέχονται στην παράγραφο 46 .

Όταν τα ιδρύματα υιοθετούν την προσέγγιση αντικατάστασης των παραμέτρων κινδύνου και ο οφειλέτης είναι σε αθέτηση, ισχύουν τα ακόλουθα:

• (α) Η στάθμιση κινδύνου του εγγυημένου μέρους του ανοίγματος θα πρέπει να είναι εκείνη του συγκρίσιμου άμεσου ανοίγματος έναντι του εγγυητή που δεν αθέτησε.
• (β) Η αναμενόμενη ζημία του εγγυημένου μέρους του ανοίγματος θα πρέπει να είναι εκείνη του συγκρίσιμου άμεσου ανοίγματος έναντι του εγγυητή που δεν αθέτησε.
• (γ) Όταν ο εγγυητής παραμένει σε κατάσταση μη αθέτησης, το εγγυημένο μέρος του ανοίγματος θα πρέπει να θεωρείται ότι βρίσκεται σε αθέτηση για τους σκοπούς του υπολογισμού του υπερβάλλοντος ποσού ή υστέρησης ΠΕΔ σύμφωνα με το άρθρο 159 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και το τμήμα 8.4 των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΑΤ σχετικά με τις εκτιμήσεις PD και LGD.

Όταν τα ιδρύματα εφαρμόζουν την προσέγγιση της αντικατάστασης των παραμέτρων κινδύνου, τα άλλα μέσα ποσοτικής επικύρωσης που απαιτούνται από το άρθρο 185 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 θα πρέπει να περιλαμβάνουν σύγκριση της αναμενόμενης απώλειας συγκρίσιμων άμεσων ανοιγμάτων έναντι του εγγυητή με τα παρατηρούμενα ποσοστά ζημίας των υποκείμενων ανοιγμάτων ή μερών των ανοιγμάτων έναντι οφειλετών που αθέτησαν και τα οποία θεωρήθηκαν εγγυημένα πριν από τη στιγμή της αθέτησης.

Όταν τα ιδρύματα προσαρμόζουν τις παραμέτρους κινδύνου σε μεμονωμένες περιπτώσεις, λαμβάνοντας υπόψη τη μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία χρησιμοποιώντας παρακάμψεις σύμφωνα με την παράγραφο 31(α)(iii), τα ιδρύματα θα πρέπει να είναι σε θέση να αιτιολογήσουν ότι η φύση και τα χαρακτηριστικά της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας δεν επιτρέπουν τη χρήση μεθόδων που περιγράφονται στην παράγραφο 31(α)(i), 31(α)(ii) ή 31(β) να αντικατοπτρίζουν τα αποτελέσματα της μείωσης του πιστωτικού κινδύνου της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας.

Όταν τα ιδρύματα υιοθετούν μία από τις προσεγγίσεις που περιγράφονται στην παράγραφο 31(α) και οι εκτιμήσεις που προκύπτουν συνεπάγονται χαμηλότερο συντελεστή στάθμισης κινδύνου από τον συντελεστή στάθμισης κινδύνου που θα εφαρμοζόταν σε ένα διαφορετικά πανομοιότυπο άνοιγμα για το οποίο το ίδρυμα δεν έχει μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία, ο τελικός συντελεστής στάθμισης κινδύνου δεν μπορεί να είναι χαμηλότερος από τη στάθμιση κινδύνου ενός συγκρίσιμου άμεσου ανοίγματος έναντι του εγγυητή σύμφωνα με το άρθρο 161 παράγραφος 3 και το άρθρο 164 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, δηλαδή ισχύει το κατώτατο όριο στάθμισης κινδύνου.

Για τους σκοπούς της εφαρμογής της προσέγγισης αντικατάστασης των παραμέτρων κινδύνου και του υπολογισμού του κατώτατου ορίου στάθμισης κινδύνου, όταν τα ιδρύματα δεν έχουν λάβει την άδεια της αρμόδιας αρχής να χρησιμοποιήσουν εσωτερικές εκτιμήσεις LGD σύμφωνα με το άρθρο 143 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 για συγκρίσιμα άμεσα ανοίγματα έναντι του εγγυητή, τα ιδρύματα θα πρέπει να χρησιμοποιούν τιμές LGD που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 161 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού για να αντλήσουν το LGD συγκρίσιμου άμεσου ανοίγματος έναντι του εγγυητή.

Για τους σκοπούς της εφαρμογής της προσέγγισης αντικατάστασης των παραμέτρων κινδύνου και του υπολογισμού του κατώτατου ορίου στάθμισης κινδύνου, η αξία της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας θα πρέπει να είναι η ακόλουθη:

