7.2 Metodyka oceny

Właściwe organy powinny dokonać jakościowego przeglądu strategii biznesowej wnioskującej instytucji kredytowej, aby uzyskać ogólny obraz rodzajów działalności, które zamierza podjąć, ich rozmieszczenia geograficznego, wiarygodności podstawowych założeń oraz związanego z nimi profilu ryzyka wnioskującej instytucji kredytowej.

W tym celu właściwe organy powinny uzyskać jasny pogląd na temat:

• a) rod zajów działalności, jakie zamierza podjąć wnioskująca instytucja kredytowa, w tym określenie podstawowych i pobocznych linii biznesowych oraz rodzajów klientów docelowych . Analiza powinna umożliwić określenie działalności objętej zezwoleniem lub, zgodnie z pkt 58 , zakresu zezwolenia, jak również, w zależności od przypadku, dostępności innych odpowiednich systemów zezwoleń. Przegląd ten powinien również zapewnić właściwemu organowi zrozumienie profilu ryzyka związanego z działalnością, w tym ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, oraz wpływu na wymogi kapitałowe, potrzeby w zakresie płynności i finansowania, a także na wewnętrzne zasady zarządzania;
• b) geograficznego rozmieszczenia działalności, w tym jej przewidywanego prowadzenia poprzez jednostki zależne i oddziały lub poprzez swobodę świadczenia usług w UE lub w państwie trzecim, oraz planowanego przyszłego rozwoju. W szczególności w przypadku gdy model biznesowy przewiduje wykorzystanie rozw iązań cyfrowych, właściwe organy powinny ocenić, czy planowana działalność transgraniczna wchodziłaby w zakres „swobody świadczenia usług” lub „swobody przedsiębiorczości”. Analiza ta powinna przyczynić się między innymi do zrozumienia przez właściwe organ y potrzeby wprowadzenia jakichkolwiek dalszych wymogów regulacyjnych w celu uzyskania dostępu do rynków docelowych (np. powiadomienie paszportowe), wszelkiego związanego z tym ryzyka regulacyjnego oraz uzasadnienia biznesowego lub finansowego dla planowanej struktury korporacyjnej i planowanego rozmieszczenia geograficznego. Powinna być również poparta analizą ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu związanego z daną jurysdykcją, przeprowadzoną w kontekście oceny struktury operacyjnej. Jeżeli wnioskująca instytucja kredytowa zamierza prowadzić istotną część swojej działalności poza jurysdykcją, w której złożyła wniosek o udzielenie zezwolenia, właściwy organ, zgodnie z motywem 16 CRD, powinien ocenić, czy wybór jurysdykcji, w której złożono wniosek, ma na celu uniknięcie bardziej rygorystycznych norm regulacyjnych (np. w odniesieniu do systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu) obowiązujących w innym państwie członkowskim;
• c) ogólnej strategii, poprzez zbadanie uzasadnienia działalności wnioskującej instytucji kredytowej, jak również ogólnej strategii grupy, jeżeli wnioskodawca należy do grupy. Obejmuje to właściwe zrozumienie celów strategicznych, kluczowych czynników napędzających działalność, wszelkich zidentyfikowanych przewag konkurencyjnych, ilościowych i jakościowych celów biznesplanu, w tym produktu lub usługi przedsiębiorstwa, propozycji wartości oraz pozycjonowania na rynku.

W szczególności w odniesieniu do innowacyjnych modeli biznesowych lub mechanizmów realizacji właściwe organy powinny również zwrócić uwagę na opis innowacyjnych cech planowanych usług i produktów, w tym na wszelkie potencjalne zwiększone narażenie na ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności i podejściem opartym na analizie ryzyka właściwe organy mogą rozważyć dokonanie przeglądu wyjaśnień dotyczących atrakcyjności nowego produktu, jego ceny, struktury i przewagi komparatywnej. Taki przegląd powinien być skoordynowany i uzupełniony o analizę rynku doceloweg o, opisaną w sekcji 7.2.3 , oraz o potencjalny wpływ zewnętrznych kluczowych wskaźników na strategię biznesową.

Jasne zrozumienie planowanej strategii biznesowej pozw oli właściwym organom ocenić powiązaną strategię finansowania, istotne czynniki zewnętrzne i wewnętrzne umożliwiające osiągnięcie celów strategicznych oraz wiarygodność założeń ilościowych. Podsumowując, ocena powinna dostarczyć właściwemu organowi pogląd na mocne i słabe strony strategii biznesowej oraz szanse i zagrożenia z nią związane.

