12. Titel 12. Beoordeling van bijkantoren in derde landen

This title addresses the application of the SREP procedures and methodology as specified in these guidelines in relation to third-country branches (TCBs) as defined in Article 47(3) of Directive 2013/36/EU. It also addresses the application by competent authorities of supervisory measures to address deficiencies identified through the SREP assessment of TCBs.

When performing the SREP assessment for TCBs, competent authorities should evaluate inter alia the compliance of the institution with the legal acts published separately on the EBA website as referred to in paragraph 12.

The SREP assessment of a TCB should include an assessment of the branch’s business model, internal governance arrangements and controls, capital endowment and liquidity resources and booking arrangements (the SREP elements for TCBs). In line with the supervisory review and evaluation process for credit institutions (the SREP for credit institutions), the assessment of these areas should be conducted on a continuous basis and accompanied by ongoing monitoring of key indicators.

The review should be conducted with a level of frequency and intensity that is proportionate to the TCB’s classification as class 1 or class 2 in accordance with Article 48a of Directive 2013/36/EU and the nature, scale, and complexity of the TCBs’ activities. For class 1 TCBs, competent authorities should apply at a minimum the level of supervisory engagement for category 3 institutions as set out in table 1 of section 2.4. For class 2 TCBs, competent authorities should apply at a minimum the level of supervisory engagement for category 4 institutions as set out in table 1 of section 2.4.

In addition to assessing the core SREP elements for TCBs, competent authorities should ensure they understand the branch’s other material risks and how these are mitigated. This includes any significant exposures to credit risk, market risk, operational risk and IRRBB. Competent authorities may deem it appropriate to perform a more in-depth assessment of one or more of these areas based on the relevance and materiality of the risk for the TCB. In such cases, competent authorities should use the guidance in the relevant corresponding titles of these Guidelines as the basis for the assessment and seek to apply the principles contained in a manner proportionate to the TCB.

Where competent authorities exercise their right in accordance with Article 48a of Directive 2013/36/EU to subject the TCB to requirements for credit institutions in accordance with the Directive, effectively treating the TCB as a subsidiary, competent authorities should apply the SREP for credit institutions to the TCB in question and refer to the relevant titles of these Guidelines (Titles 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, and 11, as well as section 12.1.2 of this section, on business model analysis).

Competent authorities should use the findings from the assessment of the individual SREP elements for TCBs to score each area. The competent authority should use this analysis to form an overall assessment and score for the TCB and use the considerations in table 21 as a guide in this regard. The overall assessment and score should also take account of the assessment and scoring of the TCB’s other material risks (where applicable). Based on the overall SREP assessment and the assessment of the individual SREP elements for TCBs, competent authorities should take supervisory measures as specified in section 12.2 of this title to address any deficiencies identified.

12.1.1. Algemene overwegingen

501. De SREP-beoordeling moet zich richten op de wezenlijke risico’s van de TCB en de manier waarop deze samenhangen met de bedrijfsactiviteiten, alsmede op het risicoprofiel van de rest van de groep en de wijze waarop deze risico’s worden beheerd. De beoordeling erkent de status van het bijkantoor en de afhankelijkheid ervan van de moedermaatschappij uit een derde land, en is daarom ook gericht op de vraag of het bijkantoor op het gebied van governance en risicobeheer voldoende onafhankelijkheid heeft om in het belang van het bijkantoor te handelen en de veiligheid, soliditeit en levensvatbaarheid ervan te waarborgen, en of het in staat is zijn verplichtingen jegens cliënten en tegenpartijen binnen de lidstaat waar zij een vergunning hebben om activiteiten uit te voeren, na te komen.

502. Om de beoordeling te onderbouwen, dienen de bevoegde autoriteiten rekening te houden met de resultaten van de onafhankelijke beoordeling van het bijkantoor door een derde partij en met het onafhankelijke advies over de naleving van de boekhoudkundige vereisten, zoals voorgeschreven in respectievelijk artikel 48g, lid 8, en artikel 48h, lid 3, van Richtlijn 2013/36/EU. Zij dienen tevens samen te werken met de autoriteit die belast is met het toezicht op de moederonderneming ("de autoriteit van de lidstaat van herkomst”), overeenkomstig de administratieve of andere regelingen in de zin van artikel 48c, lid 2, van Richtlijn 2013/36/EU, en rekening te houden met de resultaten van de toezichtbeoordelingen van de autoriteit van de lidstaat van herkomst met betrekking tot het bijkantoor, voor zover deze beschikbaar zijn.