• (α) Η αξία της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας θα πρέπει να προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 233 και το άρθρο 239 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Τυχόν δυνητική αναντιστοιχία ληκτότητας θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην προσαρμοσμένη αξία της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας σύμφωνα με το άρθρο 239 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, ενώ η ληκτότητα συγκρίσιμων άμεσων ανοιγμάτων έναντι του εγγυητή θα πρέπει να είναι η ίδια με τη ληκτότητα του ανοίγματος έναντι του οφειλέτη.
• (β) Εάν η μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία καλύπτει την αξία του ανοίγματος που απομένει μετά τη δίωξη του οφειλέτη και, εάν χρειάζεται, τυχόν άλλες μορφές μείωσης του πιστωτικού κινδύνου, τα ιδρύματα θα πρέπει να εκτιμούν την αξία της προστασίας βάσει της προηγούμενης εμπειρίας με συντηρητικό τρόπο.
• (γ) Η αξία της μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας που πληροί τις απαιτήσεις του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 215 παράγραφος 1 στοιχείο α) ή του άρθρου 215 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 μπορεί να είναι το μέγιστο ποσό που έχει αναλάβει να καταβάλει ο πάροχος προστασίας σε περίπτωση αθέτησης ή μη πληρωμής του δανειολήπτη ή εάν προκύψουν άλλα συγκεκριμένα πιστωτικά γεγονότα.

Τα ιδρύματα πρέπει να υπολογίζουν το κατώτατο όριο στάθμισης κινδύνου με τον ακόλουθο τρόπο:

• (α) Όταν το άνοιγμα τυγχάνει πολλαπλής μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας, με την οποία παρέχεται προστασία σε διαφορετικά μέρη του ανοίγματος, τα ιδρύματα θα πρέπει να υπολογίζουν το κατώτατο όριο στάθμισης κινδύνου ως τον σταθμισμένο ως προς το άνοιγμα μέσο όρο των συντελεστών στάθμισης κινδύνου συγκρίσιμων άμεσων ανοιγμάτων έναντι κάθε εγγυητή.
• (β) Όταν το άνοιγμα τυγχάνει πολλαπλής μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας, με την οποία παρέχονται δύο ή περισσότερες προστασίες στο ίδιο μέρος του ανοίγματος, τα ιδρύματα θα πρέπει να υπολογίζουν το κατώτατο όριο στάθμισης κινδύνου για το εν λόγω μέρος του ανοίγματος ως τον χαμηλότερο των συντελεστών στάθμισης κινδύνου κάθε συγκρίσιμου άμεσου ανοίγματος έναντι του εγγυητή. Κατά τον υπολογισμό κάθε συντελεστή στάθμισης κινδύνου, η LGD ενός συγκρίσιμου άμεσου ανοίγματος έναντι κάθε εγγυητή μπορεί να λάβει υπόψη το αποτέλεσμα άλλης υφιστάμενης μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας.
• (γ) Σε περίπτωση που οποιοδήποτε μέρος του ανοίγματος δεν καλύπτεται από καμία μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία, τα ιδρύματα θα πρέπει να αποδίδουν σε αυτό το μέρος του ανοίγματος τον συντελεστή στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζεται για το εν λόγω άνοιγμα έναντι του οφειλέτη χωρίς καμία μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία· σε αυτήν την περίπτωση, θα πρέπει να υπολογίζουν το κατώτατο όριο της στάθμισης κινδύνου ως τον σταθμισμένο ως προς το άνοιγμα μέσο όρο του συντελεστή στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζεται στο μέρος του ανοίγματος που καλύπτεται από τη μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία και του συντελεστή στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζεται για το υπόλοιπο μέρος του ανοίγματος.
• (δ) Για τους σκοπούς του υπολογισμού του σταθμισμένου ως προς το άνοιγμα συντελεστή στάθμισης κινδύνου σύμφωνα με τα σημεία ((α) και((γ), κάθε συντελεστής στάθμισης κινδύνου θα πρέπει να υπολογίζεται ξεχωριστά και να σταθμίζεται από το σχετικό μερίδιο της αξίας ανοίγματος.

Για τους σκοπούς της παραγράφου 45 και για την αναγνώριση των επιπτώσεων των πολλαπλών τεχνικών μείωσης του πιστωτικού κινδύνου σύμφωνα με τις προσεγγίσεις που καθορίζονται στην παράγραφο 31 , θα πρέπει να πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