7.2.2 Struktura finansowania, ocena płynności finansowej i zarządzanie płynnością

Właściwe organy powinny uzyskać jasny pogląd na temat planowanych źródeł finansowania planowan ej działalności gospodarczej, w tym źródła (źródeł) kwoty kapitału założycielskiego. Właściwe organy powinny dokonać przeglądu informacji przedłożonych przez wnioskującą instytucję kredytową (w szczególności zgodnie z art. 4 regulacyjnych standardów technicznych dotyczących informacji w zakresie zezwoleń), aby ocenić profil płynności i struktury zobowiązań, ze szczególnym uwzględnieniem wiarygodności podstawowych założeń. W odniesieniu do struktury zobowiązań właściwe organy powinny ocenić różne źródła fina nsowania (rodzaje zobowiązań, instrumentów i kontrahentów), powiązane koszty, wbudowane opcje oraz ich umowne i behawioralne terminy zapadalności. Jasny obraz profilu płynnościowego i struktury zobowiązań pozwoli właściwym organom ocenić prognozy dotyczące regulacyjnych wskaźników płynności i finansowania, takich jak LCR (wskaźnik pokrycia wypływów netto¹⁰ ) i NSFR (wskaźnik stabilnego finansowania netto¹¹ ), uwzględniając również ich kształtowanie się w okresie objętym planowaniem w związku ze stopniowym rozwojem działalności gospodarczej i wdrażaniem strategii finansowania (np. stopniowe przyciąganie deponentów) w fazie początkowej. Właściwe organy powinny również wziąć pod uwagę, że o ile w pierwszym ro ku działalności większość dostępnych źródeł finansowania jest zazwyczaj stabilna (np. kapitał zakładowy), a udział aktywów płynnych jest wysoki, o tyle kształtowanie się wskaźników regulacyjnych może być różne w zależności od planowanej działalności gospod arczej i związanej z nią strategii finansowania wnioskodawcy.

¹⁰ Zobacz rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/61 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów netto dla instytucji kredytowych.

¹¹ Zobacz część szósta tytuł IV CRR (wprowadzony w CRR II).

Właściwe organy powinny przeprowadzić bardziej szczegółową ocenę, w tym zadać szczegółowe pytania dotyczące potencjalnych scenariuszy alternatywnych, jeżeli struktura finansowania wykazuje wysok i poziom koncentracji lub niezrównoważony profil finansowania (np. nadmierne niedopasowanie terminów zapadalności).

Koszty finansowania powinny być oceniane w kontekście oceny prognozy finansowej (zob. 7.2.5 ) jako część zysków i strat wnioskującej instytucji kredytowej, a tam, gdzie jest to wykonalne i właściwe, powinny być porównywane z innymi instytucjami. Ponadto podstawowe założenia – w szczególności planowane stopy procentowe – powinny być oceniane w odniesieniu do otoczenia biznesowego i makroekonomicznego.

Właściwe organy powinny dokonać przeglądu przedłożonych informacji, w szczególności tych określonych w art. 4 lit. g) pkt (ii) – (v)¹² regulacyjnych standardów technicznych dotyczących informacji w zakresie zezwoleń, w celu oceny zdolności wnioskującej instytucji kredytowej do finansowania, monitorowania, aktualizowania i zgłaszania swojej pozycji płynnościowej oraz odpowiednich bufor ów, zgodnie z jej potrzebami¹³ .

¹² Artykuł 4 lit. g) regulacyjnych standardów technicznych dotyczących informacji w zakresie zezwoleń stanowi, że wniosek powinien zawierać „zarys następujących ram i strategii stosowanych przez wnioskującą instytucję kredytową: [...] b) polityk ę zarządzania ryzykiem płynności; c) politykę koncentracji i dywersyfikacji finansowania; d) politykę zarządzania zabezpieczeniami; e) politykę depozytową”.

¹³ Zobacz sekcja 9.4 , ramy kontroli wewnętrznej.

