+2.1. Overzicht van het SREP-kader
---+12. Competent authorities should have a comprehensive SREP framework covering the following …
---+13. Competent authorities should consider the SREP an ongoing process that integrates the outcome …
---+14. Competent authorities should categorise all institutions under their supervisory remit into …
---+15. Within a group of entities, if competent authorities determine that the relevance of different …
---+16. Competent authorities should review the categorisation of their institutions periodically, and …
---+17. To ensure a minimum level of comparability, competent authorities should refer to the …
---+18. Competent authorities should continuously assess the risks to which the institution is or might …
---+19. Competent authorities should ensure that the findings of their assessments are clearly …
---+20. As part of their ongoing supervisory activities, competent authorities should undertake …
---+21. The framework referred to in the previous paragraph should consider the following actions …
---+22. When selecting supervisory measures, competent authorities should identify the full escalation …
---+23. Without prejudice to the discretion of the competent authorities in selecting the most …
---+24. The provisions of this title are without prejudice to the possibility of competent authorities …
---+25. Competent authorities should engage in dialogue with institutions as they perform their …
---+26. Competent authorities should communicate the outcomes of the SREP assessment to the institution …

2.1. Overzicht van het SREP-kader

12.De bevoegde autoriteiten dienen te beschikken over een alomvattend SREP-kader dat de volgende onderdelen omvat; deze moeten regelmatig worden beoordeeld, rekening houdend met de lijst van rechtshandelingen die afzonderlijk op de website van de EBA is gepubliceerd en aan de hand waarvan de naleving door de instelling moet worden beoordeeld. In het SREP-engagementmodel in hoofdstuk 2.4 wordt uiteengezet hoe dit kader op grond van het evenredigheidsbeginsel bij verschillende instellingen kan worden gekalibreerd. Het gaat om de volgende componenten:

  • a. de indeling van de instelling in een categorie als omschreven in hoofdstuk 2.1.1;
  • b. het monitoren van sleutelindicatoren zoals uiteengezet in titel 3;
  • c. de analyse van het bedrijfsmodel (BMA) zoals uiteengezet in titel 4;
  • d. de beoordeling van de interne governance en instellingsbrede risicobeheersing zoals uiteengezet in titel 5;
  • e. de beoordeling van risico’s voor het kapitaal zoals uiteengezet in titel 6;
  • f. beoordeling van de toereikendheid van het eigen vermogen van de instelling zoals uiteengezet in titel 7;
  • g. beoordeling van de risico’s voor de liquiditeit en de financiering, en SREP-liquiditeit en de financiering zoals gespecificeerd in Titel 8;
  • h. totale SREP-beoordeling (met inbegrip van de toepassing van toezichtmaatregelen – en, indien nodig, vroegtijdige interventiemaatregelen) en de communicatie zoals nader omschreven in Titel 9 respectievelijk hoofdstuk 2.1.2.

13.De bevoegde autoriteiten dienen het SREP te beschouwen als een doorlopend proces waarin de resultaten van alle toezichtactiviteiten en alle beschikbare informatiebronnen worden geïntegreerd tot een alomvattend toezichtsoverzicht van een instelling. Bij de SREP moet rekening worden gehouden met het volgende:

  • a. de uitkomsten van eerdere SREP-beoordelingen, de analyse van bedrijfsmodellen en het lopend toezicht op afstand;
  • b. de financiële verslaglegging van de instelling, haar strategische plan(nen), verplichte rapportage (gemeenschappelijke verslaglegging (COREP), financiële verslaglegging (FINREP) en indien aanwezig, kredietregister) en de interne rapportage (bijvoorbeeld managementinformatie, rapportage over kapitaal en liquiditeit, interne risicorapporten);
  • c. De ICAAP/ILAAP-regelingen van de instelling en regelingen voor herstelplannen;
  • d. inspecties ter plaatse;
  • e. beoordelingen van interne modellen;
  • f. gerichte diepgaande analyse;
  • g. horizontale thematische toetsingen;
  • h. analyse van stresstests;
  • i. rapportages van derden (bijv. auditrapporten, rapporten van aandelen-/kredietanalisten);
  • j. andere relevante sectorale of macro-economische studies/onderzoeken.

2.1.1. Indeling van de instellingen

14.Bevoegde autoriteiten delen alle instellingen die onder hun toezicht vallen in vier verschillende categorieën in op basis van de omvang, systeemrelevantie, aard, schaal en complexiteit van de activiteiten van de betrokken instellingen, en rekening houdend met artikel 97, lid 4, van Richtlijn 2013/36/EU. De indeling in categorieën dient een weerspiegeling te vormen van de beoordeling van het systeemrisico dat de instellingen opleveren voor het financiële stelsel.

15.Indien de bevoegde autoriteiten binnen een groep van entiteiten vaststellen dat het belang van de verschillende entiteiten binnen de groep, op basis van de in paragraaf17 genoemde elementen, varieert, kunnen zij een indeling op individueel niveau toepassen om deze verschillen weer te geven (bijvoorbeeld door verschillende categorieën toe te wijzen aan diverse dochterondernemingen van de groep en/of geconsolideerde entiteiten).

16.De bevoegde autoriteiten dienen de indeling van hun instellingen periodiek te herzien, alsook na gebeurtenissen die van invloed kunnen zijn op de risicograad van de bedrijfsmodellen, of na ingrijpende bedrijfsactiviteiten zoals een omvangrijke afstoting, een fusie of overname, of een belangrijke strategische maatregel.

17.Om een minimaal niveau van vergelijkbaarheid te waarborgen, dienen de bevoegde autoriteiten de onderstaande categorieën als uitgangspunt te nemen:

► Categorie 1 – Alle instellingen gedefinieerd als "grote instellingen" in artikel 4, lid 1, punt 146, van Verordening (EU) nr. 575/2013. De bevoegde autoriteiten kunnen "grote instellingen“ om redenen van evenredigheid indelen in categorie 2 of categorie 3, mits het geen G-SII’s betreft. De herindeling van "grote instellingen“ die geen G-SII’s zijn, dient te worden uitgevoerd overeenkomstig de kwalitatieve criteria van categorie 2 en categorie 3 hieronder, waarbij rekening wordt gehouden met de omvang van de instelling, het systeemrisico dat zij met zich meebrengt, de aard, de schaal en de complexiteit van de activiteiten.

► Categorie 2 – (i) Middelgrote tot grote instellingen anders dan die welke in categorie 1 zijn opgenomen, die geen “kleine, niet-complexe instellingen” zijn als gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 145, van Verordening (EU) 575/2013, en die op verschillende gebieden actief zijn, waaronder niet-bankactiviteiten, of die vrij omvangrijke grensoverschrijdende activiteiten hebben, en die krediet- en financiële producten aanbieden aan particuliere klanten en bedrijven; (ii) niet-systeemrelevante gespecialiseerde instellingen met aanzienlijke marktaandelen in hun activiteitengebieden of betalingssystemen of handelsplatformen/markten voor financiële instrumenten; (iii) instellingen die als belangrijk worden beschouwd vanwege hun omvang, activiteiten of bedrijfsmodel (bijvoorbeeld centrale instellingen van een IPS, CTP’s, CSD’s, centrale coöperatieve banken of centrale spaarbanken), voor de economie (bijvoorbeeld in termen van totale activa als aandeel van het bruto binnenlands product – TA/GDP) of voor de banksector in een bepaalde lidstaat.

► Categorie 3 – (i) Kleine tot middelgrote instellingen anders dan die welke in de categorieën 1 en 2 zijn opgenomen, die geen “kleine, niet-complexe instellingen” zijn als gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 145, van Verordening (EU) 575/2013, en die werkzaam zijn op een beperkt aantal gebieden, of die niet-significante grensoverschrijdende activiteiten hebben, waarbij ze voornamelijk kredietproducten aanbieden aan particulieren en aan bedrijven, met een beperkt aanbod aan financiële producten; (ii) gespecialiseerde instellingen met minder grote marktaandelen in hun activiteitengebieden of betalingssystemen of financiële markten.

► Categorie 4 – alle instellingen die gedefinieerd zijn als “kleine, niet-complexe instellingen” in artikel 4, lid 1, punt 145, van Verordening (EU) 575/2013 en alle andere kleine, niet-complexe instellingen die niet in de categorieën 1 tot en met 3 vallen (bijv. met een beperkt activiteitengebied en niet-significante marktaandelen in hun activiteitengebieden).

2.1.2. Voortdurende beoordeling van risico’s, escalatiekader en toezichtsmaatregelen

18.De bevoegde autoriteiten dienen via hun toezichtactiviteiten voortdurend de risico’s te beoordelen waaraan de instelling is of zou kunnen worden blootgesteld , in overeenstemming met het in hoofdstuk 2.4 beschreven SREP-toezichtmodel.

19.De bevoegde autoriteiten moeten ervoor zorgen dat de bevindingen van hun beoordelingen duidelijk worden gedocumenteerd, met bijzondere aandacht voor de onderliggende oorzaken van de vastgestelde tekortkomingen. Deze bevindingen worden weerspiegeld in de SREP-scores die overeenkomstig deze richtsnoeren worden toegekend en vormen de basis voor toezichtmaatregelen die bevoegde autoriteiten kunnen toepassen zoals vermeld in de artikelen 102, 104 en 105 van Richtlijn 2013/36/EU en de nationale wetgeving, en, indien van toepassing, voor vroegtijdige-interventiemaatregelen zoals vermeld in artikel 27 van Richtlijn 2014/59/EU, of een combinatie van de bovenstaande maatregelen.

20. In het kader van hun doorlopende toezicht moeten de bevoegde autoriteiten passende en tijdige vervolgmaatregelen nemen om ervoor te zorgen dat een instelling de geconstateerde tekortkomingen daadwerkelijk heeft verholpen. In dit verband dienen de bevoegde autoriteiten een escalatiestructuur op hoog niveau voor toezichtmaatregelen in te voeren, die de keuze van de meest geschikte maatregelen (zowel kwantitatief als kwalitatief) ondersteunt om de vastgestelde tekortkomingen aan te pakken. Dit doet geen afbreuk aan de toezichthoudende bevoegdheden waarin het toepasselijke rechtskader voorziet, noch aan de discretionaire bevoegdheid van de bevoegde autoriteiten om de meest geschikte maatregelen te bepalen op basis van de specifieke omstandigheden en tekortkomingen. 21.In het in de vorige paragraaf genoemde kader dient rekening te worden gehouden met de volgende maatregelen, die niet strikt opeenvolgend hoeven te zijn en die, indien nodig, kunnen worden opgevoerd of afgebouwd:

  • a. aangaan van een versterkte dialoog met de instelling op het gebied van toezicht, zoals het houden van een vergadering met het leidinggevend orgaan of het eisen van een zelfbeoordeling van de instelling;
  • b. het meedelen van corrigerende maatregelen die van de instelling worden verwacht (niet-bindende maatregelen), zoals toezichtsverwachtingen of aanbevelingen;
  • c. waarbij specifieke corrigerende maatregelen van de instelling worden geëist (bindende maatregelen), zoals het vaststellen van kwalitatieve maatstaven waaraan de instelling moet voldoen en/of het vaststellen of verhogen van de Pijler 2-vereisten of liquiditeitsvereisten;
  • d. handhaving van toezichtsmaatregelen om de vastgestelde tekortkomingen te verhelpen, zoals administratieve sancties, herstelmaatregelen of boetes.

22.Bij het kiezen van toezichtmaatregelen stellen bevoegde autoriteiten vast wat het volledige escalatietraject is, waarbij zij rekening houden met de beschikbare informatie, de aard, omvang en complexiteit van de instelling en de noodzaak om vastgestelde tekortkomingen tijdig te verhelpen. Bij de selectie dienen, voor zover van toepassing, de volgende overwegingen in aanmerking te worden genomen:

  • a. het beoogde resultaat dat met de maatregelen wordt nagestreefd en, voor zover haalbaar, de verwachte termijn waarbinnen de instelling de tekortkomingen moet verhelpen;
  • b. de ernst van de tekortkomingen en de mogelijke prudentiële gevolgen indien het probleem niet wordt aangepakt (d.w.z. of het nodig is het probleem met een specifieke maatregel aan te pakken) en of de tekortkomingen al zijn verholpen of door andere maatregelen zijn gedekt;
  • c. het aangetoonde vermogen of de intentie van de instelling om de tekortkomingen te herstellen;
  • d. of met andere maatregelen hetzelfde doel zou worden bereikt met minder grote administratieve en financiële gevolgen voor de instelling;
  • e. de mogelijkheid dat de geconstateerde risico’s en kwetsbare punten met elkaar verband houden en/of zichzelf versterken, waardoor aanscherping van de toezichtmaatregelen geboden is;
  • f. alle andere factoren die door de bevoegde autoriteiten als relevant worden beschouwd.

