|
Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να αναπτύσσουν, να επανεξετάζουν τακτικά και να παρακολουθούν τη συμμόρφωσή τους με τις πολιτικές σχετικά με το πλαίσιο διαχείρισης των ΜΕΑ. Θα πρέπει να θεσπιστούν οι ακόλουθες πολιτικές, λαμβανομένης υπόψη της αρχής της αναλογικότητας, με στόχο την επίτευξη της εφαρμογής της στρατηγικής του πιστωτικού ιδρύματος (μεταξύ άλλων της στρατηγικής για τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα και το επιχειρησιακό σχέδιο, κατά περίπτωση). Πολιτική διαχείρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών Σκοπός της εν λόγω πολιτικής είναι να ορίσει το επιχειρησιακό μοντέλο του πιστωτικού ιδρύματος για τα ΜΕΑ (βλ. ενότητα 5.2), συμπεριλαμβάνοντας τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία: - • τη δομή και τις αρμοδιότητες των ΜΔ ΜΕΑ, καθώς επίσης και σαφείς παράγοντες που ενεργοποιούν τη μεταβίβαση αρμοδιότητας και τη σύνδεση με τις διάφορες κατηγορίες ανοιγμάτων (βλ. ενότητα 5.2.3)·
- • τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται από τις εμπλεκόμενες λειτουργίες και η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον:
- - τη διαδικασία και τα κριτήρια μεταβίβασης αρμοδιότητας που πρέπει να τηρούνται
σε κάθε στάδιο των ληξιπρόθεσμων οφειλών, δηλ. των ληξιπρόθεσμων οφειλών με καθυστέρηση έως 90 ημέρες και των ληξιπρόθεσμων οφειλών με καθυστέρηση άνω των 90 ημερών· - - τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται σε περίπτωση που ένας δανειολήπτης ταξινομείται ως μη συνεργάσιμος ή/και ως μη βιώσιμος και τα κριτήρια βάσει των
οποίων ο δανειολήπτης περιλαμβάνεται στην εν λόγω ταξινόμηση· - - την επικοινωνία με τον δανειολήπτη σε κάθε στάδιο, που θα πρέπει να ευθυγραμμίζεται με το νομοθετικό πλαίσιο της χώρας δραστηριοτήτων (π.χ. κώδικας δεοντολογίας)·
- - τα εργαλεία παρακολούθησης και τις μεθόδους που πρέπει να εφαρμόζονται·
- • τις απαιτήσεις σε ανθρώπινους και τεχνικούς πόρους·
- • τις εκθέσεις που πρέπει να εκπονούνται εντός του πιστωτικού ιδρύματος για τους σκοπούς της παρακολούθησης και τακτικές επικαιροποιήσεις που απευθύνονται στο διοικητικό όργανο. Τα πιστωτικά ιδρύματα, κατά την ανάπτυξη της πολιτικής διαχείρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το άρθρο 28 της οδηγίας 2014/17/ΕΕ και ιδίως τις διατάξεις των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΑΤ σχετικά με τις καθυστερήσεις και τις κατασχέσεις.
Πολιτική ρύθμισης Η πολιτική ρύθμισης που περιγράφεται στην ενότητα 6.2.1 θα πρέπει να προβλέπει τουλάχιστον τα εξής: - • Τα απαραίτητα δικαιολογητικά χρηματοοικονομικής και μη χρηματοοικονομικής φύσης που πρέπει να παρέχουν τα διάφορα είδη δανειοληπτών στον υπεύθυνο χορήγησης πιστώσεων προκειμένου να αποδείξουν την ικανότητά τους να αποπληρώσουν το κεφάλαιο και τους τόκους.
- • Τους ελάχιστους βασικούς ποσοτικούς και άλλους δείκτες σχετικά με τη χρηματοοικονομική ικανότητα αποπληρωμής, οι οποίοι αναλύονται λεπτομερώς ανά χαρτοφυλάκιο/προϊόν/τομέα, που πρέπει να εφαρμόζει ο υπεύθυνος χορήγησης πιστώσεων προκειμένου να αξιολογεί πλήρως την ικανότητα αποπληρωμής του δανειολήπτη· κατευθυντήριες γραμμές ειδικά για κάθε τομέα για τη θέσπιση βασικών ποσοτικών και άλλων δεικτών ανά τομέα (ΜΜΕ και επιχειρήσεις).
- • Τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται κατά τον καθορισμό και την εφαρμογή του πλέον κατάλληλου μέτρου ρύθμισης για έναν δανειολήπτη:
- - Όσον αφορά τους πελάτες λιανικής, η διαδικασία θα πρέπει να απεικονίζεται με δενδροδιάγραμμα. Η διαδικασία για τους πελάτες λιανικής θα πρέπει να ευθυγραμμίζεται με τις διατάξεις των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΑΤ σχετικά με τις καθυστερήσεις και τις κατασχέσεις. Όσον αφορά τους δανειολήπτες μη λιανικής τραπεζικής, το δενδροδιάγραμμα ίσως να μην είναι η ενδεδειγμένη προσέγγιση, η πολιτική όμως θα πρέπει να παρέχει σαφείς οδηγίες στον υπεύθυνο χορήγησης πιστώσεων σχετικά με τον τρόπο αξιολόγησης της καταλληλότητας ενός μέτρου ρύθμισης.