Właściwe organy powinny dokonać przeglądu przedłożonych informacji, w szczególności tych określonych w art. 4 lit. a) pkt (v)¹⁴ regulacyjnych standardów technicznych dotyczących informacji w zakresie zezwoleń, w celu oceny o gólnej gotowości procesu oceny adekwatności płynności wewnętrznej, uwzględniając na przykład następujące aspekty:

• a) zarządzanie płynnością. Właściwe organy powinny uzyskać jasną wiedzę na temat rzeczywistej zdolności instytucji do zarządzania płynnością, w t ym na temat tego, czy poszczególne funkcje dysponują wystarczającymi zasobami do zapewnienia należytego zarządzania płynnością i czy są w stanie obliczyć wskaźnik stabilnego finansowania netto i wskaźnik pokrycia wypływów netto. Właściwe organy powinny również dobrze zrozumieć hierarchię służbową ustanowioną w celu omawiania ryzyka płynności instytucji i ryzyka powiązanego, w tym zamierzoną treść i częstotliwość sprawozdań dla organu zarządzającego, kierownictwa wyższego szczebla i odpowiednich komitetów (w stosownych przypadkach), aby ustalić, że mogą one omawiać i kwestionować istotne kwestie;
• b) strategię finansowania i planowanie płynności. Właściwe organy powinny uzyskać jasną wiedzę na temat zdolności instytucji kredytowej do opracowywania scenariuszy, w tym stosowania testów warunków skrajnych i awaryjnych planów finansowania;
• c) ramy kontroli wewnętrznej w zakresie płynności. Właściwe organy powinny uzyskać jasną wiedzę na temat przewidywanych procesów przeglądu, autoryzacji i uzasadniania za pomocą dowodów (np. sprawozdań, dowodów kontroli).

¹⁴ Artykuł 4 lit. h) regulacyjnych standardów technicznych dotyczących informacji w zakresie zezwoleń stanowi: „Wniosek zawiera wszystkie poniższe informacje dotyczące sytuacji finansowej wnioskującej instytucji kredytowej: [...] podsumowanie procesu oceny a dekwatności płynności wewnętrznej na poziomie skonsolidowanym, subskonsolidowanym i indywidualnym, stosownie do sytuacji, wykazujące, że zasoby płynności instytucji kredytowej będą wystarczające do spełnienia jej indywidualnych wymogów dotyczących płynności; [...]”.

Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w pkt 70 właściwe organy powinny ocenić zdolność i przygotowanie wn ioskującej instytucji kredytowej do przetrwania w sytuacji niedoborów finansowania. W tym celu właściwe organy powinny przeanalizować wpływ przedłożonego scenariusza warunków skrajnych w zakresie finansowania i płynności, takiego jak wzrost kosztów finanso wania, na wskaźniki płynności i finansowania.

W stosownych przypadkach właściwe organy powinny dopilnować, aby przedstawiony opis odpowiedniego procesu przygotowania planu naprawy uwzględniał wskaźniki płynności i finansowania.

Oceniając ryzyko płynności i finansowania, właściwe organy powinny sprawdzać przyszłą zgodność wnioskującej instytucji kredytowej z minimalnymi wymogami określonymi w odpowiednich unijnych i krajowych przepisach wykonawczych. Zakres oceny można jednak rozszerzyć poza te wymogi minimalne, tak aby umożliwić właściwym organom żądanie od wnioskującej instytucji kredytowej większych zasobów płynnościowych w celu zrekompensowania niezidentyfikowanego ryzyka i niepewności.

7.2.3 Kluczowe czynniki zewnętrzne, w tym otoczenie biznesowe

Aby wyrobić sobie pogląd na temat wiarygodności założeń strategicznych instytucji, właściwe organy powinny w ramach swojej ogólnej oceny uwzględnić kluczowe czynniki zewnętrzne biznesplanu, w tym otoczenie biznesowe, zgodnie z kryteriami wskazanymi poniżej.

Zgodnie z z asadą proporcjonalności określoną w pkt 70 , właściwe organy powinny dokonać przeglądu analizy rynków docelowych przedstawionej przez wnioskującą instytucję kredytową w celu odpowiedniego zrozumienia istniejącego otoczenia biznesowego, uwzględniając działalność głównych istniejących podmiotów i potencjalnych konkurentów na rynku docelowym (rynkach docelowych) oraz prawdopodobny rozwój otoczenia biznesow ego.

W tym celu właściwe organy powinny dokonać przeglądu analizy tendencji na rynku docelowym, które mogą mieć wpływ na wyniki i rentowność danej instytucji. Mogą one obejmować, w poszczególnych przypadkach, tendencje regulacyjne i makroostrożnościowe (np . zmiany w przepisach dotyczących dystrybucji produktów bankowości detalicznej lub zmiany maksymalnych współczynników pokrycia należności zabezpieczeniem w przypadku kredytów hipotecznych), tendencje technologiczne (np. przejście na platformy elektroniczne dla niektórych rodzajów transakcji) oraz tendencje społeczne/demograficzne (np. skład bazy klientów, zmiany produktów w wyniku zmieniających się tendencji rynkowych, większy popyt na instrumenty bankowości islamskiej).

W stosownych przypadkach i po przeprowadzeniu indywidualnej analizy odniesienie do istniejących podmiotów i potencjalnych konkurentów mogłoby obejmować, oprócz istniejących już instytucji finansowych, globalne przedsiębiorstwa technologiczne rozszerzające swoją działalność na usługi finansowe. Taka analiza powinna być również przeprowadzona w koordynacji z przeglądem rynku docelowego, w tym wpływu takich konkurentów na wnioskującą instytucję kredytową, na przykład na bezpośredni marketing konsumencki.

7.2.4 Kluczowe czynniki wewnętrzne

Zgodnie z za sadą proporcjonalności określoną w pkt 71 oraz w poszczególnych przypadkach właściwe organy powinny przeprowadzić analizę cech jakościowych planowanego modelu biznesowego wnioskującej instytucji kredytowej, aby zrozumieć czynniki sukcesu tego modelu oraz kluczowe zależności, na których opiera się opinia wnioskującej instytucji kredytowej.

W związku z tym obszary analizy przeprowadzanej przez właściwe organy powinny obejmować główne czynniki endogenne, które mają wpływ na powodzenie modelu biznesowego, takie jak przewidywane mocne strony wnioskując ej instytucji kredytowej w relacjach z klientami, dostawcami i partnerami, jakość platform informatycznych oraz potencjał operacyjny i zasoby, a także czynniki takie jak dostawcy zewnętrzni, pośrednicy, potencjalne narażenie na ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu oraz szczególne czynniki regulacyjne.

Właściwe organy powinny również ocenić, czy prognozy finansowe odpowiadają strategii biznesowej określonej w planie oraz czy istnieje jasny plan wdrożenia oraz zdolność do wykonania i wdrożenia bi znesplanu. W tym ostatnim zakresie przegląd przeprowadzany przez właściwe organy powinien również uwzględniać bieżącą ocenę zdolności zawodowych kierownictwa, w tym w odniesieniu do biznesplanu i jego zmian w czasie, oraz dostępność wystarczających zasobów ludzkich w celu zapewnienia realizacji strategii biznesowej. Na potrzeby tej oceny właściwe organy powinny wziąć pod uwagę wcześniejsze doświadczenie zawodowe członków organu zarządzającego.

7.2.5 Prognozy finansowe

Właściwe organy powinny dokonać ilościowego przeglądu biznesplanu wnioskującej instytucji kredytowej, koncentrując się na przedłożonych prognozach finansowych, zarówno w odniesieniu do scenariusza podstawowego, jak i scenariusza warunków skrajnych, z uwzględnieniem rozmieszczenia geograficznego, rodzajów działalności i pozycji rynkowej na poziomie indywidualnym oraz, w stosownych przypadkach, na poziomie skonsolidowanej grupy lub na poziomie subskonsolidowanym (art. 4 lit. a) regulacyjnych standardów technicznych dotyczących informacji w zakresie zezwoleń¹⁵ ). Właściwe organy powinny również dokonać przeglądu pozycji finansowych (np. w oparciu o bilans), ryzyka (np. w oparciu

• o łączną kwotę ekspozycji na ryzyko lub inne miary ryzyka) lub ograniczeń organizacyjnych lub ustawowych.

¹⁵ Artykuł 4 lit. a) regulacyjnych standardów technicznych dotyczących informacji w zakresie zezwoleń stanowi, że wniosek zawiera „prognozowane informacje na temat wnioskującej instytucji kredytowej na poziomie indywidualnym oraz, w stosownych pr zypadkach, na poziomie skonsolidowanej grupy i na poziomie subskonsolidowanym (ze wskazaniem udziału reprezentowanego przez instytucję kredytową), co najmniej na podstawie scenariusza podstawowego i scenariusza warunków skrajnych, w tym: [...]”.

Celem ilościowego przeglądu prognoz finansowych zawartych w biznesplanie powinna być ocena wiarygodności podstawowych założeń (w odniesieniu do rozwoju działalności, generowania przychodów, szacowania kosztów i podstawowych rodzajów ryzyka), rentowności i trwałości modelu biznesowego wnioskodawcy oraz jego ogólnej zdolności do osiągnięcia prognozowanych wyników zgodnie z wymogami ostrożnościowymi zarówno w scenariuszu podstawowym, jak i w scenariuszu warunków skrajnych.

Ocena prognoz finansowych powinna odzwierciedla ć docelową strategię biznesową wnioskującej instytucji kredytowej w odniesieniu do najważniejszych obszarów geograficznych tej instytucji, w tym jednostek zależnych, oddziałów, działalności prowadzonej w ramach swobody świadczenia usług, rodzajów działalności, linii biznesowych i linii produktów w oparciu o udział w zyskach (np. na podstawie rachunku zysków i strat) oraz badać wiarygodność podstawowych założeń ilościowych (np. działalność w poszczególnych regionach, dochody z opłat, liczba klientów, koszty osobowe, założenia makroekonomiczne itp.).

Oceniając rentowność biznesplanu, właściwe organy powinny zwrócić szczególną uwagę na te obszary docelowej strategii biznesowej, które są najbardziej istotne dla przyszłej stabilności modelu biznesowego i przetrwania w sytuacjach skrajnych. W miarę możliwości, a także w stosownych przypadkach, powinny one również uwzględniać stopień narażenia wnioskującej instytucji kredytowej na istniejące lub nowe ryzyka i słabości.

Do tych celów właściwe organy powinny dokonać przeglądu wyjaśnień dotyczących początkowej rentowności instytucji kredytowej oraz trwałości modelu biznesowego w okresie wymaganym przez wnioskującą instytucję kredytową do osiągnięcia stanu ustalonego, w każdym przypadku w okresie co najmniej trzech lat. W odniesieniu do scenariusza warunków skrajnych wystarczy, aby instytucja kredytowa była w stanie spełnić wymogi ostrożnościowe na koniec okresu objętego planowaniem .

Właściwe organy mogą być zmuszone do oceny biznesplanu o dłuższym horyzoncie czasowym, na przykład do pięciu lat. Może to mieć miejsce na przykład w przypadku wnioskodawców, których cykl koniunkturalny trwa pięć lat lub których trzyletnie biznesplany wykazują niedociągnięcia w zakresie trwałości. W takich przypadkach poziom intensywności oceny powinien być dostosowany do profilu ryzyka biznesplanu, potencjalnych słabości i niepewności związanej z dłuższym horyzontem czasowym.

W miarę możliwości i w stosownych przypadkach właściwe organy powinny przeprowadzić odpowiednie porównanie wnioskującej instytucji kredytowej z innymi instytucjami kredytowymi. Właściwy organ powinien określić podmiot porównywalny lub grupę porównywalną na podstawie konkurencyjnych produktów lub linii biznesowych ukierunkowanych na to samo źródło zysków lub klientów i oprze ć analizę na danych nadzorczych, rynkowych i makroekonomicznych będących w posiadaniu właściwego organu. W takich przypadkach wyniki oceny uzyskane dzięki porównaniu powinny stanowić uzupełnienie oceny eksperckiej właściwego organu. Jeżeli porównanie nie jest wykonalne, właściwe organy powinny polegać na ocenie eksperckiej.

Właściwe organy powinny rozważyć dokonanie oceny tendencji i wskaźników rentowności, biorąc pod uwagę ryzyko, jakie zamierza podjąć wnioskująca instytucja kredytowa, oraz względne wyniki w porównaniu z innymi instytucjami. Na poparcie tej oceny właściwe organy mogą odnieść się do najbardziej powszechnych wskaźników rentowności i ryzyka, takich jak stopa zwrotu z kapitału własnego, stopa zwrotu z aktywów, wskaźnik kosztów do dochodów, kosz t ryzyka oraz wskaźnik dźwigni finansowej. Stosowanie przez właściwe organy określonych wskaźników powinno odzwierciedlać rodzaj i poziom ryzyka, jakie zamierza podjąć wnioskująca instytucja kredytowa w celu generowania zysków (np. instytucja generująca ni ższe i bardziej stabilne zyski przy zachowawczej gotowości do podejmowania ryzyka może być bardziej zrównoważona niż instytucja generująca wysokie zyski, ale o bardzo dużej gotowości do podejmowania ryzyka). Właściwe organy powinny starannie ocenić ryzyko związane z wynikami gospodarczymi (np. poziom ryzyka związanego z aktywami), uwzględniając również w jak największym stopniu wskaźniki skorygowane o ryzyko.

Właściwe organy powinny być w stanie uzyskać jasną wiedzę na temat źródeł generowania zysków i stra t przez instytucję (w szczególności na temat podstawowych czynników, takich jak wolumeny – zapasy i przepływy – oraz ceny/marże) w celu zidentyfikowania kluczowych czynników i zależności wpływających na wyniki działalności oraz potencjalne słabe punkty. W stosownych przypadkach, w świetle zasady proporcjonalności określonej w pkt 70 , właściwe organy powinny dokonać podziału przychodów/źródeł przychodów, aby zrozumieć, czy oczekiwane źródła przychodów są zgodne z ogólną docelową strategią biznesową (rodzaj modelu biznesowego, wielkość przedsiębiorstwa). W tym względzie właściwe organy powinny zwracać uwagę na nadmiernie optymistyczne oczekiwania dotyczące zysków, odnoszące się na przykład do stopy terminowej i innych istotnych założeń dotyczących generowania przychodów, oraz na ich potencjalny wpływ na wiarygodność, a ostatecznie na trwałość prognoz.

Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w pkt 70 właściwe organy powinny dokonać przeglądu cen i struktury produktów wnioskującej instytucji kredytowej. W tym celu można wziąć pod uwagę na przykład:

• a) poleganie na ryzykownych lub skoncentrowanych źródłach przychodów (np. ryzykowne kredyty hipoteczne, kredyty lewarowane , kredyty konsumenckie, określone grupy klientów) i ich wpływ na model biznesowy, taki jak zwiększona podatność na zmiany w otoczeniu biz nesowym (np. spadek cen nieruchomości, spadek popytu na produkty finansowane z kredytów konsumenckich);
• b) poleganie na bardziej zmiennych źródłach dochodów (np. dochodów z działalności operacyjnej, dochodów z działalności zabezpieczającej lub innych źródeł jednorazowych) oraz wpływ na długoterminową stabilność przychodów.

Właściwe organy powinny uzyskać jasną wiedzę na temat różnych modeli przychodów, np. opartych na odsetkach (np. działalność w zakresie kredytów konsumenckich) lub opartych na opłatach (np. finansowanie handlu, bankowość korespondencka, usługi powiernicze lub doradcze), konkretnych czynników wpływających na przychody, kluczowych wskaźników skuteczności działania oraz poziomu ryzyka związanego z odnośnymi liniami biznesowymi. We wszystkich prz ypadkach powinny one uzyskać jasną wiedzę na temat modelu przychodów wnioskującej instytucji kredytowej, sposobu, w jaki spodziewa się ona generować dochody zarówno w warunkach normalnej działalności, jak i w warunkach skrajnych, oraz wiarygodności podstawowych założeń.

Właściwe organy powinny zwrócić szczególną uwagę na wysokie stopy wzrostu i związane z nimi założenia dotyczące ryzyka, w tym w odniesieniu do adekwatności zdolności do realizacji i zarządzania ryzykiem przez wnioskującą instytucję kredytową, w celu wsparcia osiągnięcia zakładanych prognoz, zgodnie z analizą przeprowadzoną zgodnie z pkt 92. Ocena wiarygodności podstawowych założeń powinna być przeprowadzana z uwzględnieniem różnych elementów, w tym ogólnej strategii biznesowej, cen produktów, otoczenia biznesowego, strategii finansowania, tolerancji ryzyka i gotowości do podejmowania ryzyka, istnienia strategii mających na celu zapewnienie prawidłowego i ostrożnego zarządzania itp. W odniesieniu do trwałości modelu biznesowego właściwe organy powinny dogłębnie poznać strukturę kosztów i odpowiednie wskaźniki, na przykład kształtowanie się wskaźnika kosztów do docelowych dochodów (w wartościach bezwzględnych lub w stosunku do innych instytucji) na koniec przewidywanego okresu objętego biznesplanem oraz w sytuacjach skrajnych.