503. De bevoegde autoriteiten moeten ervoor zorgen dat het toepassingsgebied van de beoordeling maatregelen bevat om TCB’s van systeemrelevantie of risico’s voor de financiële stabiliteit te identificeren. Bovendien moet de beoordeling het mogelijk maken om TCB’s te identificeren waarvoor een vergunning overeenkomstig titel III, hoofdstuk 1, van Richtlijn 2013/36/EU (als dochteronderneming) passend kan zijn. De bevoegde autoriteiten verwijzen naar artikel 48i voor criteria die in dit verband in aanmerking moeten worden genomen.

504. Indien de beoordeling van het bestuur, het bedrijfsmodel of de activiteiten van de TCB de bevoegde autoriteiten redelijke gronden geeft om te vermoeden dat, in verband met de TCB, witwassen of terrorismefinanciering plaatsvindt of heeft plaatsgevonden, of dat er sprake is van een verhoogd risico daarop, is de bevoegde autoriteit verplicht de EBA en de AML/CFT-toezichthouder van de TCB hiervan onmiddellijk in kennis te stellen overeenkomstig artikel 48n, lid 4, van Richtlijn 2013/36/EU.

12.1.2. Analyse van het bedrijfsmodel

505. De bevoegde autoriteiten dienen het bedrijfsmodel en de strategie van de TCB te analyseren om inzicht te krijgen in de belangrijkste factoren die haar risico’s bepalen. Zij dienen de richtsnoeren in Titel 4 als uitgangspunt voor de beoordeling te nemen en ernaar te streven de daarin vervatte beginselen op een wijze toe te passen die in verhouding staat tot de TCB. De bevoegde autoriteiten verifiëren of de strategie voor het bijkantoor uit een derde land en een afzonderlijke beoordeling van de daaraan verbonden risico’s naar behoren zijn gedocumenteerd, samen met bewijsmateriaal van de evaluatie en controle ervan door het management van het bijkantoor.

506. Bevoegde autoriteiten besteden specifieke aandacht aan het bereik van de TCB-activiteiten om te beoordelen of deze activiteiten binnen het territoriale toepassingsgebied vallen van de vergunning die is verleend door de bevoegde autoriteit waar de TCB is gevestigd. Er dient ook aandacht te worden besteed aan grensoverschrijdende zakelijke activiteiten die worden verricht bij omgekeerde benadering (“reverse solicitation”).

507. De bevoegde autoriteiten dienen na te gaan in hoeverre de strategische prioriteiten van de moederonderneming met betrekking tot de TCB van invloed zijn op haar risicoprofiel. Zij dienen aandacht te besteden aan eventuele inkomsten of strategische doelen die voor het TCB-bijkantoor zijn vastgesteld en aan de vraag of deze worden ondersteund door de capaciteiten van de TCB op het gebied van middelentoewijzing en risicobeheer. Zij beoordelen ook de aard van de door de TCB aangeboden diensten en activiteiten, en, indien dit al het geval is, hoe deze afwijken van het aanbod van de bredere groep, en of dit leidt tot grotere risico’s of tot grotere risico’s dan het toepassingsgebied van de door de TCB toegestane diensten en activiteiten, die niet uitgebreider kunnen zijn dan die van de directe onderneming in het derde land. De reikwijdte van de door de TCB verleende diensten en activiteiten moet worden beoordeeld door de raad van bestuur van de TCB, die over het geheel genomen niet groter kan zijn dan die van de directe onderneming in het derde land. 12.1.3. Beoordeling van de regelingen voor interne governance en risicobeheersing

508. Bevoegde autoriteiten beoordelen de toereikendheid van de governanceregelingen van de TCB met gebruikmaking van titel 5 en hoofdstuk 7 van de EBA-richtsnoeren inzake interne governance overeenkomstig Richtlijn 2013/36/EU⁵² , als leidraad, evenals de onderstaande TCB-specifieke overwegingen. De beoordeling moet betrekking hebben op het algemene kader, de risicocultuur en het risicogedrag, het beloningsbeleid en de beloningspraktijken, en het kader voor interne controle en risicobeheer, met inbegrip van het beheer van ICT-risico’s en risico’s in verband met derden.