- - Στην περίπτωση δανειοληπτών για τους οποίους δεν μπορεί να βρεθεί λύση (μη βιώσιμοι ή/και μη συνεργάσιμοι δανειολήπτες), θα πρέπει να θεσπιστεί μια διαδικασία και διεργασία βάσει δεσμευτικού χρονοδιαγράμματος για τη μεταφορά αυτών των δανειοληπτών στις αρμόδιες για τη ρευστοποίηση ΜΔ ΜΕΑ.
- • Μια δέσμη εργαλείων βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων λύσεων όπως περιγράφονται στο κεφάλαιο 6.
- • Σαφείς οδηγίες προς τον υπεύθυνο χορήγησης πιστώσεων σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναπροσαρμογή αξίας εξασφαλίσεων σύμφωνα με το κεφάλαιο 9.
- • Τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, τα επίπεδα και τις διαδικασίες έγκρισης για κάθε τύπο λύσης ρύθμισης και τα επίπεδα ανοιγμάτων.
- • Τη διαδικασία παρακολούθησης των χορηγούμενων λύσεων ρύθμισης και της απόδοσης του δανειολήπτη μετά την ολοκλήρωση της αναδιάρθρωσης, συμπεριλαμβανομένης της συχνότητας αξιολόγησης του δανειολήπτη, τον ορισμό της εκ νέου αθέτησης, τη διαδικασία επαναξιολόγησης και τις απαιτήσεις για την υποβολή αναφορών σχετικά με εκ νέου αθετήσεις.
- • Την πολιτική τιμολόγησης για κάθε μέτρο ρύθμισης και είδος δανειολήπτη.
Ανάκτηση χρέους / πολιτική εκποίησης Οι ΜΔ ΜΕΑ που είναι αρμόδιες για την ανάκτηση χρέους θα πρέπει να προβαίνουν έγκαιρα στις καταλληλότερες ενέργειες για την αποτελεσματική μείωση των ΜΕΑ εντός καθορισμένου χρονικού ορίζοντα. Στο πλαίσιο της πολιτικής ανάκτησης χρέους, σύμφωνα με τη στρατηγική για τα ΜΕΑ, θα πρέπει να εξετάζονται τουλάχιστον τα εξής: - • Το εύρος διαθέσιμων επιλογών για κάθε είδος εξασφάλισης. Ενδεικτικά, εξετάζονται τα εξής (χωρίς συγκεκριμένη προβλεπόμενη σειρά):
- - εθελοντική πώληση στοιχείου ενεργητικού (ο δανειολήπτης δεσμεύεται εκ νέου και συμφωνεί να πωλήσει το στοιχείο ενεργητικού)·
- - αναγκαστική πώληση του στοιχείου ενεργητικού μέσω αναγκαστικού διαχειριστή/δικαστικής διαδικασίας (τα στοιχεία ενεργητικού δεν περιλαμβάνονται στον ισολογισμό του πιστωτικού ιδρύματος)·
- - κατάσχεση στοιχείου ενεργητικού (τα στοιχεία ενεργητικού περιλαμβάνονται στον ισολογισμό του πιστωτικού ιδρύματος)·
- - είσπραξη χρέους (εσωτερικά ή εξωτερικά)·
- - ανταλλαγή χρέους με στοιχείο ενεργητικού/μετοχικό κεφάλαιο·
- - πώληση δανείου/δανειακού χαρτοφυλακίου σε τρίτο.
- • Η διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται προκειμένου να αποφασιστεί ποια είναι η καταλληλότερη επιλογή ανάκτησης και η σύνθεση της ομάδας εσωτερικών και εξωτερικών εμπειρογνωμόνων που θα συνεισφέρουν στη λήψη της απόφασης.
- • Η επιλογή ανάκτησης θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την ύπαρξη εξασφάλισης, τον τύπο νομικής τεκμηρίωσης, τον τύπο δανειολήπτη, τις τοπικές συνθήκες της αγοράς και τις μακροοικονομικές προοπτικές, το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και τα πιθανά ιστορικά ποσοστά ανάκτησης ανά επιλογή έναντι του κόστους που συνεπάγεται κάθε επιλογή.
- • Ένας σαφής ορισμός των μη συνεργάσιμων δανειοληπτών ή παραπομπή στις σχετικές πολιτικές που περιλαμβάνουν αυτόν τον ορισμό.
- • Μια σαφώς καθορισμένη εγκριτική διαδικασία για κάθε στάδιο της διαδικασίας ανάκτησης χρέους για τις διαφορετικές επιλογές ανάκτησης που διαθέτει το πιστωτικό ίδρυμα.