Docelowa struktura kosztów (np. koszty pracy, koszty administracyjne lub koszty IT) powinna zostać zweryfikowana w wa rtościach bezwzględnych, a tam, gdzie to możliwe i właściwe, porównana z innymi instytucjami, przy czym należy pamiętać o znaczącym negatywnym wpływie, jaki niedoszacowanie niektórych kosztów, w szczególności w fazie rozruchu lub w sytuacjach skrajnych , może mieć na trwałość modelu biznesowego lub strategii. Właściwe organy powinny zwrócić uwagę na powtarzające się koncentracje kosztów, które mogą odzwierciedlać brak elastyczności w strukturze kosztów.

Jeśli chodzi konkretnie o modele kosztów, wnioskujące instytucje kredytowe, które w znacznym stopniu opierają się na modelach biznesowych opartych na technologii, prawdopodobnie poniosą niższe koszty krańcowe niż instytucje kredytowe, w których transakcje wiążą się z wysokimi kosztami zmiennymi. W związku z ty m rentowność takich modeli biznesowych może zasadniczo wzrosnąć po osiągnięciu pewnej masy krytycznej, która pochłonie koszty nakładów na środki trwałe. Właściwe organy powinny zatem rozważyć kluczowe wydatki takich wnioskodawców, takie jak wydatki na tale nty w dziedzinie inżynierii lub marketingu produktów oraz inwestycje w infrastrukturę. 7.2.6 Ogólne stanowisko organu nadzoru

W oparciu o dostarczony biznesplan i przedstawione prognozy finansowe właściwe organy powinny opracować ogólne stanowisko organu nadzoru , aby ocenić: a) czy model biznesowy wnioskującej instytucji kredytowej będzie rentowny i trwały; oraz b) czy wnioskująca instytucja kredytowa będzie w stanie spełnić wymogi ostrożnościowe w okresie objętym planowaniem. W oparciu o ocenę ekspercką właściwych organów celem ogólnego stanowiska organu nadzoru jest dokonanie zintegrowanej i kompleksowej oceny biznesplanu i prognoz finansowych, a w szczególności wiarygodności podstawowych założeń. Ogólne stanowisko organu nadzoru powinno być oparte na ocenie otrzymanych informacji dotyczących strategii biznesowej, otoczenia biznesowego (potencjalni partnerzy, trendy rynkowe i inne czynniki zewnętrzne mogące wpłynąć na przyszłą rentowność) oraz kluczowych czynników wewnętrznych, a także porównane z opiniami własnymi wnioskującej instytucji kredytowej (prognozy finansowe, jak wyjaśniono w pkt 93–106 ), w celu oceny ich ogólnej wiarygodności.

Na podstawie zweryfikowanych informacji właściwe organy powinny zweryfikować założenia wnioskującej instytucji kredytowej i wyrobić sobie własne stanowisko. Jeżeli założenia nie są wiarygodne, właściwe organy mogą opracować alternatywne założenia i przeprowadzić analizę wrażliwości, aby określić ilościowy wpływ na obszary powiązane z biznesplanem. Weryfikacja poszczególnych pozycji oraz odpowiednie zastosowanie alter natywnych założeń, jeśli jest to konieczne, pozwoli właściwym organom na ilościowe ujęcie i ocenę ogólnego wpływu analizy wrażliwości na prognozy finansowe, a ostatecznie na najistotniejsze wymogi ostrożnościowe. Właściwy organ może zakwestionować scenariusz podstawowy, jak również scenariusz warunków skrajnych.

Opracowanie stanowiska organu nadzoru i analizy wrażliwości powinno być zgodne z zasadą proporcjonalności, jak określono w pkt 70 , z uwzględnieniem względnego ryzyka i złożoności przewidywanego modelu biznesowego. Jeżeli ogólne stanowisko organu nadzoru różni się od stanowiska wnioskodawcy, właściwe organy mogą rozważyć podzielenie się z wnioskującą instytucją kredytową szczegółowymi spostrzeżeniami, aby wypełnić lukę informacyjną i pogłębić zrozumienie założeń przyjętych przez wnioskującą instytucję kredytową. Dialog nadzorczy może przyczynić się do przedłożenia przez wnioskującą instytucję kredytową skorygowanego biznesplanu i skorygowanej prognozy finansowej, uwzględniających wszelkie niezbędne środki naprawcze mające na celu zapewnienie rentowności i stabilności tej instytucji, a w efekcie zgodności z wymogami ostrożnościowymi w okresie objętym planowaniem. W takiej sytuacji właściwe organy mogą również rozważyć środki łagodzące w formie warunków zawieszających, obowiązków następczych lub ograniczeń określonych w sekcji 4.2 pkt 25–32.