• (α) Τα ιδρύματα θα πρέπει να έχουν σαφείς πολιτικές για την κατανομή, την ακολουθία και την αναγνώριση της χρηματοδοτούμενης και μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας, οι οποίες θα συνάδουν με την εσωτερική διαδικασία ανάκτησης και είσπραξης.
• (β) Τα ιδρύματα δεν θα πρέπει να αναγνωρίζουν δύο φορές τις επιπτώσεις της ίδιας μείωσης πιστωτικού κινδύνου· για παράδειγμα, κατά την κατανομή της χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας μεταξύ του μέρους του ανοίγματος που καλύπτεται από τη μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία και του μέρους του ανοίγματος που δεν καλύπτεται από τη μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία, δεν θα πρέπει να επιτρέπεται διπλή αναγνώριση της χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας.
• (γ) Τα ιδρύματα θα πρέπει να εφαρμόζουν τις προσεγγίσεις με συνέπεια· ως εκ τούτου:
• (i) Χωρίζοντας το μέρος του ανοίγματος που καλύπτεται από μια δεδομένη μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία σε δύο μέρη και εφαρμόζοντας στο ένα μέρος την προσέγγιση αντικατάστασης των παραμέτρων κινδύνου ή την προσέγγιση αντικατάστασης στάθμισης κινδύνου και στο άλλο μέρος δεν θα πρέπει να επιτρέπεται η μέθοδος του υποδείγματος.
• (ii) Σε περιπτώσεις πολλαπλής μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας που καλύπτει, τουλάχιστον εν μέρει, το ίδιο μέρος του ανοίγματος, τα ιδρύματα θα πρέπει να καθορίζουν κατάλληλα κριτήρια για να επιλέγουν ποια μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία θα χρησιμοποιήσουν για την αντικατάσταση των παραμέτρων κινδύνου. Τα εν λόγω κριτήρια θα πρέπει να περιγράφονται στις εσωτερικές πολιτικές που καθορίζονται από τα ιδρύματα για την προσαρμογή των εκτιμήσεων PD και LGD σύμφωνα με την παράγραφο 38 . Με την επιφύλαξη του υποσημείου (i), τα ιδρύματα επιτρέπεται να χωρίζουν το μέρος του ανοίγματος που καλύπτεται από δεδομένη μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία σε δύο μέρη και να εφαρμόζουν στο ένα μέρος την προσέγγιση αντικατάστασης των παραμέτρων κινδύνου αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα τις επιπτώσεις του υπόλοιπου μέρους μιας δεδομένης μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας κατά την εφαρμογή της προσέγγισης αντικατάστασης των παραμέτρων κινδύνου με τις άλλες υφιστάμενες μη χρηματοδοτούμενες πιστωτικές προστασίες· ειδικότερα, το αποτέλεσμα της μείωσης του κινδύνου του υπόλοιπου μέρους μιας δεδομένης μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας μπορεί να ληφθεί υπόψη στην LGD συγκρίσιμων άμεσων ανοιγμάτων έναντι των άλλων υφιστάμενων εγγυητών σύμφωνα με την παράγραφο 47 .

Για τους σκοπούς της αναγνώρισης των αποτελεσμάτων μείωσης του πιστωτικού κινδύνου πολλαπλής πιστωτικής προστασίας που, ως αποτέλεσμα της κατανομής που πραγματοποιείται από το ίδρυμα σύμφωνα με την παράγραφο 46, καλύπτει το ίδιο μέρος ενός ανοίγματος, τα ιδρύματα μπορούν να χρησιμοποιούν μία από τις προσεγγίσεις που ορίζονται στην παράγραφο 31(α). Ειδικότερα, για τους σκοπούς της εφαρμογής της προσέγγισης αντικατάστασης των παραμέτρων κινδύνου και για τον υπολογισμό του κατώτατου ορίου στάθμισης κινδύνου, τα ιδρύματα θα πρέπει να χρησιμοποιούν τις ακόλουθες μεθόδους για να αντλήσουν την LGD ενός συγκρίσιμου άμεσου ανοίγματος έναντι του εγγυητή, συμπεριλαμβανομένων των αποτελεσμάτων μείωσης του πιστωτικού κινδύνου της πρόσθετης πιστωτικής προστασίας:

• (α) Όταν συγκρίσιμα άμεσα ανοίγματα έναντι του εγγυητή εμπίπτουν στο πεδίο ενός συστήματος πιστοληπτικής διαβάθμισης για το οποίο το ίδρυμα δεν έχει λάβει προηγούμενη άδεια να χρησιμοποιήσει εσωτερικές εκτιμήσεις της LGD σύμφωνα με το άρθρο 143 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, το ίδρυμα θα πρέπει να χρησιμοποιεί τις τιμές LGD που προβλέπονται στο άρθρο 161 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, αντικατοπτρίζοντας, κατά περίπτωση, τη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία, εφαρμόζοντας τις σχετικές απαιτήσεις του κεφαλαίου 4, τίτλος ΙΙ, τρίτο μέρος του εν λόγω κανονισμού.
• (β) Όταν συγκρίσιμα άμεσα ανοίγματα έναντι του εγγυητή εμπίπτουν στο πεδίο ενός συστήματος πιστοληπτικής διαβάθμισης για το οποίο το ίδρυμα έχει λάβει προηγούμενη άδεια να χρησιμοποιήσει εσωτερικές εκτιμήσεις της LGD σύμφωνα με το άρθρο 143 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, το ίδρυμα θα πρέπει να χρησιμοποιεί την LGD συγκρίσιμων άμεσων ανοιγμάτων έναντι του εγγυητή που περιλαμβάνει το αποτέλεσμα πρόσθετης μη χρηματοδοτούμενης ή χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας. Εάν τα ιδρύματα δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσουν την εν λόγω πρόσθετη πιστωτική προστασία κατά την εκτίμηση της LGD συγκρίσιμων άμεσων ανοιγμάτων έναντι του εγγυητή, τότε:

μεγαλύτερη από την LGD των μη εξασφαλισμένων ανοιγμάτων έναντι του οφειλέτη, ή εάν τα ιδρύματα δεν είναι σε θέση να πραγματοποιήσουν μια τέτοια σύγκριση, θα πρέπει: