17. Migration matrices

Macierze przejścia wykorzystywane w modelowaniu procesu migracji ratingowej powinny opierać się na historycznych danych migracji, z wykorzystaniem źródeł zewnętrznych (np. agencji ratingowch) lub wewnętrznych. Macierze pochodzące ze źródeł zewnętrznych powinny być preferowane w przypadkach, gdy ilość wewnętrznych danych historycznych jest niewielka. Instytucje powinny zadbać o to, by ilość danych historycznych była wystarczająca do sporządzenia solidnych, dokładnych i spójnych statystycznie oszacowań. Instytucje powinny potwierdzić solidność macierzy przejścia szczególnie w odniesieniu do wyższych kategorii ratingowych, gdzie niewielka liczba przypadków znacznego obniżenia oceny lub niewykonania zobowiązań może mieć istotny wpływ na częstotliwość migracji. Zgodnie z wymogiem „normy ostrożnościowej porównywalnej z IRB” ustanowionym przez dyrektywę w sprawie wymogów kapitałowych minimalny wymagany okres obserwacji historycznej wynosi 5 lat.

Odrębne macierze przejścia mogą być stosowane w przypadku szczególnych grup emitentów i szczególnych obszarów geograficznych. W zależności od (i) składu portfela instytucji, (ii) dostępności dokładnych macierzy przejścia oraz (iii) ewentualnych różnic w zakresie cech migracji pomiędzy poszczególnymi produktami, emitentami lub obszarami geograficznymi, należy podjąć wyważoną decyzję w kwestii zestawu macierzy przejścia do zastosowania. W decyzji takiej należy uwzględnić (i) wybór źródła (wewnętrznego lub zewnętrznego) w połączeniu z analizą pod kątem nakładania się lub ewentualnego niedopasowania portfela instytucji i aktywów bazowych dla macierzy przejścia, (ii) motywację wszelkich systemów ważenia (również w odniesieniu do wykorzystania równych wag), (iii) rozmiaru okna historycznego danych. Instytucje powinny opracować macierz (lub więcej macierzy, jeżeli dostępne są właściwe dane) przejścia z przeznaczeniem dla dłużników skarbowych.

W przypadku, gdy niewykonanie zobowiązania jest modelowane jako stan absorbujący, należy dostosować macierze przejścia, aby wyeliminować konflikt takiego stanu absorbującego z wewnętrznymi oszacowaniami PD. Macierze przejścia można również dostosować w przypadku, gdy kolumna „NR” (ang. not rated – bez ratingu) lub inna kolumna jest w stanie absorbującym, w związku z cofniętymi ocenami ratingowanymi lub nieocenianymi ekspozycjami. Wszelkie takie zmiany należy udokumentować, a dokumentacja taka powinna uwzględniać skutki danej zmiany.

Macierze przejścia na ogół dotyczą jednorocznego horyzontu płynnościowego. W przypadku, gdy wymagane są macierze o krótszym horyzoncie – co ma miejsce w sytuacji, gdy wykorzystywane są horyzonty płynnościowe krótsze niż jeden rok – odpowiednie macierze przejścia nie zawsze mogą zostać obliczone w sposób bezpośredni, i konieczne są aproksymacje. Konieczne jest udokumentowanie zarówno takich aproksymacji, jak i motywacji danych założeń zastosowanych w ramach tego procesu (np. w przypadku wykorzystania macierzy generującej – ang. generator matrices ). Założenia takie powinny również zostać poddane ocenie w celu zweryfikowania, czy z upływem czasu zachowają one aktualność. W ramach procesu zatwierdzania można obliczyć macierz opartą na generatorze dla horyzontu identycznego z horyzontem macierzy wyjściowej w celu oceny różnicy wynikającej z procesu opracowania macierzy generującej.

18. Stały poziom zakładanego ryzyka w jednorocznym horyzoncie