509. Bij de beoordeling van het interne bestuur moeten de bevoegde autoriteiten nagaan of de TCB voldoende substantiële aanwezigheid in de lidstaat heeft, overeenkomstig de vereisten in paragraaf 90, onder g), van de EBA-richtsnoeren inzake intern bestuur.

Organisatiekader

510. Bevoegde autoriteiten dienen te beoordelen of de personen die de leiding hebben van de TCB:

• a. voldoende inzicht hebben in de activiteiten en risico’s van het filiaal en kennis hebben van de lokale markt, alsmede van de EU-regelgeving en de nationale regelgeving van de lidstaat;
• b. voldoende gezag, aanzien en onafhankelijkheid hebben, rekening houdend met de mate waarin zij bevoegd zijn om bij te dragen aan beslissingen van de moederonderneming die gevolgen hebben voor het bijkantoor;
• c. voldoende tijd in de eigen lidstaat en in de gebouwen van het bijkantoor doorbrengen om hun rol doeltreffend te kunnen vervullen.

511. Indien het TCB-filiaal een bestuurscomité heeft ingesteld, dienen de bevoegde autoriteiten de rol daarvan te beoordelen om te waarborgen dat er sprake is van adequaat bestuur. Bij gebrek aan een dergelijk orgaan dienen de bevoegde autoriteiten na te gaan of er een passend en evenredig alternatief kader is ingevoerd voor het toezicht door het hoger management op de activiteiten en risico’s van de TCB.

Relaties met de hoofdonderneming

512. De bevoegde autoriteiten dienen de relatie tussen de TCB en de moederonderneming te beoordelen, waarbij onder meer moet worden nagegaan of het bijkantoor daadwerkelijk is geïntegreerd in het kader voor groepsbestuur en risicobeheer. Zij houden rekening met de vraag of:

• a. de rapportage van het bijkantoor aan de moederonderneming voldoende inzicht biedt in de wezenlijke risico’s van het bijkantoor;
• d. in het risicokader dat op de TCB wordt toegepast, voldoende rekening wordt gehouden met de EU-regelgeving inzake financiële diensten. 513. Wanneer de TCB back-to-back-transacties of transacties binnen de groep uitvoert, dienen de bevoegde autoriteiten na te gaan of het bijkantoor over een passend kader beschikt voor het beheer van zijn kredietrisico van de tegenpartij.

Kader voor interne controle en risicobeheer met betrekking tot derden

514. Bevoegde autoriteiten beoordelen of de TCB robuuste interne controlefuncties heeft. Voor TCB’s van klasse 1 (en, indien van toepassing, TCB’s van klasse 2 overeenkomstig artikel 48 g, lid 3, van Richtlijn 2013/36/EU) dienen de bevoegde autoriteiten te beoordelen of er geschikte hoofden van interne controlefuncties zijn benoemd die onafhankelijk zijn en over voldoende bekwaamheid beschikken om de functie uit te oefenen zoals bepaald in artikel 76, lid 6, van Richtlijn 2013/36/EU.

515. Bevoegde autoriteiten beoordelen of de TCB passende zorgvuldigheid betracht en voortdurend toezicht houdt op de functies die worden vervuld door externe dienstverleners. Zij moeten nagaan of regelingen met derden, met inbegrip van regelingen binnen de groep, zijn vastgelegd in gedocumenteerde overeenkomsten en of de TCB toegang heeft tot alle informatie die nodig is om haar toezichtstaken uit te oefenen, ook wanneer er gebruik wordt gemaakt van onderaannemers. De bevoegde autoriteiten dienen het beheer van de ICT-risico’s door de TCB te beoordelen, waarbij onder meer moet worden nagegaan of de TCB een adequaat register bijhoudt van haar externe dienstverleners, ook wanneer er gebruik wordt gemaakt van onderaannemers die kritieke of belangrijke functies vervullen.

12.1.4. Beoordeling van het dotatiekapitaal en de liquiditeitsmiddelen

516. Bevoegde autoriteiten beoordelen:

• a. of het TCB-filiaal voldoet aan de minimumkapitaalvereiste zoals vastgelegd in artikel 48e, lid 1, van Richtlijn 2013/36/EU;
• b. of de concentratie van de kapitaalbuffer op een bepaalde vorm van instrument of op instrumenten uit een bepaalde geografische regio, dan wel de valutaconflict tussen de instrumenten van de kapitaalbuffer en de verplichtingen van de TCB, met name ten opzichte van deposito’s, zou leiden tot een verhoogde volatiliteit van de waarde van de instrumenten en tot een mogelijke schending van de minimumvereiste;
• c. of het kapitaal op een in aanmerking komende geblokkeerde rekening wordt aangehouden in de lidstaat waar het bijkantoor uit een derde land een vergunning heeft gekregen, en of de kapitaalinstrumenten voldoen aan de criteria zoals gespecificeerd in artikel 48 e, lid 2, van Richtlijn 2013/36/EU en aan de voorwaarden die zijn vastgelegd in de EBA-richtsnoeren inzake instrumenten die voor bijkantoren uit derde landen beschikbaar zijn voor onbeperkt en onmiddellijk gebruik ter dekking van risico’s of verliezen⁵³ .

517. De bevoegde autoriteiten dienen te beoordelen of de instelling over voldoende liquide en onbezwaarde activa beschikt om haar liquiditeitsrisico’s te beperken, en met name of de liquide activa van het bijkantoor toereikend zijn om de liquiditeitsuitstroom gedurende ten minste 30 dagen te dekken, overeenkomstig artikel 48f, lid 1, van Richtlijn 2013/36/EU. Voor klasse 1-TCB’s moet de beoordeling betrekking hebben op de naleving door het bijkantoor van het liquiditeitsdekkingsvereiste zoals beschreven in hetzelfde artikel.

518. Bij het uitvoeren van de beoordeling van de kapitaalbasis en de liquiditeit dienen de bevoegde autoriteiten na te gaan of de TCB over voldoende documentatie beschikt om snel en nauwkeurig te kunnen controleren of zij voldoet aan de minimumeisen inzake kapitaalbasis en liquiditeit.

519. Bevoegde autoriteiten beoordelen:

• a. de kwaliteit van de samenwerking tussen de TCB en de moederonderneming bij beslissingen inzake kapitaal- en liquiditeitsbeheer – met inbegrip van de wijze waarop het bijkantoor wordt meegenomen in de processen van de groep op het gebied van kapitaal- en liquiditeitsplanning, monitoring en stresstests, en het bestaan van passende escalatiemechanismen waarmee het bijkantoor de moederonderneming onmiddellijk op de hoogte kan brengen van potentiële of daadwerkelijke kapitaal- of liquiditeitsproblemen;
• b. of de grensoverschrijdende financieringsregelingen binnen de groep binnen de grenzen blijven van de uitzondering die is toegestaan overeenkomstig artikel 48c, lid 4, onder d), van Richtlijn 2013/36/EU vallen en geen grensoverschrijdende bedrijfsactiviteiten verhullen die in strijd zijn met het territoriale toepassingsgebied van de vergunning – bijvoorbeeld wanneer de financiering binnen de groep wordt verstrekt aan een in een andere lidstaat gevestigde TCB in ruil voor een (geheel of gedeeltelijk) aandeel in de economische risico’s en opbrengsten van een specifiek actief.

12.1.5. Beoordeling van boekingsregelingen

520. Bevoegde autoriteiten beoordelen of de TCB over een passend kader beschikt voor het beheren en vastleggen van activa en passiva die geboekt of geïnitieerd zijn in de lidstaat, met inbegrip van posten buiten de balanstelling. De bevoegde autoriteiten gaan na of het kader van de TCB een register omvat waarin alle door het bijkantoor geboekte of gecreëerde activa en passiva op adequate wijze worden gedocumenteerd, in overeenstemming met de technische reguleringsnormen krachtens artikel 48h, lid 4, van Richtlijn 2013/36/EU, alsmede een beleid dat voldoet aan artikel 48h van Richtlijn 2013/36/EU.

