4.1 Dokładność parametrów wejściowych

W celu zapewnienia dokładności parametrów wejściowych, o których mowa w art. 325bc rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje powinny spełniać wymogi określone w punktach 13, 14 i 15. Ponadto w odpowiednich przypadkach powinny być spełnione wszystkie następujące wymogi:

• (a) wymogi dotyczące parametrów wejściowych z bieżącego okresu, o których mowa w a rt. 325bc ust. 3 lit. c rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zgodnie ze szczegółowym opisem zawartym w sekcji 4.1.1;
• (b) wymogi dotyczące parametrów wejściowych, o których mowa w art. 325bc ust. 2 lit. c rozporządzenia (UE) nr 575/2013, z określonego okresu występowania skrajnych warunków finansowych, zgodnie ze szczegółowym opisem w punkcie 4.1.2;
• (c) wymogi dotyczące parametrów wejściowych wykorzystywanych w aproksymacjach Beta lub innych metodach wykorzystujących generowanie danych losowych na potrzeby określenia scenariuszy przyszłych szoków, zgodnie ze szczegółowym opisem zawartym w sekcji 4.1.3; PARAMETRÓW WEJŚCIOWYCH W MODELU POMIARU RYZYKA
• (d) (d) wymogi dotyczące parametrów wejściowych wykorzystywanych dla danego czynnika ryzyka, uzyskanych poprzez kombinację dwóch lub większej liczby czynników ryzyka, które mogą, ale nie muszą, być włączone do wewnętrznego modelu instytucji, zgodnie ze szczegółowym opisem zawartym w sekcji 4.1.4.

Dane historyczne wykorzystywane do kalibrowania parametrów wejściowych, o których mowa w art. 325bc rozporządzenia (UE) nr 575/2013, powinny dokładnie odzwierciedlać ceny obserwowane lub kwotowane na rynku.

Parametry wejściowe, o których mowa w art. 325bc rozporządzenia (UE) nr 575/2013, powinny dokładnie odzwierciedlać właściwości rozkładu czynników ryzyka, do których stosuje się scenariusze przyszłych szoków.

Parametry wejściowe, o których mowa w art. 325bc rozporządzenia (UE) nr 575/2013, powinny dokładnie odzwierciedlać właściwości rozkładu czynników ryzyka, do których stosuje się scenariusze przyszłych szoków.

4.1.1 Parametry wejściowe z bieżącego okresu

W celu spełnienia wymogu, o którym mowa w punkcie 12, w odniesieniu do parametrów wejściowych z bieżącego okresu, o których mowa w art. 325bc ust. 3 lit. c rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje powinny stosować podejście określone w punkcie 17 albo podejście określone w punkcie 18.

Zgodnie z pierwszym podejściem instytucje powinny uzgodnić parametry wejściowe z bieżącego okresu, o których mowa w art. 325bc ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, z jednym z następujących rodzajów danych:

• (a) z odpowiadającymi im danymi otrzymanymi z weryfikowalnych cen zdefiniowanych w regulacyjnych standardach technicznych, które mają zostać przyjęte na podstawie art. 325be rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
• (b) (b) z odpowiadającymi im danymi wykorzystywanymi przez systemy jednostek operacyjnych (ang. front office) lub rozliczeniowych (ang. back office) instytucji.

Zgodnie z drugim podejściem instytucje powinny uzgodnić ceny wygenerowane przez ich wewnętrzny model pomiaru ryzyka i oparte na parametrach wejściowych z bieżącego okresu,

• o których mowa w art. 325bc ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, z jednymi z następujących rodzajów danych:
• (a) z weryfikowalnymi cenami zdefiniowanymi w regulacyjnych standardach technicznych, które mają zostać przyjęte na podstawie art. 325be rozporządzenia (UE) nr 575/2013; PARAMETRÓW WEJŚCIOWYCH W MODELU POMIARU RYZYKA
• (b) z cenami generowanymi przez systemy jednostek operacyjnych (ang. front office) lub rozliczeniowych (ang. back office) instytucji.

W celu dokonania uzgodnienia, o którym mowa w niniejszym punkcie, wynik tego uzgodnienia powinien być w uzasadnionym zakresie zgodny z wynikiem, który zostałby uzyskany poprzez dokonanie uzgodnienia, o którym mowa w punkcie 17.

W przypadku gdy nie jest możliwe dokonanie uzgodnień, o których mowa w punktach 17 i 18, z wykorzystaniem parametrów wejściowych, instytucje powinny wykorzystać dane historyczne wykorzystane do skalibrowania tych parametrów wejściowych na potrzeby punktu 17 oraz ceny wynikające z tych danych historycznych na potrzeby punktu 18.

W ramach dokumentacji prowadzonej przez instytucje w celu wykazania, że wymogi niniejszych Wytycznych są przestrzegane, instytucje powinny dokumentować zastosowane przez siebie podejścia do uzgodnień, o których mowa w punktach 17 do 19, w tym w odpowiednich przypadkach przedstawić uzasadnienie zastosowania punktu 19.

W celu spełnienia wymogu, o którym mowa w punkcie 14, w odniesieniu do parametrów wejściowych z bieżącego okresu, o których mowa w art. 325bc ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje powinny ocenić, że nie ma istotnej różnicy pomiędzy zmiennością czynnika ryzyka oszacowaną na podstawie tych parametrów wejściowych i zmiennością tego czynnika ryzyka oszacowaną na podstawie jednego z poniższych rodzajów danych:

• (a) weryfikowalnych cen zdefiniowanych w regulacyjnych standardach technicznych, które mają zostać przyjęte na podstawie art. 325be rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
• (b) cen wykorzystywanych przez systemy jednostek operacyjnych (ang. front office) lub rozliczeniowych (ang. back office) instytucji.

W celu spełnienia wymogu, o którym mowa w punkcie 15, w odniesieniu do parametrów wejściowych z bieżącego okresu, o których mowa w art. 325bc ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje powinny ocenić, że nie ma istotnej różnicy pomiędzy korelacjami między czynnikami ryzyka oszacowanymi na podstawie tych parametrów wejściowych i korelacjami między tymi czynnikami ryzyka oszacowanymi na podstawie jednego z poniższych rodzajów danych:

• (a) weryfikowalnych cen zdefiniowanych w regulacyjnych standardach technicznych, które mają zostać przyjęte na podstawie art. 325be rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
• (b) cen wykorzystywanych przez systemy jednostek operacyjnych (ang. front office) lub rozliczeniowych (ang. back office) instytucji.

Na potrzeby uzgodnień i ocen, o których mowa w punktach 17, 18, 21 i 22, instytucje powinny wykorzystywać dane lub weryfikowalne ceny, o których mowa w punkcie 17 lit. a), punkcie 18 lit. a), punkcie 21 lit. a) i punkcie 22 lit. a), w przypadku gdy liczba weryfikowalnych cen PARAMETRÓW WEJŚCIOWYCH W MODELU POMIARU RYZYKA

dostępnych dla instytucji jest wystarczająca do dokonania tych uzgodnień i ocen w sposób dokładny. W przypadku gdy weryfikowalne ceny nie są dostępne lub gdy ich dostępna liczba nie jest wystarczająca do dokonania tych uzgodnień i ocen w sposób dokładny, instytucje powinny wykorzystać dane lub ceny wykorzystane lub wygenerowane przez systemy swoich jednostek operacyjnych (ang. front office) lub rozliczeniowych (ang. back office), o których mowa w punkcie 17 lit. b), punkcie 18 lit. b), punkcie 21 lit. b) i punkcie 22 lit. b).

Instytucje powinny przeprowadzać ocenę, o której mowa w podpunktach 17, 18, 21 i 22, co najmniej raz na kwartał lub częściej w przypadkach, gdy wymagają tego rozszerzenia lub zmiany modeli wewnętrznych.

4.1.2 Parame try wejściowe ze zidentyfikowanego okresu występowania finansowych warunków skrajnych

Parametry wejściowe ze zidentyfikowanego okresu występowania finansowych warunków skrajnych wskazane w art. 325bc ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 powinny być skalibrowane na podstawie danych historycznych z nieprzerwanego okresu 12 miesięcy występowania finansowych warunków skrajnych określonego przez instytucję zgodnie z tym artykułem. W sytuacji gdy, w wyjątkowych przypadkach, instytucje wykorzystują dane zastępcze (ang. proxy data) ze zidentyfikowanego okresu występowania finansowych warunków skrajnych na potrzeby skalibrowania tych parametrów wejściowych, w celu odzwierciedlenia efektu fundamentalnych zmian, jakie miały miejsce we właściwościach instrumentów finansowych w stosunku do właściwości dominujących w zidentyfikowanym okresie występowania finansowych warunków skrajnych, parametry wejściowe uzyskane w wyniku tego podejścia powinny być uznane za dokładne wyłącznie w przypadku, gdy spełnione są wszystkie poniższe warunki:

• (a) podejście to jest poparte przekonującymi dowodami empirycznymi i danymi obiektywnymi uzasadniającymi wykorzystanie danych zastępczych (ang. proxy data) do skalibrowania tych parametrów wejściowych;
• (b) parametry wejściowe dokładnie odzwierciedlają zmiany w cenach podobnych instrumentów w zidentyfikowanym okresie występowania finansowych warunków skrajnych;
• (c) parametry wejściowe nie powodują niedoszacowania ryzyka.

4.1.3 Parametry wejściowe wykorzystywane w aproksymacjach Beta lub innych metodach wykorzystujących generowanie danych losowych

W przypadku gdy instytucja stosuje aproksymacje Beta lub inne metody wykorzystujące generowanie danych losowych na potrzeby określania scenariuszy przyszłych szoków, aby PARAMETRÓW WEJŚCIOWYCH W MODELU POMIARU RYZYKA

zapewnić dokładność parametrów wejściowych wykorzystywanych w tych aproksymacjach Beta lub innych metodach wykorzystujących generowanie danych losowych, wartości współczynników Beta lub parametrów stosowanych w metodach wykorzystujących generowanie danych losowych powinny być ustalane wyłącznie na podstawie parametrów wejściowych skalibrowanych na podstawie danych historycznych, o których mowa w art. 325bc rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W sytuacji gdy, w wyjątkowych przypadkach, instytucja nie ustala wartości współczynników Beta lub parametrów stosowanych w metodach wykorzystujących generowanie danych losowych wyłącznie na podstawie tych parametrów wejściowych, lecz dokonuje korekt wartości tych współczynników Beta lub parametrów, parametry wejściowe wykorzystywane w aproksymacjach Beta lub innych metodach wykorzystujących generowanie danych losowych powinny być uznane za dokładne wyłącznie w przypadku, gdy spełnione są wszystkie poniższe warunki:

• (a) współczynniki Beta lub parametry stosowane w metodach wykorzystujących generowanie danych losowych nie mogą być ustalone wyłącznie na podstawie parametrów wejściowych skalibrowanych na podstawie danych historycznych, o których mowa w art. 325bc rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
• (b) instytucja opisuje w swoich politykach metodę stosowaną w tym przypadku do uzyskania wartości współczynników Beta lub parametrów stosowanych w metodach wykorzystujących generowanie danych losowych, w tym wszelkich korekt dokonywanych w wartościach współczynników Beta lub parametrów ustalonych wyłącznie na podstawie parametrów wejściowych skalibrowanych na podstawie danych historycznych, o których mowa w art. 325bc rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
• (c) wybór wartości dla współczynników Beta lub parametrów stosowanych w metodach wykorzystujących generowanie danych losowych nie powoduje niedoszacowania ryzyka.

4.1.4 Parametry wejściowe wykorzystywane w przypadku kombinacji czynników ryzyka

W przypadku gdy dany czynnik ryzyka w wewnętrznym modelu instytucji jest uzyskiwany jako kombinacja dwóch lub większej liczby czynników ryzyka, które mogą, ale nie muszą, być włączone do wewnętrznego modelu instytucji, a instytucja wyznacza kombinację parametrów wejściowych odpowiadających tym czynnikom ryzyka, aby uzyskać parametry wejściowe, które są odpowiednie dla danego czynnika ryzyka w modelu wewnętrznym, uzyskane parametry wejściowe powinny być uznane za dokładne wyłącznie w przypadku, gdy parametry wejściowe stanowiące kombinację odpowiadają czynnikom ryzyka, które pozytywnie przeszły lub przeszłyby ocenę możliwości modelowania, o której mowa w art. 325be rozporządzenia (UE) nr 575/2013. PARAMETRÓW WEJŚCIOWYCH W MODELU POMIARU RYZYKA

W przypadku gdy dany czynnik ryzyka w wewnętrznym modelu instytucji jest uzyskiwany w drodze ekstrapolacji na podstawie czynników ryzyka, które mogą, ale nie muszą, być włączone do wewnętrznego modelu instytucji, a parametry wejściowe dla danego czynnika ryzyka w modelu wewnętrznym są otrzymywane w drodze ekstrapolacji z parametrów wejściowych odpowiadających tym czynnikom ryzyka, uzyskane parametry wejściowe powinny być uznane za dokładne wyłącznie w przypadku, gdy spełnione są wszystkie poniższe warunki:

• (a) ekstrapolacja opiera się na parametrach wejściowych najbardziej zbliżonego czynnika ryzyka możliwego do modelowania w każdym wymiarze danego czynnika ryzyka;
• (b) ekstrapolacja opiera się na parametrach wejściowych co najmniej dwóch czynników ryzyka możliwych do modelowania dla każdego wymiaru danego czynnika ryzyka;
• (c) parametry wejściowe odpowiadające dwóm możliwym do modelowania czynnikom ryzyka, o których mowa w lit. b), w tym parametry wejściowe najbardziej zbliżonego możliwego do modelowania czynnika ryzyka, nie powinny być uzyskane w drodze ich ekstrapolacji.

Na potrzeby punktu 28 najbardziej zbliżony czynnik ryzyka oznacza czynnik ryzyka, który jest przyporządkowany do jednego z następujących koszyków, zgodnie z regulacyjnymi standardami technicznymi, które mają zostać przyjęte na podstawie art. 325be rozporządzenia (UE) nr 575/2013:

• (a) tego samego koszyka, co ekstrapolowany czynnik ryzyka, gdy ekstrapolowany współczynnik ryzyka nie jest ekstrapolowany czynnik ryzyka nie jest jedynym czynnikiem ryzyka w koszyku;
• (b) koszyka sąsiadującego z koszykiem ekstrapolowanego czynnika ryzyka, gdy ekstrapolowany czynnik ryzyka jest jedynym czynnikiem ryzyka w koszyku.