18. Constant level of risk assumption over the one-year capital horizon

Bij het modelleren van een constant risiconiveau over de kapitaalhorizon van één jaar, dienen instellingen aan het eind van elke liquiditeitshorizon ‘rebalancing’ van posities uit te voeren of posities door te rollen naar nieuwe posities om te zorgen voor hetzelfde oorspronkelijke risiconiveau als bij de start van de liquiditeitshorizon.

Als instellingen aannemen dat een positie een jaar lang constant blijft, hetgeen impliceert dat er geen liquiditeitshorizons worden vastgesteld, moeten de instellingen stelselmatig op alle IRC-posities een plotselinge schok toepassen over de kapitaalhorizon van één jaar (aangeduid als ‘aannemen dat een positie een jaar lang constant blijft’).

Vanuit modelleringsoogpunt kan het constant risiconiveau worden weergegeven als het vervangen van posities, indien er een migratie of een wanbetaling heeft plaatsgevonden over de liquiditeitshorizon, door posities met risicokenmerken die equivalent zijn aan de risicokenmerken van de oorspronkelijke posities bij de start van de liquiditeitshorizon.

Het modelleren van een constant risiconiveau over de kapitaalhorizon van één jaar is bijvoorbeeld te realiseren op basis van de hierna beschreven benadering. Wat betreft het berekenen van verliezen over liquiditeitshorizons, mag een instelling ervoor kiezen ervan uit te gaan dat er een plotselinge schok wordt toegepast op ratings (of spreads). Dit impliceert dat de instelling in dit geval het tijdseffect niet hoeft te integreren: posities behouden hun oorspronkelijke restlooptijden aan het einde van elke liquiditeitshorizon; anders gezegd, er vindt geen veroudering van posities plaats. Bovendien is het niet nodig rekening te houden met mogelijke veranderingen in marktomstandigheden bij het herbeoordelen van de portefeuille op het moment van rebalancing (met name kredietspreads per rating kunnen constant worden gehouden). Als gevolg daarvan wordt bij het meten van verliezen binnen IRC geen rekening gehouden met het tijdstip van elke migratie- of wanbetalingsgebeurtenis en worden winst en verlies per vandaag berekend.

Het modelleren van de veroudering van posities mag niet mogelijk zijn bij IRC-modellering, gezien de verwachte enorme uitdagingen en de waargenomen problemen in verband met het modelleren van de veroudering van posities, in combinatie met de aanzienlijke toezichtarbitrage die dit met zich kan meebrengen. Dit rechtvaardigt waarom momenteel een conservatieve benadering de voorkeur geniet.