521. De bevoegde autoriteiten dienen te beoordelen of de door de TCB uitgevoerde activiteiten, de door haar geboekte of aangegane activa en passiva, of andere in het register opgenomen afdekkingsregelingen in overeenstemming zijn met het beleid van de TCB inzake boekingsregelingen en haar bedrijfsstrategie.

522. Wanneer de TCB back-to-back boekingsregelingen sluit, beoordelen de bevoegde autoriteiten of de TCB de risico’s van respectievelijk back-to-back- en boekingsregelingen op afstand, met inbegrip van tegenpartijkredietrisico, CVA-risico en afwikkelingsrisico, op passende wijze beheert.

523. De bevoegde autoriteiten dienen te beoordelen of de TCB haar activa en passiva autonoom beheert. Zij moeten nagaan of de TCB blijk geeft van onafhankelijkheid bij het aanvaarden van nieuwe activiteiten, onder meer door de naleving van een door het management van het bijkantoor overeengekomen risicobereidheid. Zij dienen na te gaan of de TCB over voldoende controles en rapportage beschikt om de risico’s van bestaande of toekomstige activiteiten onafhankelijk te begrijpen en er onafhankelijk van op te treden. Ook dienen zij na te gaan of de TCB over voldoende kennis en ervaring beschikt om de risico’s van die activiteiten onafhankelijk te kunnen begrijpen en er onafhankelijk van te kunnen optreden. Zij moeten nagaan of het kader van de TCB zowel de prudentiële risico’s van de geboekte activiteiten – voor zover deze van invloed zijn op het kapitaal- en liquiditeitsrisicoprofiel van het bijkantoor

• – als de AML/CFT-risico’s op adequate wijze aanpakt.

524. Wanneer de TCB activa en passiva creëert voor andere bijkantoren of dochterondernemingen van dezelfde groep, beoordelen bevoegde autoriteiten of uit deze regelingen specifieke risico’s voortvloeien, met inbegrip van operationele kwetsbaarheden en wettelijke beperkingen.

⁵² EBA/GL/2021/05

⁵³ EBA/GL/2026/03

525. Op basis van bovenstaande beoordeling dienen de bevoegde autoriteiten een totaalbeeld te vormen van de belangrijkste risico’s van de TCB. Dit beeld wordt verwoord in een jaarlijkse samenvatting van bevindingen van de SREP-beoordeling, die vergezeld gaat van een levensvatbaarheidsscore op basis van de in tabel 21 genoemde overwegingen. De jaarlijkse samenvatting dient tevens alle toezichtbevindingen van de afgelopen twaalf maanden te bevatten. Tabel 21. Overwegingen van de toezichthouder voor het toekennen van de totale SREP-score Score Standpunt van de Overwegingen toezichthouder

526. De bevoegde autoriteiten kunnen, op basis van de kwetsbaarheden en tekortkomingen die bij de beoordeling van de SREP-elementen voor TCB’s zijn vastgesteld, toezichtmaatregelen opleggen waarbij de TCB wordt verplicht om:

