13.2 Αναλογία μεταξύ σταθερών και μεταβλητών αποδοχών

Κατά τον καθορισμό των συνιστωσών των σταθερών αποδοχών του προσωπικού βάσει του άρθρου 30 παράγραφος 1, η επιχείρηση επενδύσεων θα πρέπει να τις προσδιορίζει σε ένα επίπεδο που θα επιτρέπει μια πλήρως ευέλικτη πολιτική όσον αφορά τις μεταβλητές αποδοχές για το σύνολο του προσωπικού. Για τον σκοπό αυτόν η πολιτική αποδοχών θα πρέπει να καθορίζει κατάλληλη αναλογία μεταξύ των μεταβλητών και των σταθερών συνιστωσών των αποδοχών για το σύνολο του προσωπικού.

Η ορισθείσα αναλογία είναι η αναλογία της μεταβλητής συνιστώσας των αποδοχών που θα μπορούσε να χορηγηθεί κατ’ ανώτατο όριο για την επόμενη περίοδο επιδόσεων προς τη σταθερή συνιστώσα των αποδοχών για την επόμενη περίοδο επιδόσεων. Οι μέγιστες επιτρεπόμενες αναλογίες θα πρέπει να περιλαμβάνουν επίπεδα καταβολών τα οποία θα «υπερβαίνουν τον στόχο» ή τις τυχόν εξαιρετικές επιδόσεις και δεν θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν μόνο την επίτευξη του στόχου ή τις αναμενόμενες επιδόσεις. Η πραγματική αναλογία μεταξύ των μεταβλητών αποδοχών που χορηγούνται και των σταθερών αποδοχών θα πρέπει να αυξάνεται με βάση τις επιδόσεις που επιτεύχθηκαν.

Κατά τον καθορισμό της αναλογίας, οι επιχειρήσεις επενδύσεων θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, τους κινδύνους και τον αντίκτυπο του προσωπικού ή κατηγοριών του προσωπικού στο προφίλ κινδύνου της επιχείρησης επενδύσεων ή στα στοιχεία ενεργητικού που διαχειρίζεται καθώς και τα κίνητρα που παρέχονται στο προσωπικό προκειμένου να ενεργεί με γνώμονα το συμφέρον της επιχείρησης επενδύσεων και την ανάγκη διατήρησης της ευελιξίας ως προς το κόστος υπό το πρίσμα των διαχρονικών μεταβολών των κερδών και των ζημιών.

Κατά τον καθορισμό της αναλογίας, οι επιχειρήσεις επενδύσεων θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη ότι μια μεταβλητή συνιστώσα που συνδέεται με τις επιδόσεις μπορεί να έχει θετικό αντίκτυπο όσον αφορά τον «επιμερισμό κινδύνων» και την παροχή κινήτρων για συνετή ανάληψη κινδύνων που θα συμβαδίζει με τη διάθεση ανάληψης κινδύνου των επιχειρήσεων επενδύσεων, ενώ μια μεταβλητή συνιστώσα που δεν εξασφαλίζει τη δέουσα ισορροπία θα μπορούσε, υπό συγκεκριμένες περιστάσεις, να έχει αρνητικές συνέπειες. Όσο υψηλότερες είναι οι πιθανές μεταβλητές αποδοχές σε σύγκριση με τις σταθερές αποδοχές, τόσο ισχυρότερο θα είναι το κίνητρο που παρέχεται για την επίτευξη των αναγκαίων επιδόσεων, ενώ αντίστοιχα μεγαλύτεροι ενδέχεται να καταστούν οι σχετικοί κίνδυνοι. Οι επιχειρήσεις επενδύσεων θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη ότι το προσωπικό ενδέχεται να συνηθίσει και να αναμένει να λαμβάνει υψηλές μεταβλητές αποδοχές. Εάν η σταθερή συνιστώσα είναι υπερβολικά χαμηλή σε σύγκριση με τις μεταβλητές αποδοχές, η επιχείρηση επενδύσεων ενδέχεται να δυσκολευτεί να μειώσει ή να μηδενίσει τις μεταβλητές αποδοχές κατά τη διάρκεια ενός οικονομικού έτους με κακές επιδόσεις.