23.Onverminderd de discretionaire bevoegdheid van de bevoegde autoriteiten bij de selectie van de meest geschikte maatregelen, moeten alle beschikbare kwantitatieve en kwalitatieve maatregelen zodanig worden gebruikt dat het risiconiveau en/of tekortkomingen het best kunnen worden aangepakt. Hierbij moet rekening worden gehouden met de aard van het risico (kwantitatief en/of kwalitatief), het escalatieproces en het feit dat kwantitatieve maatregelen moeten worden toegepast om tekortkomingen in het interne bestuur, met inbegrip van interne controlemaatregelen, en andere kwesties aan te pakken, wanneer andere toezichtmaatregelen niet doeltreffend zijn gebleken of als onvoldoende worden beschouwd om de vastgestelde tekortkomingen binnen een redelijke termijn te verhelpen7 .

24.De bepalingen van deze titel doen geen afbreuk aan de mogelijkheid dat bevoegde autoriteiten toezichtmaatregelen nemen die rechtstreeks verband houden met de uitkomsten van toezichtactiviteiten (bijv. inspecties ter plaatse, beoordelingen van de geschiktheid van leden van het leidinggevend orgaan en belangrijke functies), wanneer de uitkomsten van dergelijke activiteiten het noodzakelijk maken dat er onmiddellijk toezichtmaatregelen worden getroffen om wezenlijke tekortkomingen aan te pakken.

2.1.3. Dialoog met instellingen

25.De bevoegde autoriteiten dienen bij de uitoefening van hun toezichthoudende taken een dialoog aan te gaan met de instellingen.

26.De bevoegde autoriteiten dienen de uitkomsten van de SREP-beoordeling aan de instelling mee te delen overeenkomstig titel 9 en de instelling in kennis te stellen van eventuele maatregelen die nodig zijn om te voldoen aan de toezichtmaatregelen die op basis van die bevindingen zijn opgelegd.

7 Overeenkomstig artikel 104a, lid 1, punt b) van Richtlijn 2013/36 van de Europese Unie en de Raad betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 338, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2013/36/2026-01-11).

1. Overzicht

,
12. Competent authorities should have a comprehensive SREP framework covering the following …

Competent authorities should have a comprehensive SREP framework covering the following components, which should be assessed on a regular basis, having regard to the list of legal acts published separately on the EBA website against which compliance of institution should be evaluated. The SREP engagement model in section 2.4 sets out how this framework can be calibrated across diverse institutions in application of the proportionality principle. These components are:

  • a. categorisation of the institution as specified in section 2.1.1;
  • b. monitoring of key indicators as specified in Title 3;
  • c. business model analysis (BMA) as specified in Title 4;
  • d. assessment of internal governance and institution-wide controls as specified in Title 5;
  • e. assessment of risks to capital as specified in Title 6;
  • f. a ssessment of the adequacy of the institution’s own funds as specified in Title 7;
  • g. assessment of risks to liquidity and funding and SREP liquidity and funding assessment as specified in Title 8;
  • h. overall SREP assessment (including the application of supervisory measures - and early intervention measures, where necessary) and communication as specified in Title 9 and section 2.1.2 respectively.
13. Competent authorities should consider the SREP an ongoing process that integrates the outcome …

Competent authorities should consider the SREP an ongoing process that integrates the outcome of all the supervisory activities and all available sources of information into a comprehensive supervisory overview of an institution. The SREP should include consideration of the following:

  • a. the outcome of previous SREP assessments, business model analysis and ongoing off-site supervision;
  • b. i nstitution’s financial reporting, strategic plan(s), regulatory reporting (common reporting – COREP, financial reporting – FINREP, and credit register, where available) and internal reporting (e.g. management information, capital and liquidity reporting, internal risk reports);
  • c. i nstitution’s ICAAP/ILAAP and recovery planning arrangements;
  • d. on-site inspections;
  • e. internal model assessments;
  • f. targeted deep-dive analysis;
  • g. horizontal thematic reviews;
  • h. stress testing analysis;
  • i. third-party reports (e.g. audit reports, reports by equity/credit analysts);
  • j. other relevant sectoral or macroeconomic studies/surveys.