- • Ο ρόλος των τμημάτων ελέγχου κινδύνων και εσωτερικής επιθεώρησης στην όλη διαδικασία και στη διαδικασία παρακολούθησης.
Όσον αφορά τη ρευστοποίηση της εξασφάλισης η πολιτική θα πρέπει να καθορίζει τα ακόλουθα: - • Τη μέθοδο αποτίμησης που πρέπει να ακολουθείται όσον αφορά το στοιχείο ενεργητικού (σύμφωνα με το κεφάλαιο 9.7), συμπεριλαμβανομένου του κόστους ρευστοποίησης που εφαρμόζεται. Το κόστος ρευστοποίησης θα πρέπει να είναι σύμφωνο με τις απαιτήσεις που ορίζονται στην ενότητα 9.3.3
- • Τη συμμετοχή εσωτερικών ή εξωτερικών εμπειρογνωμόνων.
- • Όρια
- - όσον αφορά το ποσό των στοιχείων ενεργητικού που μπορεί να διακρατεί το πιστωτικό ίδρυμα ανά πάσα στιγμή, λαμβάνοντας υπόψη τα μεγάλα όρια ανοιγμάτων που ορίζονται στην CRD (οδηγία για τις κεφαλαιακές απαιτήσεις) και τον κίνδυνο συγκέντρωσης του κλάδου, για παράδειγμα στον τομέα των ακινήτων·
- - όσον αφορά το ποσό ανακτηθέντων ή κατασχεθέντων στοιχείων ενεργητικού που θα αποκτηθούν από το πιστωτικό ίδρυμα εντός συγκεκριμένης χρονικής περιόδου.
- • Τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται μετά την απόκτηση της κυριότητας ή την κατάσχεση για την ανάπτυξη και εφαρμογή στρατηγικής πώλησης, και η αρμόδια μονάδα εντός του πιστωτικού ιδρύματος η οποία θα αναλάβει τη διαχείριση των σχετικών στοιχείων ενεργητικού (μπορεί επίσης να καθοριστεί σε ξεχωριστή πολιτική περί κατασχεθέντων/ανακτηθέντων στοιχείων ενεργητικού).
Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει επίσης να εξετάζουν την αλληλεπίδραση με άλλους πιστωτές όσον αφορά δανειολήπτες, συνήθως εταιρείες, οι οποίοι έχουν ΜΕΑ έναντι πολλών πιστωτών. Ως εκ τούτου, τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να θεσπίζουν σαφή διαδικασία διαπραγμάτευσης και αλληλεπίδρασης με άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα (ή τρίτα μέρη) έναντι των οποίων ο δανειολήπτης τηρεί οφειλές. Πολιτικές σχετικά με τις εξασφαλίσεις Με δεδομένη τη σημασία του περιορισμού του πιστωτικού κινδύνου στη διαδικασία διευθέτησης ΜΕΑ, τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να αναπτύσσουν σαφείς και συνεπείς πολιτικές σχετικά με τις εξασφαλίσεις. Αυτές οι πολιτικές θα πρέπει να καλύπτουν με τρόπο ολοκληρωμένο τη διαχείριση και την αποτίμηση όλων των τύπων εξασφάλισης. Δεδομένης της πολυπλοκότητας και της εξειδίκευσης ορισμένων εξασφαλίσεων, τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να προσφύγουν σε εξωτερικούς εμπειρογνώμονες κατά την κατάρτιση και την αναθεώρηση αυτών των πολιτικών. Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να διασφαλίσουν την υιοθέτηση συνεπούς προσέγγισης όσον αφορά τη διαχείριση και την αποτίμηση παρόμοιων τύπων εξασφαλίσεων στο σύνολο του χαρτοφυλακίου, σύμφωνα με το κεφάλαιο 9. Πολιτική παρακολούθησης ΜΕΑ Θα πρέπει να θεσπιστεί ειδική πολιτική η οποία θα διευκρινίζει μεταξύ άλλων: - • τους τύπους ενεργειών που απαιτούνται ως απόκριση στους διαφορετικούς τύπους έγκαιρης προειδοποίησης·
- • διαδικασίες κλιμάκωσης·
- • βασικά στοιχεία, συχνότητα και αποδέκτες των υποβαλλόμενων αναφορών·
- • κριτήρια μεταβίβασης/σύνδεση με τις διαδικασίες για τα ΜΕΔ.
Πολιτική εξωτερικής ανάθεσης/διαχείρισης ΜΕΔ Θα πρέπει να θεσπιστεί ειδική πολιτική σχετικά με την εξωτερική ανάθεση υπηρεσιών σε τρίτους, εφόσον αυτό κρίνεται απαραίτητο. Η πολιτική αυτή θα πρέπει περιλαμβάνει τις απαιτούμενες διαδικασίες για την επιλογή των εξωτερικών συνεργατών, το απαιτούμενο νομικό περιεχόμενο των συμβάσεων και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για τις συμφωνίες εξωτερικής ανάθεσης καθώς και την παρακολούθηση των συμφωνιών αυτών.
|