• a. een bedrag aan kapitaal aan te houden dat hoger is dan de minimumvereisten van artikel 48e van Richtlijn 2013/36/EU;
• b. de vorm van de toegestane instrumenten te beperken overeenkomstig de EBA-richtsnoeren inzake instrumenten die ter beschikking staan van bijkantoren in derde landen voor onbeperkt en onmiddellijk gebruik ter dekking van risico’s of verliezen overeenkomstig artikel 48e, lid 2, onder c), van Richtlijn 2013/36/EU, waarbij de instrumenten afkomstig zijn uit een bepaald rechtsgebied of luiden in een bepaalde valuta;
• c. operationele voorwaarden vast te stellen die een aanvulling vormen op de voorwaarden die zijn vastgelegd in de EBA-richtsnoeren inzake instrumenten die ter beschikking staan van bijkantoren in derde landen voor onbeperkt en onmiddellijk gebruik ter dekking van risico’s of verliezen overeenkomstig artikel 48 e, lid 2, onder c), van Richtlijn 2013/36/EU;
• d. te voldoen aan andere specifieke liquiditeitsvereisten, naast de vereisten die zijn vastgelegd in artikel 48f van Richtlijn 2013/36/EU;
• e. hun governance, risicobeheer of boekingsregelingen te versterken;
• f. de reikwijdte van hun bedrijfsactiviteiten of van de activiteiten die zij uitoefenen, alsook de tegenpartijen bij die activiteiten, te beperken of in te perken;
• g. het risico dat inherent is aan hun activiteiten, producten en systemen – met inbegrip van uitbestede activiteiten – te beperken, en te stoppen met het uitoefenen van dergelijke activiteiten of het aanbieden van dergelijke producten;
• h. te voldoen aan aanvullende rapportagevereisten overeenkomstig artikel 48k, lid 3, of de frequentie van de regelmatige rapportage te verhogen;
• i. Informatie te publiceren;
• j. Per geval en rekening houdend met de criteria van artikel 48i, lid 1, van Richtlijn 2013/36/EU kunnen de bevoegde autoriteiten van de TCB verlangen dat deze een vergunning als dochteronderneming aanvraagt overeenkomstig titel III, hoofdstuk 1, van de richtlijn. Dit geldt onder meer wanneer de bevoegde autoriteit vaststelt dat de TCB van systeemrelevant belang is of aanzienlijke risico’s voor de financiële stabiliteit met zich meebrengt, overeenkomstig artikel 48j van Richtlijn 2013/36/EU.

527. Voor systeemkritische TCB’s kunnen bevoegde autoriteiten ook het volgende in aanmerking nemen:

• a) van de TCB verlangen dat zij haar activa of activiteiten zodanig herstructureert dat zij niet langer als systeemrelevant wordt aangemerkt of dat zij geen buitensporig risico meer vormt voor de financiële stabiliteit van de Unie of van de lidstaat waar zij is gevestigd;
• b) het opleggen van aanvullende prudentiële vereisten, waaronder governancevereisten, aan de TCB. 528. De bevoegde autoriteiten dienen de resultaten van de SREP-beoordeling mee te delen aan het management van het bijkantoor in een derde land en hen in kennis te stellen van eventuele

toezichtmaatregelen die op basis van de bevindingen zijn opgelegd. Bevoegde autoriteiten delen de uitkomsten van de SREP-beoordeling, met inbegrip van eventuele toegepaste toezichtmaatregelen, mee aan de autoriteit die verantwoordelijk is voor het toezicht op de hoofdonderneming overeenkomstig de overeenkomstig artikel 48c, lid 2, van Richtlijn 2013/36/EU gesloten administratieve overeenkomsten of andere regelingen.

De onderstaande tabel bevat een niet-uitputtende lijst van subcategorieën voor kredietrisico die de bevoegde autoriteiten in voorkomend geval in aanmerking moeten nemen.

Subcategorieën voor Verwijzingen naar Beoordelingsgebieden Verwijzingen naar wetgeving

financiële activa en geconcentreerde kredietrisicobeperking.

Afwikkelings- en Het risico dat zich voordoet in Verordening (EU) 575/2013: leveringsrisico het geval van transacties met Artikelen 1 en 92, derde deel, titel schuldinstrumenten, aandelen, V vreemde valuta en grondstoffen (exclusief retrocessietransacties en verstrekte of opgenomen effecten- of grondstoffenleningen) blijft na de overeengekomen leveringsdatum nog steeds niet afgewikkeld Subcategorieën voor Verwijzingen naar Beoordelingsgebieden Verwijzingen naar wetgeving

goed of van financiële Artikel 156 — IRB instrumenten die verband houden met de activa in de vorm van onroerend goed Subcategorieën voor Verwijzingen naar Beoordelingsgebieden Verwijzingen naar wetgeving

De onderstaande tabel bevat een niet-uitputtende lijst van subcategorieën voor marktrisico die de bevoegde autoriteiten in voorkomend geval in aanmerking moeten nemen.

Subcategorieën van marktrisico’s (niveau Verwijzingen naar wetgeving/definities⁵⁴

⁵⁴ In deze tabel verwijzen we naar de "Pre-Fundamental Review of the Trading Book (FRTB)" voor de definitie en behandeling die van toepassing is voordat de FRTB in werking treedt. Met "Post-FRTB“ worden de definities en de aanpak bedoeld die van toepassing zijn zodra de FRTB van kracht wordt.