2.1.1. Categorisation of institutions
14. Competent authorities should categorise all institutions under their supervisory remit into …

Competent authorities should categorise all institutions under their supervisory remit into four different categories based on the size, systemic importance, nature, scale and complexity of the activities of the institutions concerned and considering Article 97(4) of Directive 2013/36/EU. The categorisation should reflect the assessment of systemic risk posed by institutions to the financial system.
15. Within a group of entities, if competent authorities determine that the relevance of different …

Within a group of entities, if competent authorities determine that the relevance of different entities within the group, based on the elements listed in paragraph 17, varies, they may apply categorisation at the individual level to reflect these differences (e.g. assigning different categories to various group subsidiaries and/or consolidated entity).
16. Competent authorities should review the categorisation of their institutions periodically, and …

Competent authorities should review the categorisation of their institutions periodically, and following events that may affect the business models’ riskiness, or major corporate operations such as a large divestment, a merger or acquisition, an important strategic action.
17. To ensure a minimum level of comparability, competent authorities should refer to the …

To ensure a minimum level of comparability, competent authorities should refer to the categories below as a starting point:

► Category 1 – All institutions defined as ‘large institutions’ in Article 4(1), point 146 of Regulation (EU) 575/2013. Competent authorities may classify ‘large institutions’ as Category 2 or Category 3 institutions for proportionality reasons provided they are not G-SIIs. The reclassification of ‘large institutions’ that are not G-SIIs should be performed in accordance with the qualitative criteria of Category 2 and Category 3 below, considering the institution’s size, systemic importance, nature, scale and complexity of the activities.

► Category 2 – (i) Medium to large institutions other than those included in Category 1 which are not ‘small and non-complex institutions’ as defined in Article 4(1), point 145, of Regulation (EU) 575/2013 and operate in several business lines, including non-banking activities, or have sizeable cross-border activities, and offer credit and financial products to retail and corporate customers; (ii) non-systemically important specialised institutions with significant market shares in their lines of business or payment systems, or trading platforms/markets for financial instruments; (iii) institutions considered important, due to their size, activities, or business model (e.g. central institutions of an IPS, CCPs, CSDs, central cooperative banks or central savings banks), for the economy (e.g. in terms of total assets over gross domestic product – TA/GDP) or for the banking sector in a particular Member State.

► Category 3 – (i) Small to medium institutions other than those included in Categories 1 and 2, which are not ‘small and non-complex institutions’ as defined in Article 4(1), point 145, of Regulation (EU) 575/2013 and operate in a limited number of business lines, or have non-significant cross-border activities, offering predominantly credit products to retail, corporate and institutional customers with a limited offering of financial products; (ii) specialised institutions with less-significant market shares in their lines of business or payment systems, or financial exchanges.

► Category 4 – All institutions defined as ‘small and non-complex institutions’ in Article 4(1), point 145 of Regulation (EU) 575/2013 and all other small non-complex institutions that do not fall into Categories 1 to 3 (e.g. with a limited scope of activities and non-significant market shares in their lines of business).

2.1.2. Continuous assessment of risks, escalation framework and supervisory measures
18. Competent authorities should continuously assess the risks to which the institution is or might …

Competent authorities should continuously assess the risks to which the institution is or might be exposed through their supervisory activities in accordance with the SREP engagement model set out in section 2.4.
19. Competent authorities should ensure that the findings of their assessments are clearly …

Competent authorities should ensure that the findings of their assessments are clearly documented, with a focus on the root causes of the identified deficiencies. These findings should be reflected in the SREP scores assigned in accordance with these guidelines and should inform subsequent supervisory measures that competent authorities may apply as specified in Articles 102, 104 and 105 of Directive 2013/36/EU and national law, and, when applicable, early intervention measures as specified in Article 27 of Directive 2014/59/EU, or any combination of the above.
20. As part of their ongoing supervisory activities, competent authorities should undertake …

As part of their ongoing supervisory activities, competent authorities should undertake appropriate and timely follow-up activities to ensure that an institution has effectively addressed the identified deficiencies. In this regard, competent authorities should establish a high-level escalation framework for supervisory measures, supporting the selection of the most appropriate measures (both quantitative and qualitative) to address the identified deficiencies. This is without prejudice to the supervisory powers provided under the applicable legal framework and the competent authorities’ discretion to determine the most appropriate measures based on the specific circumstances and deficiencies.
21. The framework referred to in the previous paragraph should consider the following actions …