Οι επιχειρήσεις επενδύσεων μπορούν να καθορίζουν διαφορετικές αναλογίες για διαφορετικές δικαιοδοσίες, διαφορετικές επιχειρηματικές μονάδες, λειτουργίες εταιρικού και εσωτερικού ελέγχου και διαφορετικές κατηγορίες προσωπικού, π.χ. συγκεκριμένα μέλη EBA Public

του προσωπικού, μη συγκεκριμένα μέλη του προσωπικού αρμόδια για τη διαχείριση στοιχείων ενεργητικού, προσωπικό του τομέα πωλήσεων, προσωπικό των λειτουργιών ελέγχου ή προσωπικό των διοικητικών λειτουργιών. Σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, η πολιτική αποδοχών μπορεί να προβλέπει διαφορετική αναλογία για μεμονωμένα συγκεκριμένα μέλη του προσωπικού που ανήκουν σε μια ορισμένη κατηγορία προσωπικού έναντι των λοιπών συγκεκριμένων μελών του προσωπικού που ανήκουν στην ίδια κατηγορία προσωπικού.

Η μέγιστη αναλογία θα πρέπει να υπολογίζεται ως το άθροισμα του συνόλου των μεταβλητών συνιστωσών των αποδοχών που θα μπορούσαν να χορηγηθούν κατ’ ανώτατο όριο σε ένα δεδομένο έτος επιδόσεων, περιλαμβανομένου του ποσού που θα ληφθεί υπόψη για το bonus διακράτησης, προς το άθροισμα του συνόλου των σταθερών συνιστωσών των αποδοχών που θα χορηγηθούν για το ίδιο έτος επιδόσεων. Σε κάθε περίπτωση, όλες οι συνιστώσες των αποδοχών θα πρέπει να κατανέμονται ορθά είτε στις μεταβλητές είτε στις σταθερές αποδοχές σύμφωνα με τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές. Οι επιχειρήσεις επενδύσεων μπορούν να παραλείπουν ορισμένες από τις σταθερές συνιστώσες των αποδοχών, όταν αυτές δεν είναι σημαντικές, π.χ. όταν χορηγούνται αναλογικά μη χρηματικά επιδόματα.

Η πραγματική αναλογία θα πρέπει να υπολογίζεται ως το άθροισμα του συνόλου των μεταβλητών συνιστωσών των αποδοχών που έχουν χορηγηθεί για το προηγούμενο έτος επιδόσεων όπως προβλέπονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές, περιλαμβανομένων των ποσών που χορηγήθηκαν για πολυετείς δεδουλευμένες περιόδους, διαιρούμενο προς το άθροισμα του συνόλου των σταθερών στοιχείων των αποδοχών που χορηγήθηκαν για το ίδιο έτος επιδόσεων. Όσον αφορά τις πολυετείς δεδουλευμένες περιόδους που δεν ανανεώνονται ετησίως, οι επιχειρήσεις επενδύσεων μπορούν εναλλακτικά να λαμβάνουν υπόψη σε κάθε έτος της περιόδου επιδόσεων το μέγιστο ποσό των μεταβλητών αποδοχών που μπορούν να χορηγηθούν στο τέλος της περιόδου επιδόσεων προς τον αριθμό των ετών της περιόδου επιδόσεων.

Οι επιχειρήσεις επενδύσεων μπορούν να μη λαμβάνουν υπόψη το ποσό των εγγυημένων μεταβλητών αποδοχών που ενδέχεται να χορηγείται ως «bonus πρόσληψης» στο νεοπροσληφθέν προσωπικό κατά τον υπολογισμό της αναλογίας μεταξύ των μεταβλητών και των σταθερών συνιστωσών των συνολικών αποδοχών για την πρώτη περίοδο επιδόσεων όταν προσδιορίζεται ο βαθμός συμμόρφωσής τους προς την αναλογία που καθορίζεται στο πλαίσιο της οικείας πολιτικής αποδοχών.

Οι επιχειρήσεις επενδύσεων θα πρέπει να είναι σε θέση να παράσχουν διευκρινίσεις σχετικά με το σκεπτικό των μέγιστων αναλογιών που καθορίζουν μεταξύ των μεταβλητών και των σταθερών συνιστωσών των αποδοχών μέσω της οικείας πολιτικής αποδοχών, καθώς και σχετικά με τις αλλαγές που θα επέρχονταν στις πραγματικές αναλογίες σε σύγκριση με τη μέγιστη αναλογία ανάλογα με τον κίνδυνο και τους δείκτες επιδόσεων. EBA Public