De onderstaande tabel bevat een niet-uitputtende lijst van subcategorieën voor operationeel risico die de bevoegde autoriteiten in voorkomend geval in aanmerking moeten nemen.

Subcategorieën van Subcategorieën van operationele risico’s Verwijzingen naar wetgeving/definities operationele risico’s Verwijzingen naar wetgeving/definities

De onderstaande tabel bevat een niet-uitputtende lijst van subcategorieën voor IRRBB die bevoegde autoriteiten in aanmerking dienen te nemen wanneer dit relevant is.

IRRBB-

De P2R voor het risico op het gebied van verrekenprijzen moet worden bepaald door de P2R’s bij elkaar op te tellen die overeenkomen met het risico dat verbonden is aan elke verrekenprijsregeling (TPA) die is gebaseerd op de transactiewinstmethode (TPM), zoals bedoeld in paragraaf 173 van deze richtsnoeren. Andere vormen van TPA, waarbij eveneens materiële verliezen worden overgedragen aan de entiteit in de EU, moeten op vergelijkbare wijze worden beoordeeld. Het P2R dat overeenkomt met een TPA die behoort tot de ingestelde TPM wordt als volgt bepaald:

• a) De instelling dient aan te geven welke portefeuille als basis dient voor de winsten en verliezen waarmee het aan de instelling toe te wijzen bedrag overeenkomstig de TPA wordt vastgesteld.
• b) Op basis van (i) empirische gegevens en (ii) de in de prijsafspraak opgenomen kernindicatoren, zoals bedoeld in paragraaf 174, onder b), van deze richtsnoeren, dient de instelling haar marginale bijdrage "m” vast te stellen aan de kernindicatoren die worden gebruikt om het aandeel van de winsten en verliezen te bepalen dat moet worden toegerekend aan de entiteiten die deelnemen aan de TPA.
• c) De instelling dient te voldoen aan de kapitaalvereisten voor het marktrisico ( C_MRPortfolio ) met betrekking tot de onder punt a) genoemde portefeuille.
• d) De P2R voor de verrekenprijzenregeling is m × C_MRPortfolio . Dit kan worden beperkt tot het maximale verlies dat overeenkomstig de TPA aan de instelling kan worden toegerekend.

Een instelling kan de C_MRPortfolio ontvangen van een buiten de Unie gevestigde entiteit waarmee een TPA is gesloten. Die entiteit kan de kapitaalvereisten vaststellen op basis van de regels inzake marktrisico die van toepassing zijn in het rechtsgebied waar zij is gevestigd. Indien deze bepalingen van een derde land zijn gebaseerd op een kader voor kapitaal van pijler 1 dat niet in overeenstemming is met het kader voor marktrisicokapitaal van pijler 1 dat in de EU is ingevoerd in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 575/2013, verhogen bevoegde autoriteiten het vereiste met een factor 1,5. De bevoegde autoriteiten kunnen die multiplicator verlagen of verhogen om de materialiteit van de verschillen in de marktrisicoregels tussen de EU en het derde land weer te geven.

De bevoegde autoriteiten kunnen de P2R van een verrekenprijsregeling vaststellen op een lagere waarde dan die welke overeenkomstig de eerste alinea van deze bijlage is verkregen, mits aan alle onderstaande voorwaarden is voldaan:

• a. In het kader van deze TPA wordt de instelling geacht het grootste deel van het marktrisico in verband met de portefeuille waarop de verrekenprijsregeling is gebaseerd, aan te houden en te beheren;
• b. Het boekingsmodel houdt in dat de instelling de verliezen uit haar handelsportefeuille mag toerekenen aan andere entiteiten die deelnemen aan de transfer pricing-regeling;
• c. De instelling levert voldoende bewijs dat, in het licht van haar rol als hoofdbijdrager van de TPA in de zin van punt a), de kapitaalvereisten voor marktrisico met betrekking tot de posities die onderworpen zijn aan de TPA, reeds mogelijke verliezen dekken die voortvloeien uit de TPA.