The framework referred to in the previous paragraph should consider the following actions, which are not to be intended to be strictly sequential and may be escalated or de-escalated as appropriate:

  • a. engaging in an enhanced supervisory dialogue with the institution, such as holding a meeting with the management body or requiring a self-assessment from the institution;
  • b. communicating corrective actions expected from the institution (non-binding measures), such as supervisory expectations or recommendations;
  • c. requiring specific corrective action(s) from the institution (binding measures), such as setting qualitative measures the institution needs to comply with and/or setting/increasing Pillar 2 requirement or liquidity requirements;
  • d. enforcing supervisory measures to remedy the deficiencies identified, such as administrative penalties, remedial measures or fines.
22. When selecting supervisory measures, competent authorities should identify the full escalation …

When selecting supervisory measures, competent authorities should identify the full escalation path, taking into account the information available, the nature, size and complexity of the institution and the need to ensure timely remediation of identified deficiencies. The selection should be guided by the following considerations, as applicable:

  • a. the intended outcome that the measures aim to achieve and, where feasible, the expected timelines for the institution to address the deficiencies;
  • b. the severity of the deficiencies and the potential prudential impact of not addressing the issue (i.e. whether it is necessary to address the issue with a specific measure) and whether the deficiencies have already been addressed/covered by other measures;
  • c. the demonstrated ability or intention of the institution to remediate to the deficiencies;
  • d. whether other measures would achieve the same objective with less of an administrative and financial impact on the institution;
  • e. the possibility that risks and vulnerabilities identified may be correlated or self-reinforcing, or both, meriting an increase in the rigorousness of supervisory measures;
  • f. any other factors deemed relevant by the competent authorities.
23. Without prejudice to the discretion of the competent authorities in selecting the most …

Without prejudice to the discretion of the competent authorities in selecting the most appropriate measures, all available quantitative and qualitative measures should be used in a way that allows to best address the risk level and/or deficiencies. This should take into account the nature of the risk (quantitative and/or qualitative), the escalation process, and the fact that quantitative measures should be applied to address deficiencies in internal governance, including internal control arrangements, and other issues, where other supervisory measures have not been effective or are considered insufficient to address the identified deficiencies within an appropriate timeframe16 .

16 In accordance with Article 104a(1)(b) of Directive 2013/36 of the European Union and of the Council on access to the activity of credit institutions and the prudential supervision of credit institutions, amending Directive 2002/87/EC and repealing Directives 2006/48/EC and 2006/49/EC (OJL 176 27.6.2013, p. 338, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2013/36/2026-01-11).
24. The provisions of this title are without prejudice to the possibility of competent authorities …

The provisions of this title are without prejudice to the possibility of competent authorities taking supervisory measures directly linked to the outcomes of any supervisory activities (e.g. on-site examinations or assessments of the suitability of members of the management body and key functions) where the outcomes of such activities necessitate immediate application of supervisory measures to address material deficiencies.

2.1.3. Dialogue with institutions
25. Competent authorities should engage in dialogue with institutions as they perform their …

Competent authorities should engage in dialogue with institutions as they perform their supervisory activities.
26. Competent authorities should communicate the outcomes of the SREP assessment to the institution …

Competent authorities should communicate the outcomes of the SREP assessment to the institution in accordance with Title 9 and inform the institution of any action required to comply with supervisory measures applied on the basis of those findings.

1.1 Referenties

1.2 Geïdentificeerde eisen

1.3 Gerelateerde standaarden

2. Geïdentificeerde eisen

Eisen

3. Gerelateerde standaarden

Standaarden
  • EBA -

    EN: Guidelines and other publications of the European Banking Authority (EBA), https://www.eba.europa.eu/. © European Banking Authority. Reproduction is authorised provided the source is acknowledged (EBA legal notice). Divided into sections and converted into the GRCA format, the wording unchanged. Only the versions published by the EBA are authoritative.

    DE: Leitlinien und weitere Veröffentlichungen der Europäischen Bankenaufsichtsbehörde (EBA), https://www.eba.europa.eu/. © European Banking Authority. Wiedergabe mit Quellenangabe gestattet (Rechtlicher Hinweis der EBA). In Abschnitte aufgeteilt und in das GRCA-Format umgewandelt, der Wortlaut unverändert. Maßgeblich sind allein die von der EBA veröffentlichten Fassungen.